21 Ιανουαρίου 2011

Η μύηση στην επιστήμη των γεωμετρικών σχημάτων - Omraam Mikhael Aivanhov



Οι μύστες πάντοτε δίδαξαν τη σημασία ενός κέντρου με το οποίο πρέπει ο άνθρωπος πάντοτε να συνδέεται, γιατί ξέρουν ότι αν δεν υπάρχει ένα κεντρικό σημείο γύρω από το οποίο στρέφονται τα μόρια, τα άτομα και οι κόσμοι, τα πάντα εξαρθρώνονται και επέρχεται το χάος, 
η παγκόσμια αναρχία. Ναι η σημαντικότερη προϋπόθεση για την αρμονία, για την ισορροπία, για τη Ζωή, είναι η ύπαρξη ενός κέντρου, ενός σημείου γύρω από το οποίο πρέπει τα μόρια να περιστρέφονται. Προσέξτε τι συμβαίνει σε μια οικογένεια όταν φεύγει ο πατέρας, ή σε μια χώρα ή σ'ένα στρατό όταν λείπει ο αρχηγός. Στη Γαλλία λέτε "Όταν λείπει ο γάτος χωρεύουν τα ποντίκια". Ο άνθρωπος διαθέτει με φυσικό τρόπο μέσα του αυτές τις μεγάλες αλήθειες. Από ένστικτο ξέρει ότι τα πράγματα πρέπει να είναι εδώ κάτω στη γη ακριβώς όπως είναι επάνω στο θείο κόσμο.
Το ηλιακό σύστημα έχει ένα κέντρο, τον ήλιο, ο οποίος διατηρεί σε ισορροπία και κάνει να γυρίζουν όλοι οι πλανήτες στη μεγαλύτερη αρμονία. Όταν μια οικογένεια, μια κοινωνία, ένα έθνος δεν είναι ενωμένα με την παρουσία ενός κέντρου, αποσυντίθεται. Όταν το φυσικό σώμα ενός ανθρώπου έχει χάσει το κεντρικό του σημείο, αποσυντίθεται και αυτό, επειδή το σημείο που συγκρατούσε μέσα του την τάξη και την οργάνωση έχει φύγει. Τα κύτταρα του, καθώς δεν έχουν πια αρχηγό, αποωχρίζονται και ειστρέφουν στις αποθήκες του σύμπαντος για να χτίσουν νέα σώματα.
Μέσα σε μια οικεγένεια, το κέντρο είναι ο πατέρας. Σε μια χώρα είναι ο Βασιλιάς. Σ'ένα στρατό, είναι ο διευθύνων στρατηγός. Στο ηλιακό σύστημα, είναι ο ήλιος, στο αυγό, είναι ο κρόκος,  στο μάτι, είναι η κόρη, στον άνθρωπο είναι το πνεύμα... Πάντοτε πρέπει να υπάρχει ένα κέντρο, μια κεφαλή, όχι δυο, ούτε τρεις.
Εκεί που υπάρχουν περισσότερα κεφάλια εκδηλώνεται η αναρχία. Στην Αποκάλυψη, το Κτήνος παριστάνεται με επτά κεφάλια και στην ελληνική μυθολογία πάλι η Λερναία Ύδρα είχε επτά κεφάλια. Αυτά τα πολλαπλά κεφάλια είναι το σύμβολο της αναρχίας. Αν μέχρι τώρα η ανθρωπότητα έζησε μέσα στην αναρχία είναι επειδή την κυβερνούν πολλά κεφάλια. Η κατάσταση δεν θα βελτιωθεί παρά μόνο όταν οι άνθρωποι θα δεχτούν να υποταχτούν σε μια μόνο κεφαλή, όπως αναφέρεται μέσα στα Ευαγγέλια: "θα υπάρχει μόνο ένας βοσκός και ένα κοπάδι". Ναι, όταν θα υπάρχει μόνο ένας κύκλος γύρω από ένα μόνο κέντρο, θα εκδηλωθούν άλλες ευεργετικές δυνάμεις.


Για να βασιλεύουν η αρμονία και η τάξη, χρειάζεται μια κεφαλή, ένα κέντρο, μια κορυφή, γύρω από την οποία μπορούν να περιστρέφονται τα πάντα. Επειδή αυτό είναι το σημείο το οποίο συγκεντρώνει όλες τις δυνάμεις της ενότητας. Το μεγάλο Κέντρο του σύμπαντος που είναι ο Θεός αντανακλάται σε όλα τα επίπεδα, σε όλες τις περιοχές, και όλοι εκείνοι που Τον αντιπροσωπεύουν είναι συνδεδεμένοι μεταξύ τους σαν εναν κεντρικό ιστό....

21 Δεκεμβρίου 2010

Family... family...family...

Καλησπέρα! έχω καιρό να γράψω το ξέρω, θέλω να πω τόσα πολλά, όμως πάντα προτιμώ να κοιμηθώ για να ξεκουραστώ λίγο παραπάνω. Τώρα βέβαια βρήκα την ευκαιρία  που έχει κλείσει το ΤΕΙ και μπορώ να γράψω άνετα!!!
Η αλήθεια είναι ότι δεν μου αρέσουν αυτές οι μέρες, δεν μπορώ τα στολίσματα του δέντρου, του σπιτιού,  τα σεμεδάκια που θέλουν άλλαγμα για να μπουν χριστουγεννιάτικα κλπ κλπ.
Το μόνο που μου αρέσει από αυτές τις μέρες είναι ότι σου δίνεται μια ευκαιρία να είσαι μαζί με συγγενείς και φίλους!
Αλλά και πάλι αυτές τις μέρες μου λείπουν πολύ περισσότερο η γιαγιά μου, ο θείος μου ο Δημήτρης, ο θείος μου ο Θεολόγης, ... Θυμάμαι τις γιορτές στο χωριό με την θεία μου την Μάρω, ήμασταν όλοι μαζεμένοι εκεί, τρώγαμε, πίναμε, χορεύαμε τι όμορφα χρόνια. Αλλά όλα αυτά πέρασαν χάθηκαν, χάθηκαν μαζί με τους ανθρώπους μας που έφυγαν για άλλους γαλαξίες. Όμως η αλήθεια είναι ότι δεν χάθηκαν μόνο αυτοί οι άνθρωποι (που έφυγαν γιατί απλώς είχε έρθει η ώρα τους) αλλά και όσοι είναι ακόμα ζωντανοί. Βλέπω τις θείες μου, τα ξαδέρφια μου, βλέπω γενικά τους συγγενείς μου που όλοι έχουν απομακρυνθεί.
Θα μπορούσε κάποιος να τους δικαιολογήσει και να πει ότι όλοι έχουν προβλήματα δικά τους και ότι δεν γίνεται να είναι πάντα παρών (μπλα....μπλα...μπλα...)
Ο μόνος λόγος που γίνεται αυτό είναι ο εγωισμός, η ψωροπερηφάνια, η βλακεία με λίγα λόγια.
Ο λαός λέει πως οι πραγματικοί φίλοι στα δύσκολα φαίνονται, το ίδιο ισχύει και για τους συγγενείς και όσο και αν τους αγαπάω όλους τους, δεν μπορώ να τα βάλω με τον εγωισμό τους, με την ψωροπερηφάνια τους, με το τουπε τους. Εύχομαι ο Άγιος Βασίλης να μπορούσε να μας φέρει όλους κοντά χωρίς κακίες και εγωισμούς, πιστεύω στα θαύματα και ελπίζω να γίνει ένα!

Δυστυχώς πάντως στα δύσκολα  οι συγγενείς την έκαναν με ψηλά βήματα για άλλη γη κ άλλα μέρη.
Δεν ξέρω αν μπορεί να συγχωρεθεί κάτι τέτοιο, και γιατί όχι; έτσι και αλλιώς ο Θεός θα μας κρίνει όλους μας...
κρίμα πάντως ο θεός μας δίνει τόσα καλά όπως είναι μια μεγάλη οικογένεια και εμείς την πετάμε στα σκουπίδια, και μετά το παίζουμε και καλοί Χριστιανοί, μπράβο μας....

κ για το τέλος ένα ωραίο τραγουδάκι που βρήκα:

2 Δεκεμβρίου 2010

Καλό ταξίδι κύριε Γιάννη!

Στις 1 Δεκεμβρίου ο κύριος Γιάννης (Φουράκης) στις 7.00 μμ έφυγε από αυτόν τον υλικό κόσμο.
 Πραγματικά δεν ήθελα να γράψω τίποτα σχετικά με αυτό το θέμα γιατί αν έγραφα θα ήταν σαν να δεχόμουν αυτό που έγινε και δε μπορώ να το δεχτώ.
Όμως νιώθω μια υποχρέωση να γράψω πόσο καλός και ευγενικός άνθρωπος υπήρξε σε αυτή την ζωή.
Πάντα μας δεχόταν στο γραφείο του με χαμόγελο, μας μιλούσε, δεν ήταν κομπλεξικός, ήταν αυστηρός εκεί που έπρεπε, είχε χιούμορ. Απλά ένας καταπληκτικός άνθρωπος.  Αν κ δεν θυμάμαι τον ένα παππού μου που πρόλαβα ζωντανό (έφυγε κ αυτός από την ζωή όταν ήμουν 3-4) ο κύριος Γιάννης πραγματικά τον ένιωθα σαν παππού μου, που θα συμβούλευε, θα νοιαζόταν.
Κύριε Γιάννη σας ευχαριστώ πολύ που βρεθήκατε στον δρόμο μου, σας εύχομαι καλό ταξίδι από τα βάθη της καρδιάς μου, και εύχομαι να μπορέσουμε κάποια στιγμή να ξανασυναντηθούμε -είμαι σίγουρη ότι θα τα καταφέρουμε.








5 Σεπτεμβρίου 2010

Ελλάδα η χώρα των πνευματικών

Παράξενο έτσι;
Από Ελλάδα η χώρα του φωτός γίναμε ξαφνικά Ελλάδα η χώρα των πνευματικών ανθρώπων!!!
Σε κάθε γωνία, σε κάθε μεριά της Ελλάδας υπάρχει τουλάχιστον ένας πνευματικός άνθρωπος!
Ένας άνθρωπος που είναι υποψιασμένος για όλα, βλέπει κρυμμένα καλά μυστικά πίσω από όλα!
Πραγματικά είμαστε για λύπηση... Γιατί πολύ από αυτούς τους ανθρώπους δεν είναι τίποτα περισσότερο από πνευματικοί άνθρωποι των καναπέδων, του facebook, κ γενικά του ιντερνετ!
Αλλά πραγματικά νομίζω ότι δεν είναι και τόσο ψαγμένοι ή πνευματικοί, διότι δεν έχω δει ακόμα καμία συνωμοσία για τις κατσαρόλες, τα τηγάνια, τις χέστρες, τις ντουζιέρες, τις τέντες, τα παράθυρα αλουμινίου, την πράσινη ανάπτυξη, τα οικονομικά μέτρα της Ελλάδας και την οικονομική "κρίση".
Όχι είμαστε ψαγμένοι μόνο για όσα μας ενδιαφέρουν, μόνο για όσα πιστεύουμε πως μπορούμε να "πιάσουμε".
Πραγματικά μερικοί άνθρωποι μου θυμίζουν μερικού κομμουνιστές - χωρίς παρεξήγηση, και τα δεκαεξάχρονα, που διαμαρτύρονται χωρίς λόγο απλά για να διαμαρτύρονται και επίσης σε αυτές τις περιπτώσεις ταιριάζει και το "ότι δεν πιάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια"...
Ας σοβαρευτούμε σας παρακαλώ ας κοιτάξουμε λίγο τον εαυτό μας πρώτα από όλα και μετά ας αρχίσουμε να φωνάζουμε στα κοπάδια γιατί όσο και αν βγάζουμε τον εαυτό μας από έξω και εμείς σε κοπάδι ανήκουμε.
Έχει καταντήσει αηδία αυτή η πνευματο-ανθρωπο-πληθώρα...


upadate!
Και φυσικά ξέχασα, τώρα τελευταία στον κινηματογράφο και στην τηλεόραση όλο βρικόλακες μας παρουσιάζουν! μήπως μας προετοιμάζουν για κάτι;

1 Σεπτεμβρίου 2010

Let's talk about Love and Compassion


Είναι περίεργο το πως η ζωή μάς βάζει σε μονοπάτια που ποτέ δεν περιμέναμε πως θα μπούμε.
Πως μαθαίνουμε καθημερινά να σεβόμαστε, να κατανοούμε, να συγχωρούμε και πάνω από όλα να αγαπούμε τους ανθρώπους γύρω μας.

Όμως αγάπη και συμπόνια δεν είναι μόνο να κάνουμε προσευχή, διαλογισμό κι εγώ δεν ξέρω τι άλλο, για τους ανθρώπους -που όπως λέει και επάνω στην φωτογραφία, υστερούν απέναντι μας.
Ένα σημαντικό κομμάτι της Αγάπης είναι και οι πράξεις!

"Μη θέλεις να με πείσεις με τα λόγια, αλλά με τα έργα. 
Μισώ τη διδασκαλία που είναι αντίθετη με τον τρόπο ζωής."
Γρηγόριος Θεολόγος

Υπάρχουν ένα σωρό θρησκείες, δόγματα κλπ κλπ που στο όνομα της Αγάπης και της Συμπόνιας κάνουν εράνους, λειτουργίες, τελετές, διδασκαλίες, ενημερώσεις, κα 
Όμως από όλους αυτούς πόσοι είναι αυτοί που πραγματικά βοηθάν;
Ποιος δίνει ένα πιάτο φαγητό στον γείτονα, αν τον βλέπει ότι δεν έχει να φάει;
Ποιος δίνει ένα ζευγάρι παπούτσια -από τα τόσα που έχουμε όλοι μας, σε κάποιον που τα χρειάζεται;
Ποιος δείχνει κατανόηση και σεβασμό σε ανθρώπους που πασχίζουν να επιβιώσουν;

Θα μπορούσα να κάνω πολλές ερωτήσεις ακόμα, αλλά πίσω από όλα αυτά κρύβεται μια λέξη -συμπεριφορά, υποκρισία. Και 'γω προσεύχομαι, κάνω διαλογισμό, αλλά θέλω και τις ανέσεις μου και τα λούσα μου, θέλω τα πάντα, ενώ άνθρωποι δίπλα μου δεν έχουν να φάνε. Τέτοιες συμπεριφορές είναι πλήρως εγωιστικές και υποκριτικές.
Όταν νομίζουμε πως είμαστε καλοί άνθρωποι, συμπονετικοί, όταν νομίζουμε ότι αγαπάμε τους ανθρώπους γύρω μας, ΤΟΤΕ ας κοιτάξουμε τις πράξεις μας, το πως φερόμαστε.  Ίσως απογοητευτούμε αλλά μην ανησυχείτε ίσως ο εγωισμός είναι τόσο μεγάλος που δεν μας αφήσει να δούμε την συμπεριφορά μας.

"Πολλοί πηγαίνουν, για να επισκεφτούν τους φίλους,
αλλά λίγοι για να βοηθήσουν."
Γνώμες Αγίων Πατέρων

Ας βοηθήσουμε τους ανθρώπους που είναι κοντά μας, ας πάψουμε επιτέλους να φερόμαστε εγωιστικά και ας μην επιτρέπουμε επιτέλους υποκριτικές συμπεριφορές!