Ελλάδα η χώρα των πνευματικών

Παράξενο έτσι;
Από Ελλάδα η χώρα του φωτός γίναμε ξαφνικά Ελλάδα η χώρα των πνευματικών ανθρώπων!!!
Σε κάθε γωνία, σε κάθε μεριά της Ελλάδας υπάρχει τουλάχιστον ένας πνευματικός άνθρωπος!
Ένας άνθρωπος που είναι υποψιασμένος για όλα, βλέπει κρυμμένα καλά μυστικά πίσω από όλα!
Πραγματικά είμαστε για λύπηση... Γιατί πολύ από αυτούς τους ανθρώπους δεν είναι τίποτα περισσότερο από πνευματικοί άνθρωποι των καναπέδων, του facebook, κ γενικά του ιντερνετ!
Αλλά πραγματικά νομίζω ότι δεν είναι και τόσο ψαγμένοι ή πνευματικοί, διότι δεν έχω δει ακόμα καμία συνωμοσία για τις κατσαρόλες, τα τηγάνια, τις χέστρες, τις ντουζιέρες, τις τέντες, τα παράθυρα αλουμινίου, την πράσινη ανάπτυξη, τα οικονομικά μέτρα της Ελλάδας και την οικονομική "κρίση".
Όχι είμαστε ψαγμένοι μόνο για όσα μας ενδιαφέρουν, μόνο για όσα πιστεύουμε πως μπορούμε να "πιάσουμε".
Πραγματικά μερικοί άνθρωποι μου θυμίζουν μερικού κομμουνιστές - χωρίς παρεξήγηση, και τα δεκαεξάχρονα, που διαμαρτύρονται χωρίς λόγο απλά για να διαμαρτύρονται και επίσης σε αυτές τις περιπτώσεις ταιριάζει και το "ότι δεν πιάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια"...
Ας σοβαρευτούμε σας παρακαλώ ας κοιτάξουμε λίγο τον εαυτό μας πρώτα από όλα και μετά ας αρχίσουμε να φωνάζουμε στα κοπάδια γιατί όσο και αν βγάζουμε τον εαυτό μας από έξω και εμείς σε κοπάδι ανήκουμε.
Έχει καταντήσει αηδία αυτή η πνευματο-ανθρωπο-πληθώρα...


upadate!
Και φυσικά ξέχασα, τώρα τελευταία στον κινηματογράφο και στην τηλεόραση όλο βρικόλακες μας παρουσιάζουν! μήπως μας προετοιμάζουν για κάτι;

Let's talk about Love and Compassion

Είναι περίεργο το πως η ζωή μάς βάζει σε μονοπάτια που ποτέ δεν περιμέναμε πως θα μπούμε.
Πως μαθαίνουμε καθημερινά να σεβόμαστε, να κατανοούμε, να συγχωρούμε και πάνω από όλα να αγαπούμε τους ανθρώπους γύρω μας.

Όμως αγάπη και συμπόνια δεν είναι μόνο να κάνουμε προσευχή, διαλογισμό κι εγώ δεν ξέρω τι άλλο, για τους ανθρώπους -που όπως λέει και επάνω στην φωτογραφία, υστερούν απέναντι μας.
Ένα σημαντικό κομμάτι της Αγάπης είναι και οι πράξεις!

"Μη θέλεις να με πείσεις με τα λόγια, αλλά με τα έργα. 

Μισώ τη διδασκαλία που είναι αντίθετη με τον τρόπο ζωής."

Γρηγόριος Θεολόγος

Υπάρχουν ένα σωρό θρησκείες, δόγματα κλπ κλπ που στο όνομα της Αγάπης και της Συμπόνιας κάνουν εράνους, λειτουργίες, τελετές, διδασκαλίες, ενημερώσεις, κα 

Όμως από όλους αυτούς πόσοι είναι αυτοί που πραγματικά βοηθάν;

Ποιος δίνει ένα πιάτο φαγητό στον γείτονα, αν τον βλέπει ότι δεν έχει να φάει;

Ποιος δίνει ένα ζευγάρι παπούτσια -από τα τόσα που έχουμε όλοι μας, σε κάποιον που τα χρειάζεται;
Ποιος δείχνει κατανόηση και σεβασμό σε ανθρώπους που πασχίζουν να επιβιώσουν;

Θα μπορούσα να κάνω πολλές ερωτήσεις ακόμα, αλλά πίσω από όλα αυτά κρύβεται μια λέξη -συμπεριφορά, υποκρισία. Και 'γω προσεύχομαι, κάνω διαλογισμό, αλλά θέλω και τις ανέσεις μου και τα λούσα μου, θέλω τα πάντα, ενώ άνθρωποι δίπλα μου δεν έχουν να φάνε. Τέτοιες συμπεριφορές είναι πλήρως εγωιστικές και υποκριτικές.

Όταν νομίζουμε πως είμαστε καλοί άνθρωποι, συμπονετικοί, όταν νομίζουμε ότι αγαπάμε τους ανθρώπους γύρω μας, ΤΟΤΕ ας κοιτάξουμε τις πράξεις μας, το πως φερόμαστε.  Ίσως απογοητευτούμε αλλά μην ανησυχείτε ίσως ο εγωισμός είναι τόσο μεγάλος που δεν μας αφήσει να δούμε την συμπεριφορά μας.

"Πολλοί πηγαίνουν, για να επισκεφτούν τους φίλους,

αλλά λίγοι για να βοηθήσουν."

Γνώμες Αγίων Πατέρων

Ας βοηθήσουμε τους ανθρώπους που είναι κοντά μας, ας πάψουμε επιτέλους να φερόμαστε εγωιστικά και ας μην επιτρέπουμε επιτέλους υποκριτικές συμπεριφορές!

Να χαίρεσαι με την Χαρά και να Λυπάσαι με την Λύπη...

Πίσω από κάθε ημέρα στο ημερολόγιο τοίχου υπάρχει και μια έκφραση από ανθρώπους της Χριστιανικής εκκλησίας. Δυστυχώς αν και μου άρεσε το παραπάνω δεν κράτησα το χαρτάκι, το πέταξα και δεν θυμάμαι ποιος το είπε, όμως δεν έχει σημασία.
Καθημερινά ακούμε, διαβάζουμε, μαθαίνουμε νέα, είτε καλά, είτε όχι και τόσο καλά.
Νέα που αφορούν αγνώστους μας, γνωστούς μας, φίλους ή συγγενείς.
Πολλές φορές δεν αντιδράμε σωστά όταν ακούμε κάποιο καλό νέο για κάποιο πρόσωπο, είτε αυτό το πρόσωπο το γνωρίζουμε, το συμπαθούμε, δεν το συμπαθούμε, είτε ακόμα και αν δεν το γνωρίζουμε.
Η αντίδραση μας είναι το ακριβώς αντίθετο της χαράς! Μπορεί να δείξουμε ότι χαιρόμαστε και από μέσα μας να βράζουμε, ή ακόμα και να αδιαφορήσουμε, ή να χλευάσουμε. Όσο και αν ο εγωισμός μας δεν μας αφήνει να χαρούμε ειλικρινά μέσα από την καρδιά μας με αγνότητα, πρέπει να προσπαθήσουμε. Όταν ακούμε κάποιο καλό νέο να χαιρόμαστε από τα βάθυ της καρδιάς μας και όχι να βγάζουμε την μιζέρια μας και να δηλητηριάζουμε την ρέουσα θετική ενέργεια. Δεν φταίει κανένας για την δυσάρεστη κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε, και προπαντός δεν φταίει ο άνθρωπος που βιώνει κάτι χαρούμενο!

Το ίδιο συμβαίνει βέβαια και όταν είμαστε κοντά σε ανθρώπους που είναι λυπημένοι, μπορεί να λυπόμαστε και εμείς, να τους συμπονάμε αλλά από μέσα μας να χαιρόμαστε με την δυστυχία τους!!!
Νιώθουμε έτσι ο εγωισμός μας να υψώνει ανάστημα, ότι είμαστε σε καλύτερη μοίρα από τους άλλους, ότι οι άλλοι είναι πιο κάτω από εμάς, σε μια κατάσταση μιζέριας και δυστυχίας.
Βέβαια αυτό δεν ισχύει, γιατί όταν νιώθουμε χαρά για την δυστυχία του άλλου είμαστε πολύ χειρότερα από μια κατάσταση δυστυχίας ή μιζέριας.

Είτε βλέπουμε ανθρώπους χαρούμενους, είτε δυστυχισμένους είναι καλό να στέλνουμε θετική ενέργεια - και δεν εννοώ θεωρητικά, αλλά με τις πράξεις μας και τα συναισθήματα που μας γεννούνται εκείνη την ώρα. Και στις 2 περιπτώσεις πρέπει να αισθανόμαστε αγάπη και κατανόηση για τον άλλον. Να δείχνουμε την συμπόνια μας.

Η Θεία μου η Αγγελική λέει: "Όταν βλέπεις τον άλλο να χαίρεται, είτε σε γάμους, σε γεννήσεις, σε βαφτίσια και να μην πας δεν πειράζει γιατί η χαρά του είναι μεγάλη, όταν όμως κάποιος νιώθει λύπη να πηγαίνεις να συμπαραστέκεσαι, τότε σε χρειάζεται"
Δεν είναι κακό να το κάνουμε, αλλά θέλει προσοχή, όταν κάποιος νιώθει πόνο, και δυστυχία βαμπιρίζει τους γύρω του, τους ρουφάει ενέργεια για να μπορέσει να νιώσει καλύτερα γεμίζοντας το δικό του ενεργειακό κενό. Οπότε όταν κάποιος είναι δυστυχισμένος να τον συμπονάμε και να στέλνουμε όλες τις θετικές μας σκέψεις αλλά να αποστασιοποιούμαστε διαφορετικά θα έχουμε και εμείς ένα κενό. Αν βέβαια αναπτύξουμε Θεϊκή Αγάπη και Συμπόνια τότε η ενέργεια μας από τον Θεό είναι άπειρη για όλους...

Inspiration photos....

..from "everyone would be vegetarian if slaughterhouses had glass walls." facebook group.

Yellow, Color of Forgiveness

Pray for me and I'll pray for you

Pray for the wicked and the evil, too

Pray for the genius and the not so smart

Who with their smiles still touch our hearts

Pray for those who would destroy

All the baby girls and all the baby boys

With their evil toys

Pray for the robber, pray for the thief

Pray for the loss of our belief

Pray for those who can no longer pray

Pray for the loss of another day

My mother and my father

have gone from here

Others I've loved from yesteryear

As I grow old and move toward sleep

Releasing pains I've held so deep

Deeper than the soul's regret

Memories I've yet to forget

O hope, my love, don't leave me yet

Your lips speak softly of the light

As I move humbly into night

From movie Yellow (2006)

“Forgiveness” by Bill Duke

In true life all things are new
As we unstick from the parent glue
As children we ask what to do
From strangers lost like me and you
But we pretend to know what’s true
Or not
Teetering on the age old spot
Of how to make the cold heart hot
We stick the round
Into the square peg slot
Pray for me and I’ll pray for you
Pray for the wicked and the evil too
Pray for the genius
And the not so smart
Who with their smiles
Still touch your heart
Pray for the ones who would destroy
All the baby girls and baby boys
With their toys
Of ego joys
I must admit
I do not fit
I am not the one that brings the light
I am not the hero when faced with fear
Won’t seek my flight
I does not do always right
In spite
Of what I’ve read about the brave
I can’t get past my headstone grave
That comes to mind when I give thought to save
Anyone else except myself
My courage sits high on the shelf
Of all the things I hope to be
Curse of my humanity
Oh my country tis of thee
Sweetest land of liberty
Of thee I sing
Pray for the robber and the thief
Pray for the loss of our belief
Pray for those who can no longer pray
Pray for the loss of another day
My mother and father are gone from here
And others I’ve loved from yester year
And as I age and move toward sleep
Releasing pains I’ve held so deep
Deep beyond the soul’s regret
And memories
I’ve yet
To forget
Oh hope my love
Don’t leave me yet
Your lips speak softly of the light
As I drift humbly into night