tag:blogger.com,1999:blog-254833722011-11-28T20:23:17.751+02:00Ego gets and forgets, Love gives and forgives. Sai BabaAntinoreply@blogger.comBlogger781100tag:blogger.com,1999:blog-25483372.post-69262989049847028152011-09-16T04:48:00.004+03:002011-09-16T04:48:57.506+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-Vi375gTTRi8/TnKqi0W7aBI/AAAAAAAAAMs/uBYVpdnnBUA/s1600/moneybag.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="267" src="http://1.bp.blogspot.com/-Vi375gTTRi8/TnKqi0W7aBI/AAAAAAAAAMs/uBYVpdnnBUA/s400/moneybag.jpg" width="400" /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #977b1f;"><strong>Έχετε συνειδητοποιήσει ποτέ πόσο προσκολλημένοι είμαστε στην ύλη; Πόσο η ύλη είναι εκείνη η οποία μας ελέγχει, ψυχή και σώματι; Αν παρατηρήσετε λίγο την καθημερινότητα την οποία βιώνετε θα διαπιστώσετε το ίδιο πράγμα, μπορεί σε μικρό βαθμό, αλλά και σε μεγαλύτερο. Από την λεπτομέρεια που λέγεται διατροφή έως τον ελεύθερο χρόνο μας. Ξυπνάτε το πρωί και πρέπει να φάτε το πρωινό σας, το οποίο είναι κάτι του γούστου σας, κάτι που συνήθως εσείς έχετε διαλέξει. Φυσικά το ίδιο ισχύει και για τα υπόλοιπα γεύματα της ημέρας. Πάντα διαλέγουμε τροφές τις οποίες δέχεται ο ουρανίσκος μας, αλλά ποιος είναι αυτός που δίνει την εντολή στον ουρανίσκο μας;</strong></span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #977b1f;"><strong>Έπειτα, αφού πάρουμε το πρωινό μας πρέπει να διαλέξουμε τι ρούχα θα φορέσουμε (αν δεν το έχουμε κάνει ήδη από το προηγούμενο βράδυ), και εκεί ανοίγουμε την ντουλάπα μας και σκεφτόμαστε, ποιο θα μου ταίριαζε καλύτερα, ποιο θα δείχνει πιο όμορφο, πιο σέξυ κλπ. Όμως, ποιος είναι αυτός που θα σου πει τι σου πάει και τι όχι, ποιο είναι όμορφο πάνω σου και ποιο όχι; Στην συνέχεια, αφού έχουμε ετοιμαστεί, έρχεται η ώρα να πάμε στην δουλειά μας, στο σχολείο μας, στο πανεπιστήμιο μας. Πρέπει να είμαστε έτοιμοι, άψογοι, ανταγωνιστικοί, σκληροί, κυρίως όμως εγωιστές...</strong></span><span style="color: #977b1f;"><strong> </strong></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #977b1f;"><strong>&nbsp;</strong></span><a class="readon" href="http://onirocosmos.gr/anemoskorpismata/skepseis/267-eftihia.html">Περισσότερα εδώ...</a><span style="color: #977b1f;"><strong> </strong></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25483372-6926298904984702815?l=anti13.blogspot.com' alt='' /></div>Antinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25483372.post-89921350136087857112011-08-04T00:28:00.001+03:002011-08-04T00:28:41.138+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-Jz0fLrNedUE/Tjm9S-R9tpI/AAAAAAAAB44/8bo3aHUM8i8/s1600/flight.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://3.bp.blogspot.com/-Jz0fLrNedUE/Tjm9S-R9tpI/AAAAAAAAB44/8bo3aHUM8i8/s320/flight.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="color: teal;"><strong>Καθώς κινούμαστε μέσα σε φυσικούς και μη κόσμους, ψάχνουμε μονοπάτια ώστε να μπορέσουμε να πατήσουμε και να τα ακολουθήσουμε, ελπίζοντας πως θα μας οδηγήσουν με ασφάλεια στον προορισμό μας. Τα πράγματα όμως δεν είναι πάντα τόσο ουτοπικά πλασμένα, και ούτε θα έπρεπε να είναι έτσι. Ακόμα και αν βρούμε το μονοπάτι μας, δεν θα πρέπει να ευχόμαστε να είναι ασφαλές ή, τουλάχιστον, σίγουρο.</strong></span></div><span style="color: teal;"><strong> </strong></span><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: teal;"><strong>Μέσα από την αναζήτηση ωριμάζουμε, αποκτάμε γνώσεις και κυρίως αποκτάμε γνώση του εαυτού μας. Δυστυχώς ή ευτυχώς, αυτό το μονοπάτι της αναζήτησης είτε μας αρέσει είτε όχι, θα πρέπει να το ακολουθήσουμε όλοι, η αδράνεια δεν είναι λύση. Δεν μπορούμε να ωριμάσουμε διαβάζοντας απλώς ένα βιβλίο το οποίο να έχει τίτλο "How to be mature for dummies" και μετά να βροντοφωνάζουμε πως ωριμάσαμε και είμαστε έτοιμοι για όλες τις προκλήσεις της ζωής. Αυτά τα μονοπάτια είναι βιωματικά, μέσα από αυτά μαθαίνουμε να ζούμε σε ισορροπία με τον εαυτό μας, μαθαίνουμε τον εαυτό μας.</strong></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: teal;"><strong> </strong></span></div><div style="text-align: center;"> <a class="readon" href="http://onirocosmos.gr/anemoskorpismata/skepseis/263-anoigontas-dromous.html"> Περισσότερα εδώ...</a></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25483372-8992135013608785711?l=anti13.blogspot.com' alt='' /></div>Antinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25483372.post-39391450462544063222011-02-26T01:41:00.000+02:002011-02-26T01:41:49.465+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Μια ιέρεια είπε κατόπιν: Μίλησε μας για την Προσευχή.<br />και εκείνος απάντησε:<br />Προσεύχεστε όταν ανησυχείτε και δυσπραγείτε, μακάρι να μπορούσατε να προσευχηθείτε και στη μεγάλη σας χαρά και στις ημέρες σας της αφθονίας.<br /><br /><br />Διότι τι είναι η προσευχή, παρ' εκτός η επέκταση του εαυτού σας στον έμψυχο αιθέρα;<br />και αν σας παρηγορεί να διαχέετε το διάστημα το σκότος σας, θα αγαλλιάζατε επίσης αν εκπέμπατε και την αυγή της καρδιάς σας στο διάστημα.<br />και αν δεν έχετε άλλη διέξοδο από το κλάμα, όταν σας καλέσει να προσευχηθείτε η ψυχή σας, το κλάμα θα πρέπει να σας παρακινήσει να προσευχηθείτε αμέτρητες φορές, ώσπου να φτάσετε στο γέλιο.<br />όταν προσεύχεστε, ανυψώνεστε και συναντάτε νοερά όσους ακόμα προσεύχονται την ίδια στιγμή, αυτούς που δε θα συναντούσατε ποτέ χωρίς την προσευχή.<br />Γι' αυτό, ας είναι αφανής η είσοδος σας σε αυτό τον αόρατο ναό και ας μην έχει άλλο σκοπό εκτός από την έκσταση και την αρμονική επικοινωνία.<br />Διότι δε θα λάβετε αν η είσοδος σας έχει μόνο σκοπό να ζητήσετε.<br />και δε θα ανυψωθείτε αν δεν εισέλθετε μόνο για να ταπεινωθείτε,<br />Ούτε θα εισακουστείτε αν εισέλθετε μόνο για να παρακαλέσετε υπέρ άλλων.<br />Αρκεί μόνη η αφανής είσοδος σας στον αόρατο ναό.<br /><br />Δεν μπορώ να σας διδάξω με ποια λόγια πρέπει να προσεύχεστε.<br />Ο Θεός δεν ακούει τα λόγια σας, εκτός και αν είναι τα δικά Του λόγια.<br />Ούτε μπορώ να σας διδάξω την προσευχή των θαλασσών, των δασών και των ορέων.<br />Αλλά θα ανακαλύψετε μέσα στην καρδιά σας την ορθή προσευχή όσοι γεννηθήκατε στα όρη και τα δάση και τις θάλασσες.<br />Και αν αφουγκραστείτε την ησυχία της νύχτας, θα τα ακούσετε να λένε βουβά:<br />"Κύριε μας, που είσαι ο φτερωτός εαυτός μας,δική Σου είναι που βούλεται μέσα μας.<br />Δική Σου είναι η επιθυμία που επιθυμεί μέσα μας.<br />Δική Σου είναι η παρόρμηση που μεταμορφώνει τις νύχτες μας, που είναι δικές Σου νύχτες, σε μέρες, που είναι και αυτές δικές Σου μέρες.<br /><b><i>Δεν μπορούμε τίποτα να Σου ζητήσουμε, διότι γνωρίζεις τις ανάγκες μας πριν ακόμη γεννηθούν μέσα μας</i></b>.<br />Εσύ είσαι η ανάγκη μας και μας δίνεις τα πάντα όταν μας δίνεις κάτι απ' τον εαυτό Σου"</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25483372-3939145046254406322?l=anti13.blogspot.com' alt='' /></div>Antinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25483372.post-39122521257050974022011-02-15T02:31:00.000+02:002011-02-15T02:31:47.662+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">....και η Αλμίτρα είπε τότε: Μίλησε μας για την Αγάπη.<div>και εκείνος ύψωσε το κεφάλι και τους περιεργάστηκε και γύρω απλώθηκε βαθιά ησυχία. Και μετά είπε με δυνατή φωνή:</div><div>Ακολουθήστε την αγάπη όταν σας καλέσει, όσο σκληροί και παράλογοι και αν είναι οι δρόμοι της.</div><div>Και παραδοθείτε στο αγκάλιασμά της ότανσας περιβάλλουν τα φτερά της, έστω και αν πληγωθείτε από το σπαθί που κρύβει στα ακροπτέρυγα της.</div><div>Και πιστέψτε την όταν σας μιλήσει, έστω και αν η φωνή της έχει τη δύναμη να θρυμματίσει τα όνειρα σας σαν βόρειος άνεμος που ερημώνει κήπο.</div><div><br /></div><div>Διότι όπως σας στεφανώνει η αγάπη, έτσι και θα σας σταυρώσει.&nbsp;</div><div>και όπως βοηθά την ακμή σας, έτσι και θα σας ψαλιδίσει τα φτερά σας.</div><div>Όπως σας ανεβάζει στα ύψη χαϊδεύοντας τα κλαδιά σας, που τρέμουν κάτω από τον ήλιο,&nbsp;</div><div>έτσι θα σας γκρεμίσει και στις ρίζες σας και θα σας αποσπάσει από τη γη.</div><div>Σαν δεμάτια καλαμποκιού θα σας μαζέψει γύρω της.&nbsp;</div><div>Θ σας αλωνίσει ωσότου σας γυμνώσει.</div><div>Θα σας κοσκινλισει για να αποσπάσει το φοιό σας.</div><div>Θα σας αλέσει ωσότου ασπρίσετε.</div><div>Θα σας τρίψει ωσότου μαλακώσεται και μετα θα σας ρίξει στην ιερή της φωτιά,</div><div>ώστε να γίνετε ιερός άρτος στο ιερό συμπόσιο του Θεού.</div><div><br /></div><div>Όλα αυτά θα κάνει η αγάπη για σας, ώστε να κατανοήσετε τα απόκρυφα της καρδιάς σας,</div><div>γνώση που θα γίνει κομμάτι της καρδιάς της ζωής.</div><div><br /></div><div>Αν, όμως, μες στο φόβο σας, εσείς αναζητήσετε μόνο την ειρήνη και την απόλαυση της αγάπης, τότε είναι καλύτερο για σας να καλύψετε τη γυμνότητα σας και να φύγετε από το αλώνι της αγάπης.</div><div>Θα γελάσετε σε αυτό το χωρίς εποχές κόσμο, αλλά χωρίς να σπαταλήσετε τα δάκρυά σας.</div><div>Η αγάπη δε δινει παρά τον εαυτό της και παίρνει μόνο από τον εαυτό της.</div><div>Η αγάπη δεν κατέχει ούτε γίνεται κτήμα, διότι η αγάπη αρκείται στην αγάπη.</div><div><br /></div><div>Όταν αγαπάς, μην πεις :"Ο Θεός είναι στην καρδιά μου", αλλά μάλλον ¨"Είμαι μέσα στην καρδιά του Θεού".</div><div>Και μην πιστέψεις ότι μπορείς να κατευθύνεις την πορεία της αγάπης, διότι η αγάπη θα δώσει τη δική της κατεύθυνση στην πορεία σου, αν σε κρίνει άξιο.</div><div><br /></div><div>Μόνη επιθυμία της αγάπης είναι να εκπληρωθεί.</div><div>Αν αγαπάς, όμως, και είναι ανάγκη να έχεις επιθυμίες, ας είναι αυτές:</div><div>Λιώσε και γίνε σαν τρεχούμενο ρυάκι που τραγουδά τη μελωδία του μες στην νύχτα.</div><div>Κατανόησε τον πόνο της υπερβολικής τρυφερότητας.</div><div>Πόνεσε από την ίδια την κατανόηση της αγάπης σου,</div><div>και μάτωσε σε προθυμία και αγαλλίαση.</div><div>Ξύπνα την αυγή με καρδιά έτοιμη να πετάξει και να προσφέρει ευχαριστίες για μία ακόμη ημέρα αγάπης,</div><div>Αναπαύσου το μεσημέρι, αναλογιζόμενος την έκσταση της αγάπης,</div><div>γύρισε ευγνώμων στο σπίτι σου το απόγευμα, και πέσε να κοιμηθείς με μια προσευχή για τους</div><div>αγαπημένους της καρδιάς σου και έναν ύμνο δοξαστικό του Θεού στα χείλη σου.</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25483372-3912252125705097402?l=anti13.blogspot.com' alt='' /></div>Antinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25483372.post-67171559974880115532011-01-31T20:55:00.002+02:002011-02-01T02:51:23.904+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Έχω δει ανθρώπους που δεν είχαν στη διάθεση τους παρά ένα μικρό χειρόγραφο, μερικά αποκόματα, που τα επαναλάμβαναν σε όλη τους τη ζωή και που τα εφάρμοζαν με όλη τους την δύναμη, κι έτσι προόδευαν. Αλλά και οι πρώτοι χριστιανοί, είχαν μόνο τα Ευαγγέλια και σε τι κατάσταση, βρώμικα, σκισμένα, γιατί τα δανειζόνταν ο ένας από τον άλλο γιανα τα αντιγράφουν. Τα διάβαζαν όμως ασταμάτητα, τα εφάρμοζαν και δέχονταν το φως. Ενώ τώρα, καθένας έχει στη βιβλιοθήκη του όλα τα ιερά βιβλία όλων των θρησκιών: τις ουπανισάδες, τις Βέδες, τη Ζεντ Αβέστα, το Ταο-τε-κινγκ, το βιβλίο των νεκρών των Αιγυπτίων και των θιβετιανών, το Ταλμούδ, το Ζοχάρ, τα Κάββαλα, τη Βίβλο και άλλα πολλά, μ΄νο που δεν προοδεύει. Μη λέτε λοιπόν ότι πρέπει &nbsp;να ψάξουμε να βρούμε κι άλλη μια Διδασκαλία επειδή ετούτη δε σας είναι αρκετή!<br /><br />(.......)<br /><br />Όταν η χριστιανική θρησκεία παρουσιάζει την Αγία Τριάδα σαν το μυστήριο ενός Θεού με τρία πρόσωπα (Πατήρ, Υιός και Άγιο Πνεύμα), στην πραγματικότητα πρόκειται για τις τρεις μορφές κάτω από τις οποίες εκδηλώνεται η Θεότητα: ο Πατέρας είναι η ισχύς (η Ζωή), ο Υιός είναι η σοφία (το φως) και το Άγιο Πνεύμα είναι η αγάπη (η ζεστασιά).<br /><br />(.......)<br /><br />Η εξωτερική εμφάνιση είναι εκείνη που κάνει να προσδιορίζεται ένα άτοομ σαν άντρας ή σαν γυναίκα. Εσωτερικά όμως, κάθε άντρας φέρνει μια γυναίκα μέσα του και κάθε γυναίκα έναν άντρα. Ο άνθρωπος είναι άντρας ή γυναίκα ανάλογα με το ποια αρχή επικρατεί, η αρσενική αρχή ή η θυλική, όμως η αντίθετη αρχή κοιμάται μέσα του και κάποια μέρα μπορεί να εκδηλωθεί με τέτοια δύναμη που ορισμένοι άντρες και ορισμένες γυναίκες νιώθουν μάλιστα την ανάγκη ν' αλλάξουν φύλο. Αυτό αποδεικνύει πολύ καλά ότι ο άνδρας περιέχει μέσα του τη θυλική αρχή και η γυναίκα την αρσενική.<br />.....Το ιδανικό λοιπόν για τον άντρα είναι να είναι δυνατός, ισχυρός, αλλά να ξέρει και σε ποιες περιπτώσεις να εκδηλώνει τν απαλότητα, την καλοσύνη, τη συμπόνια, όπως μια γυναίκα. Και η γυναίκα, από τη μεριά της, αντί να είναι μονίμως αδύναμη, τρωτή, εξαρτημένη, πρέπει να είναι ικανή να αποδεικνύει, όταν χρειάζεται, δυνατή και ανθεκτική. Να ξέρει κανείς να πολώνεται, σ'αυτό ακριβώς το σημείο θέλω να σας οδηγήσω για την εξέιξη σας και για να πλουτίσετε εσωτερικά.<br /><br /><br />(......)<br /><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 16px;"></span><br /><div style="line-height: 1.5em; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="color: black;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">Ο Δάσκαλος Πέτερ Ντενώφ έδινε τον εξής κανόνα: "Βάλε την καλοσύνη για βάση στη ζωή σου, τη δικαιοσύνη για μέτρο, τη σοφία σαν φραγμό, την αγάπη για ευφροσύνη, για ευχαρίστηση, και την αλήθεια για φως."</span></span></div><div style="line-height: 1.5em; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="color: black;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><br /></span></span></div><div style="line-height: 1.5em; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="color: black;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">(......)</span></span></div><div style="line-height: 1.5em; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="color: black;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><br /></span></span></div><div style="line-height: 1.5em; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="color: black;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">Οι πέντε αρετές είναι απαραίτητες για την εξέλιξη του ανθρώπου. Δυστυχώς πολύ λίγοι άνθρωποι στην εποχή μας γνωρίζουν το δεσμός που υπάρχει ανάμεσα στις αρετές και τον ανθρώπινο οργανισμό. Στη γνώση αυτού του συνδέσμου βασίζεται η αληθινή Επιστήμη, όπως και όλες οι επιτυχίες στη ζωή. Η καλοσύνη είναι συνδεμένη με τα πόδια, η δικαιοσύνη με τα χέρια, η αγάπη με το στόμα, η σοφία με τα αυτιά και η αλήθεια με τα μάτια.Η αλήθεια ανήκει στο πνεύμα, η αγάπη στην ψυχή, η σοφία στη νόηση, η καλοσύνη στην καρδιά και η δικαιοσύνη στη θέληση.</span></span></div><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25483372-6717155997488011553?l=anti13.blogspot.com' alt='' /></div>Antinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25483372.post-48885007636326628862011-01-21T00:02:00.001+02:002011-01-21T00:08:13.900+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/TTiyRBEVbyI/AAAAAAAAB2Y/phV2r1wNIaI/s1600/Omraam.Mikhae%25CC%2588l.Ai%25CC%2588vanhov.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://4.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/TTiyRBEVbyI/AAAAAAAAB2Y/phV2r1wNIaI/s320/Omraam.Mikhae%25CC%2588l.Ai%25CC%2588vanhov.jpg" width="226" /></a></div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Οι μύστες πάντοτε δίδαξαν τη σημασία ενός κέντρου με το οποίο πρέπει ο άνθρωπος πάντοτε να συνδέεται, γιατί ξέρουν ότι αν δεν υπάρχει ένα κεντρικό σημείο γύρω από το οποίο στρέφονται τα μόρια, τα άτομα και οι κόσμοι, τα πάντα εξαρθρώνονται και επέρχεται το χάος,&nbsp;</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">η παγκόσμια αναρχία. Ναι η σημαντικότερη προϋπόθεση για την αρμονία, για την ισορροπία, για τη Ζωή, είναι η ύπαρξη ενός κέντρου, ενός σημείου γύρω από το οποίο πρέπει τα μόρια να περιστρέφονται. Προσέξτε τι συμβαίνει σε μια οικογένεια όταν φεύγει ο πατέρας, ή σε μια χώρα ή σ'ένα στρατό όταν λείπει ο αρχηγός. Στη Γαλλία λέτε "Όταν λείπει ο γάτος χωρεύουν τα ποντίκια". Ο άνθρωπος διαθέτει με φυσικό τρόπο μέσα του αυτές τις μεγάλες αλήθειες. Από ένστικτο ξέρει ότι τα πράγματα πρέπει να είναι εδώ κάτω στη γη ακριβώς όπως είναι επάνω στο θείο κόσμο.</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Το ηλιακό σύστημα έχει ένα κέντρο, τον ήλιο, ο οποίος διατηρεί σε ισορροπία και κάνει να γυρίζουν όλοι οι πλανήτες στη μεγαλύτερη αρμονία. Όταν μια οικογένεια, μια κοινωνία, ένα έθνος δεν είναι ενωμένα με την παρουσία ενός κέντρου, αποσυντίθεται. Όταν το φυσικό σώμα ενός ανθρώπου έχει χάσει το κεντρικό του σημείο, αποσυντίθεται και αυτό, επειδή το σημείο που συγκρατούσε μέσα του την τάξη και την οργάνωση έχει φύγει. Τα κύτταρα του, καθώς δεν έχουν πια αρχηγό, αποωχρίζονται και ειστρέφουν στις αποθήκες του σύμπαντος για να χτίσουν νέα σώματα.</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Μέσα σε μια οικεγένεια, το κέντρο είναι ο πατέρας. Σε μια χώρα είναι ο Βασιλιάς. Σ'ένα στρατό, είναι ο διευθύνων στρατηγός. Στο ηλιακό σύστημα, είναι ο ήλιος, στο αυγό, είναι ο κρόκος, &nbsp;στο μάτι, είναι η κόρη, στον άνθρωπο είναι το πνεύμα... Πάντοτε πρέπει να υπάρχει ένα κέντρο, μια κεφαλή, όχι δυο, ούτε τρεις. </span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Εκεί που υπάρχουν περισσότερα κεφάλια εκδηλώνεται η αναρχία. Στην Αποκάλυψη, το Κτήνος παριστάνεται με επτά κεφάλια και στην ελληνική μυθολογία πάλι η Λερναία Ύδρα είχε επτά κεφάλια. Αυτά τα πολλαπλά κεφάλια είναι το σύμβολο της αναρχίας. Αν μέχρι τώρα η ανθρωπότητα έζησε μέσα στην αναρχία είναι επειδή την κυβερνούν πολλά κεφάλια. Η κατάσταση δεν θα βελτιωθεί παρά μόνο όταν οι άνθρωποι θα δεχτούν να υποταχτούν σε μια μόνο κεφαλή, όπως αναφέρεται μέσα στα Ευαγγέλια: "θα υπάρχει μόνο ένας βοσκός και ένα κοπάδι". Ναι, όταν θα υπάρχει μόνο ένας κύκλος γύρω από ένα μόνο κέντρο, θα εκδηλωθούν άλλες ευεργετικές δυνάμεις.</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Για να βασιλεύουν η αρμονία και η τάξη, χρειάζεται μια κεφαλή, ένα κέντρο, μια κορυφή, γύρω από την οποία μπορούν να περιστρέφονται τα πάντα. Επειδή αυτό είναι το σημείο το οποίο συγκεντρώνει όλες τις δυνάμεις της ενότητας. Το μεγάλο Κέντρο του σύμπαντος που είναι ο Θεός αντανακλάται σε όλα τα επίπεδα, σε όλες τις περιοχές, και όλοι εκείνοι που Τον αντιπροσωπεύουν είναι συνδεδεμένοι μεταξύ τους σαν εναν κεντρικό ιστό....</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25483372-4888500763632662886?l=anti13.blogspot.com' alt='' /></div>Antinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25483372.post-44580269761176254522010-12-21T00:36:00.001+02:002010-12-21T00:36:41.166+02:00Καλησπέρα! έχω καιρό να γράψω το ξέρω, θέλω να πω τόσα πολλά, όμως πάντα προτιμώ να κοιμηθώ για να ξεκουραστώ λίγο παραπάνω. Τώρα βέβαια βρήκα την ευκαιρία&nbsp; που έχει κλείσει το ΤΕΙ και μπορώ να γράψω άνετα!!!<br />Η αλήθεια είναι ότι δεν μου αρέσουν αυτές οι μέρες, δεν μπορώ τα στολίσματα του δέντρου, του σπιτιού,&nbsp; τα σεμεδάκια που θέλουν άλλαγμα για να μπουν χριστουγεννιάτικα κλπ κλπ.<br />Το μόνο που μου αρέσει από αυτές τις μέρες είναι ότι σου δίνεται μια ευκαιρία να είσαι μαζί με συγγενείς και φίλους!<br />Αλλά και πάλι αυτές τις μέρες μου λείπουν πολύ περισσότερο η γιαγιά μου, ο θείος μου ο Δημήτρης, ο θείος μου ο Θεολόγης, ... Θυμάμαι τις γιορτές στο χωριό με την θεία μου την Μάρω, ήμασταν όλοι μαζεμένοι εκεί, τρώγαμε, πίναμε, χορεύαμε τι όμορφα χρόνια. Αλλά όλα αυτά πέρασαν χάθηκαν, χάθηκαν μαζί με τους ανθρώπους μας που έφυγαν για άλλους γαλαξίες. Όμως η αλήθεια είναι ότι δεν χάθηκαν μόνο αυτοί οι άνθρωποι (που έφυγαν γιατί απλώς είχε έρθει η ώρα τους) αλλά και όσοι είναι ακόμα ζωντανοί. Βλέπω τις θείες μου, τα ξαδέρφια μου, βλέπω γενικά τους συγγενείς μου που όλοι έχουν απομακρυνθεί.<br />Θα μπορούσε κάποιος να τους δικαιολογήσει και να πει ότι όλοι έχουν προβλήματα δικά τους και ότι δεν γίνεται να είναι πάντα παρών (μπλα....μπλα...μπλα...)<br />Ο μόνος λόγος που γίνεται αυτό είναι ο εγωισμός, η ψωροπερηφάνια, η βλακεία με λίγα λόγια.<br />Ο λαός λέει πως οι πραγματικοί φίλοι στα δύσκολα φαίνονται, το ίδιο ισχύει και για τους συγγενείς και όσο και αν τους αγαπάω όλους τους, δεν μπορώ να τα βάλω με τον εγωισμό τους, με την ψωροπερηφάνια τους, με το τουπε τους. Εύχομαι ο Άγιος Βασίλης να μπορούσε να μας φέρει όλους κοντά χωρίς κακίες και εγωισμούς, πιστεύω στα θαύματα και ελπίζω να γίνει ένα!<br /><br />Δυστυχώς πάντως στα δύσκολα&nbsp; οι συγγενείς την έκαναν με ψηλά βήματα για άλλη γη κ άλλα μέρη.<br />Δεν ξέρω αν μπορεί να συγχωρεθεί κάτι τέτοιο, και γιατί όχι; έτσι και αλλιώς ο Θεός θα μας κρίνει όλους μας...<br />κρίμα πάντως ο θεός μας δίνει τόσα καλά όπως είναι μια μεγάλη οικογένεια και εμείς την πετάμε στα σκουπίδια, και μετά το παίζουμε και καλοί Χριστιανοί, μπράβο μας....<br /><br />κ για το τέλος ένα ωραίο τραγουδάκι που βρήκα:<br /><br /><iframe title="YouTube video player" class="youtube-player" type="text/html" width="480" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/uhrfRFbI3VE" frameborder="0"></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25483372-4458026976117625452?l=anti13.blogspot.com' alt='' /></div>Antinoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-25483372.post-25931803070053316392010-12-02T03:45:00.000+02:002010-12-02T03:45:19.289+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/TPb5A_QZPzI/AAAAAAAABz0/PuhRy01M71U/s1600/37331_1151208358076_1763662213_299425_8109136_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://3.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/TPb5A_QZPzI/AAAAAAAABz0/PuhRy01M71U/s320/37331_1151208358076_1763662213_299425_8109136_n.jpg" width="240" /></a></div>Στις 1 Δεκεμβρίου ο κύριος Γιάννης (Φουράκης) στις 7.00 μμ έφυγε από αυτόν τον υλικό κόσμο.<br />&nbsp;Πραγματικά δεν ήθελα να γράψω τίποτα σχετικά με αυτό το θέμα γιατί αν έγραφα θα ήταν σαν να δεχόμουν αυτό που έγινε και δε μπορώ να το δεχτώ.<br />Όμως νιώθω μια υποχρέωση να γράψω πόσο καλός και ευγενικός άνθρωπος υπήρξε σε αυτή την ζωή.<br />Πάντα μας δεχόταν στο γραφείο του με χαμόγελο, μας μιλούσε, δεν ήταν κομπλεξικός, ήταν αυστηρός εκεί που έπρεπε, είχε χιούμορ. Απλά ένας καταπληκτικός άνθρωπος.&nbsp; Αν κ δεν θυμάμαι τον ένα παππού μου που πρόλαβα ζωντανό (έφυγε κ αυτός από την ζωή όταν ήμουν 3-4) ο κύριος Γιάννης πραγματικά τον ένιωθα σαν παππού μου, που θα συμβούλευε, θα νοιαζόταν.<br />Κύριε Γιάννη σας ευχαριστώ πολύ που βρεθήκατε στον δρόμο μου, σας εύχομαι καλό ταξίδι από τα βάθη της καρδιάς μου, και εύχομαι να μπορέσουμε κάποια στιγμή να ξανασυναντηθούμε -είμαι σίγουρη ότι θα τα καταφέρουμε. <br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/TPb44ft6aKI/AAAAAAAABzM/h_TYozqea_U/s1600/11251_1065928746139_1763662213_129644_1019910_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/TPb44ft6aKI/AAAAAAAABzM/h_TYozqea_U/s1600/11251_1065928746139_1763662213_129644_1019910_n.jpg" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/TPb45vjLLqI/AAAAAAAABzQ/jQpeNl67Oa8/s1600/18344_1090742646471_1763662213_179430_67442_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/TPb45vjLLqI/AAAAAAAABzQ/jQpeNl67Oa8/s320/18344_1090742646471_1763662213_179430_67442_n.jpg" width="320" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/TPb48B7P-NI/AAAAAAAABzU/1Tq2BAVRHNU/s1600/26713_1148997822814_1763662213_294683_7068151_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/TPb48B7P-NI/AAAAAAAABzU/1Tq2BAVRHNU/s320/26713_1148997822814_1763662213_294683_7068151_n.jpg" width="320" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/TPb481yGQwI/AAAAAAAABzY/p-jPH0TUITE/s1600/26713_1148997862815_1763662213_294684_6118827_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/TPb481yGQwI/AAAAAAAABzY/p-jPH0TUITE/s320/26713_1148997862815_1763662213_294684_6118827_n.jpg" width="320" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/TPb49iL5oII/AAAAAAAABzc/H2ZjrW6-LYU/s1600/36201_1149962406928_1763662213_296295_7988353_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="239" src="http://3.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/TPb49iL5oII/AAAAAAAABzc/H2ZjrW6-LYU/s320/36201_1149962406928_1763662213_296295_7988353_n.jpg" width="320" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/TPb4-MvqyoI/AAAAAAAABzg/T123hlyMR98/s1600/36201_1149962446929_1763662213_296296_4960246_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="239" src="http://3.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/TPb4-MvqyoI/AAAAAAAABzg/T123hlyMR98/s320/36201_1149962446929_1763662213_296296_4960246_n.jpg" width="320" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/TPb4-iddhAI/AAAAAAAABzk/aVmGTk-s8Nk/s1600/36201_1149962486930_1763662213_296297_1368424_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/TPb4-iddhAI/AAAAAAAABzk/aVmGTk-s8Nk/s320/36201_1149962486930_1763662213_296297_1368424_n.jpg" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/TPb5AUk5FII/AAAAAAAABzw/-aO4fF_AQzY/s1600/36689_1148998222824_1763662213_294687_4110953_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/TPb5AUk5FII/AAAAAAAABzw/-aO4fF_AQzY/s320/36689_1148998222824_1763662213_294687_4110953_n.jpg" width="320" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/TPb4_fFoCxI/AAAAAAAABzo/CryGV81ANSA/s1600/36201_1149962526931_1763662213_296298_4357402_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="238" src="http://4.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/TPb4_fFoCxI/AAAAAAAABzo/CryGV81ANSA/s320/36201_1149962526931_1763662213_296298_4357402_n.jpg" width="320" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/TPb4_0oZwcI/AAAAAAAABzs/tEI6c8WLSJo/s1600/36689_1148998182823_1763662213_294686_2399943_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/TPb4_0oZwcI/AAAAAAAABzs/tEI6c8WLSJo/s320/36689_1148998182823_1763662213_294686_2399943_n.jpg" width="320" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25483372-2593180307005331639?l=anti13.blogspot.com' alt='' /></div>Antinoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-25483372.post-22466129624270277022010-09-05T13:17:00.001+03:002010-09-05T13:21:34.390+03:00Παράξενο έτσι;<br />Από Ελλάδα η χώρα του φωτός γίναμε ξαφνικά Ελλάδα η χώρα των πνευματικών ανθρώπων!!!<br />Σε κάθε γωνία, σε κάθε μεριά της Ελλάδας υπάρχει τουλάχιστον ένας πνευματικός άνθρωπος!<br />Ένας άνθρωπος που είναι υποψιασμένος για όλα, βλέπει κρυμμένα καλά μυστικά πίσω από όλα!<br />Πραγματικά είμαστε για λύπηση... Γιατί πολύ από αυτούς τους ανθρώπους δεν είναι τίποτα περισσότερο από πνευματικοί άνθρωποι των καναπέδων, του facebook, κ γενικά του ιντερνετ!<br />Αλλά πραγματικά νομίζω ότι δεν είναι και τόσο ψαγμένοι ή πνευματικοί, διότι δεν έχω δει ακόμα καμία συνωμοσία για τις κατσαρόλες, τα τηγάνια, τις χέστρες, τις ντουζιέρες, τις τέντες, τα παράθυρα αλουμινίου, την πράσινη ανάπτυξη, τα οικονομικά μέτρα της Ελλάδας και την οικονομική "κρίση".<br />Όχι είμαστε ψαγμένοι μόνο για όσα μας ενδιαφέρουν, μόνο για όσα πιστεύουμε πως μπορούμε να "πιάσουμε".<br />Πραγματικά μερικοί άνθρωποι μου θυμίζουν μερικού κομμουνιστές - χωρίς παρεξήγηση, και τα δεκαεξάχρονα, που διαμαρτύρονται χωρίς λόγο απλά για να διαμαρτύρονται και επίσης σε αυτές τις περιπτώσεις ταιριάζει και το "ότι δεν πιάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια"...<br />Ας σοβαρευτούμε σας παρακαλώ ας κοιτάξουμε λίγο τον εαυτό μας πρώτα από όλα και μετά ας αρχίσουμε να φωνάζουμε στα κοπάδια γιατί όσο και αν βγάζουμε τον εαυτό μας από έξω και εμείς σε κοπάδι ανήκουμε.<br />Έχει καταντήσει αηδία αυτή η πνευματο-ανθρωπο-πληθώρα...<br /><br /><br />upadate!<br />Και φυσικά ξέχασα, τώρα τελευταία στον κινηματογράφο και στην τηλεόραση όλο βρικόλακες μας παρουσιάζουν! μήπως μας προετοιμάζουν για κάτι;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25483372-2246612962427027702?l=anti13.blogspot.com' alt='' /></div>Antinoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-25483372.post-41240408660671434242010-09-01T02:26:00.000+03:002010-09-01T02:26:50.934+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/TH2JIL8lCyI/AAAAAAAABv0/NTc5Syfzs44/s1600/compassion.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://3.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/TH2JIL8lCyI/AAAAAAAABv0/NTc5Syfzs44/s400/compassion.jpg" width="385" /></a></div><br />Είναι περίεργο το πως η ζωή μάς βάζει σε μονοπάτια που ποτέ δεν περιμέναμε πως θα μπούμε.<br />Πως μαθαίνουμε καθημερινά να σεβόμαστε, να κατανοούμε, να συγχωρούμε και πάνω από όλα να αγαπούμε τους ανθρώπους γύρω μας.<br /><br />Όμως αγάπη και συμπόνια δεν είναι μόνο να κάνουμε προσευχή, διαλογισμό κι εγώ δεν ξέρω τι άλλο, για τους ανθρώπους -που όπως λέει και επάνω στην φωτογραφία, υστερούν απέναντι μας.<br />Ένα σημαντικό κομμάτι της Αγάπης είναι και οι πράξεις!<br /><br /><div style="color: #38761d; font-family: Times,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: center;"><i>"Μη θέλεις να με πείσεις με τα λόγια, αλλά με τα έργα.&nbsp;</i></div><div style="color: #38761d; font-family: Times,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: center;"><i>Μισώ τη διδασκαλία που είναι αντίθετη με τον τρόπο ζωής."</i></div><div style="color: #38761d; font-family: Times,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: right;"></div><div style="color: #38761d; text-align: center;"><i style="font-family: Times,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">Γρηγόριος Θεολόγος</i></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: left;">Υπάρχουν ένα σωρό θρησκείες, δόγματα κλπ κλπ που στο όνομα της Αγάπης και της Συμπόνιας κάνουν εράνους, λειτουργίες, τελετές, διδασκαλίες, ενημερώσεις, κα&nbsp;</div><div style="text-align: left;">Όμως από όλους αυτούς πόσοι είναι αυτοί που πραγματικά βοηθάν;</div><div style="text-align: left;">Ποιος δίνει ένα πιάτο φαγητό στον γείτονα, αν τον βλέπει ότι δεν έχει να φάει;</div><div style="text-align: left;"> Ποιος δίνει ένα ζευγάρι παπούτσια -από τα τόσα που έχουμε όλοι μας, σε κάποιον που τα χρειάζεται; <br />Ποιος δείχνει κατανόηση και σεβασμό σε ανθρώπους που πασχίζουν να επιβιώσουν;</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">Θα μπορούσα να κάνω πολλές ερωτήσεις ακόμα, αλλά πίσω από όλα αυτά κρύβεται μια λέξη -συμπεριφορά, υποκρισία. Και 'γω προσεύχομαι, κάνω διαλογισμό, αλλά θέλω και τις ανέσεις μου και τα λούσα μου, θέλω τα πάντα, ενώ άνθρωποι δίπλα μου δεν έχουν να φάνε. Τέτοιες συμπεριφορές είναι πλήρως εγωιστικές και υποκριτικές.</div><div style="text-align: left;">Όταν νομίζουμε πως είμαστε καλοί άνθρωποι, συμπονετικοί, όταν νομίζουμε ότι αγαπάμε τους ανθρώπους γύρω μας, ΤΟΤΕ ας κοιτάξουμε τις πράξεις μας, το πως φερόμαστε.&nbsp; Ίσως απογοητευτούμε αλλά μην ανησυχείτε ίσως ο εγωισμός είναι τόσο μεγάλος που δεν μας αφήσει να δούμε την συμπεριφορά μας.</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="color: #38761d; font-family: Times,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: center;"><i>"Πολλοί πηγαίνουν, για να επισκεφτούν τους φίλους,</i></div><div style="text-align: center;"><i style="font-family: Times,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><span style="color: #38761d;">αλλά λίγοι για να βοηθήσουν."</span></i></div><div style="text-align: center;"><i style="color: #38761d; font-family: Times,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">Γνώμες Αγίων Πατέρων</i></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: left;">Ας βοηθήσουμε τους ανθρώπους που είναι κοντά μας, ας πάψουμε επιτέλους να φερόμαστε εγωιστικά και ας μην επιτρέπουμε επιτέλους υποκριτικές συμπεριφορές!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25483372-4124040866067143424?l=anti13.blogspot.com' alt='' /></div>Antinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25483372.post-71056292255946728172010-05-11T01:12:00.000+03:002010-05-11T01:12:40.508+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/S-iElVMfFyI/AAAAAAAABs0/t3CIcGtBJpA/s1600/Teach_me_Tiger_by_s9.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://3.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/S-iElVMfFyI/AAAAAAAABs0/t3CIcGtBJpA/s400/Teach_me_Tiger_by_s9.jpg" width="266" /></a></div>Πίσω από κάθε ημέρα στο ημερολόγιο τοίχου υπάρχει και μια έκφραση από ανθρώπους της Χριστιανικής εκκλησίας. Δυστυχώς αν και μου άρεσε το παραπάνω δεν κράτησα το χαρτάκι, το πέταξα και δεν θυμάμαι ποιος το είπε, όμως δεν έχει σημασία.<br />Καθημερινά ακούμε, διαβάζουμε, μαθαίνουμε νέα, είτε καλά, είτε όχι και τόσο καλά. <br />Νέα που αφορούν αγνώστους μας, γνωστούς μας, φίλους ή συγγενείς.<br />Πολλές φορές δεν αντιδράμε σωστά όταν ακούμε κάποιο καλό νέο για κάποιο πρόσωπο, είτε αυτό το πρόσωπο το γνωρίζουμε, το συμπαθούμε, δεν το συμπαθούμε, είτε ακόμα και αν δεν το γνωρίζουμε.<br />Η αντίδραση μας είναι το ακριβώς αντίθετο της χαράς! Μπορεί να δείξουμε ότι χαιρόμαστε και από μέσα μας να βράζουμε, ή ακόμα και να αδιαφορήσουμε, ή να χλευάσουμε. Όσο και αν ο εγωισμός μας δεν μας αφήνει να χαρούμε ειλικρινά μέσα από την καρδιά μας με αγνότητα, πρέπει να προσπαθήσουμε. Όταν ακούμε κάποιο καλό νέο να χαιρόμαστε από τα βάθυ της καρδιάς μας και όχι να βγάζουμε την μιζέρια μας και να δηλητηριάζουμε την ρέουσα θετική ενέργεια. Δεν φταίει κανένας για την δυσάρεστη κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε, και προπαντός δεν φταίει ο άνθρωπος που βιώνει κάτι χαρούμενο!<br /><br />Το ίδιο συμβαίνει βέβαια και όταν είμαστε κοντά σε ανθρώπους που είναι λυπημένοι, μπορεί να λυπόμαστε και εμείς, να τους συμπονάμε αλλά από μέσα μας να χαιρόμαστε με την δυστυχία τους!!!<br />Νιώθουμε έτσι ο εγωισμός μας να υψώνει ανάστημα, ότι είμαστε σε καλύτερη μοίρα από τους άλλους, ότι οι άλλοι είναι πιο κάτω από εμάς, σε μια κατάσταση μιζέριας και δυστυχίας.<br />Βέβαια αυτό δεν ισχύει, γιατί όταν νιώθουμε χαρά για την δυστυχία του άλλου είμαστε πολύ χειρότερα από μια κατάσταση δυστυχίας ή μιζέριας. <br /><br />Είτε βλέπουμε ανθρώπους χαρούμενους, είτε δυστυχισμένους είναι καλό να στέλνουμε θετική ενέργεια - και δεν εννοώ θεωρητικά, αλλά με τις πράξεις μας και τα συναισθήματα που μας γεννούνται εκείνη την ώρα. Και στις 2 περιπτώσεις πρέπει να αισθανόμαστε αγάπη και κατανόηση για τον άλλον. Να δείχνουμε την συμπόνια μας.<br /><br />Η Θεία μου η Αγγελική λέει: "Όταν βλέπεις τον άλλο να χαίρεται, είτε σε γάμους, σε γεννήσεις, σε βαφτίσια και να μην πας δεν πειράζει γιατί η χαρά του είναι μεγάλη, όταν όμως κάποιος νιώθει λύπη να πηγαίνεις να συμπαραστέκεσαι, τότε σε χρειάζεται"<br />Δεν είναι κακό να το κάνουμε, αλλά θέλει προσοχή, όταν κάποιος νιώθει πόνο, και δυστυχία βαμπιρίζει τους γύρω του, τους ρουφάει ενέργεια για να μπορέσει να νιώσει καλύτερα γεμίζοντας το δικό του ενεργειακό κενό. Οπότε όταν κάποιος είναι δυστυχισμένος να τον συμπονάμε και να στέλνουμε όλες τις θετικές μας σκέψεις αλλά να αποστασιοποιούμαστε διαφορετικά θα έχουμε και εμείς ένα κενό. Αν βέβαια αναπτύξουμε Θεϊκή Αγάπη και Συμπόνια τότε η ενέργεια μας από τον Θεό είναι άπειρη για όλους...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25483372-7105629225594672817?l=anti13.blogspot.com' alt='' /></div>Antinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25483372.post-12730099123615163302010-05-09T00:20:00.000+03:002010-05-09T00:20:08.178+03:00..from "everyone would be vegetarian if slaughterhouses had glass walls." facebook group.<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/S-XUg7lB4MI/AAAAAAAABqc/2DBVibX5AX0/s1600/24199_405786423034_226938773034_4965102_4249288_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="308" src="http://4.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/S-XUg7lB4MI/AAAAAAAABqc/2DBVibX5AX0/s400/24199_405786423034_226938773034_4965102_4249288_n.jpg" width="400" /></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/S-XUinwTyPI/AAAAAAAABqk/2OeK10CasFU/s1600/24615_352428438034_226938773034_4761876_5028630_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="308" src="http://1.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/S-XUinwTyPI/AAAAAAAABqk/2OeK10CasFU/s400/24615_352428438034_226938773034_4761876_5028630_n.jpg" width="400" /></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/S-XUj2EKgwI/AAAAAAAABqs/1qzUrRhw4fE/s1600/24869_408830038034_226938773034_5039134_8327148_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="308" src="http://1.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/S-XUj2EKgwI/AAAAAAAABqs/1qzUrRhw4fE/s400/24869_408830038034_226938773034_5039134_8327148_n.jpg" width="400" /></a><a href="http://2.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/S-XUlXsl__I/AAAAAAAABq0/GcTIu-kPPcQ/s1600/25109_413866853034_226938773034_5170949_244356_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="308" src="http://2.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/S-XUlXsl__I/AAAAAAAABq0/GcTIu-kPPcQ/s400/25109_413866853034_226938773034_5170949_244356_n.jpg" width="400" /></a><a href="http://4.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/S-XUm-vVV1I/AAAAAAAABq8/WuzmcLfCqY4/s1600/25219_415366058034_226938773034_5205199_4827394_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://4.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/S-XUm-vVV1I/AAAAAAAABq8/WuzmcLfCqY4/s400/25219_415366058034_226938773034_5205199_4827394_n.jpg" width="308" /></a><a href="http://4.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/S-XUnyuhI3I/AAAAAAAABrE/WQ_xfBc-yzA/s1600/25219_415431473034_226938773034_5206655_3926839_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://4.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/S-XUnyuhI3I/AAAAAAAABrE/WQ_xfBc-yzA/s400/25219_415431473034_226938773034_5206655_3926839_n.jpg" width="308" /></a><a href="http://2.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/S-XUp1qLlOI/AAAAAAAABrM/C0ZXZB7JVmc/s1600/25519_415688748034_226938773034_5214339_7273193_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="308" src="http://2.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/S-XUp1qLlOI/AAAAAAAABrM/C0ZXZB7JVmc/s400/25519_415688748034_226938773034_5214339_7273193_n.jpg" width="400" /></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/S-XUsc8qn6I/AAAAAAAABrU/NajaUhHjk1E/s1600/27720_417806928034_226938773034_5262705_6660711_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="308" src="http://3.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/S-XUsc8qn6I/AAAAAAAABrU/NajaUhHjk1E/s400/27720_417806928034_226938773034_5262705_6660711_n.jpg" width="400" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/S-XVC7oPm1I/AAAAAAAABrc/dWXf_ESUINI/s1600/27720_418046623034_226938773034_5268537_100089_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="308" src="http://2.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/S-XVC7oPm1I/AAAAAAAABrc/dWXf_ESUINI/s400/27720_418046623034_226938773034_5268537_100089_n.jpg" width="400" /></a><a href="http://2.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/S-XVFULx3uI/AAAAAAAABrk/HArKW8-S9y8/s1600/28726_420641208034_226938773034_5324407_2677302_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="308" src="http://2.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/S-XVFULx3uI/AAAAAAAABrk/HArKW8-S9y8/s400/28726_420641208034_226938773034_5324407_2677302_n.jpg" width="400" /></a><a href="http://2.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/S-XVKczZZNI/AAAAAAAABrs/IIl7yJQL3Cg/s1600/29717_418330288034_226938773034_5276290_5491133_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="308" src="http://2.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/S-XVKczZZNI/AAAAAAAABrs/IIl7yJQL3Cg/s400/29717_418330288034_226938773034_5276290_5491133_n.jpg" width="400" /></a><a href="http://2.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/S-XVLn4A7DI/AAAAAAAABr0/YaAXXB6Z1pk/s1600/29717_418332178034_226938773034_5276305_4116475_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="308" src="http://2.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/S-XVLn4A7DI/AAAAAAAABr0/YaAXXB6Z1pk/s400/29717_418332178034_226938773034_5276305_4116475_n.jpg" width="400" /></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/S-XVMwFUDSI/AAAAAAAABr8/RmdXlPIsBSo/s1600/29717_418352863034_226938773034_5277097_7929619_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="308" src="http://3.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/S-XVMwFUDSI/AAAAAAAABr8/RmdXlPIsBSo/s400/29717_418352863034_226938773034_5277097_7929619_n.jpg" width="400" /></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/S-XVOD0rreI/AAAAAAAABsE/SykLi_P0YXk/s1600/29717_418771248034_226938773034_5287965_5564559_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="291" src="http://3.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/S-XVOD0rreI/AAAAAAAABsE/SykLi_P0YXk/s400/29717_418771248034_226938773034_5287965_5564559_n.jpg" width="400" /></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/S-XVPKTTTzI/AAAAAAAABsM/NuhbY0fnRag/s1600/30961_417369058034_226938773034_5253945_6911005_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="306" src="http://3.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/S-XVPKTTTzI/AAAAAAAABsM/NuhbY0fnRag/s400/30961_417369058034_226938773034_5253945_6911005_n.jpg" width="400" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25483372-1273009912361516330?l=anti13.blogspot.com' alt='' /></div>Antinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25483372.post-47796720460495664542010-02-27T04:46:00.001+02:002010-02-27T06:14:06.631+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/S4iHWVs4-FI/AAAAAAAABT8/mMpJ7Anz3LE/s1600-h/tb_mecsek_yellow_flower.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/S4iHWVs4-FI/AAAAAAAABT8/mMpJ7Anz3LE/s320/tb_mecsek_yellow_flower.jpg" /></a></div><div style="text-align: center;">Pray for me and I'll pray for you</div><div style="text-align: center;">Pray for the wicked and the evil, too</div><div style="text-align: center;">Pray for the genius and the not so smart</div><div style="text-align: center;">Who with their smiles still touch our hearts</div><div style="text-align: center;">Pray for those who would destroy</div><div style="text-align: center;">All the baby girls and all the baby boys</div><div style="text-align: center;">With their evil toys</div><div style="text-align: center;">Pray for the robber, pray for the thief</div><div style="text-align: center;">Pray for the loss of our belief</div><div style="text-align: center;">Pray for those who can no longer pray</div><div style="text-align: center;">Pray for the loss of another day</div><div style="text-align: center;">My mother and my father</div><div style="text-align: center;">have gone from here</div><div style="text-align: center;">Others I've loved from yesteryear</div><div style="text-align: center;">As I grow old and move toward sleep</div><div style="text-align: center;">Releasing pains I've held so deep</div><div style="text-align: center;">Deeper than the soul's regret</div><div style="text-align: center;">Memories I've yet to forget</div><div style="text-align: center;">O hope, my love, don't leave me yet</div><div style="text-align: center;">Your lips speak softly of the light</div><div style="text-align: center;">As I move humbly into night</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">From movie <a href="http://www.imdb.com/title/tt0488349/">Yellow (2006)</a><br /><br /><h2 id="post-4071">“Forgiveness” by Bill&nbsp;Duke</h2><div class="wp-caption alignleft" id="attachment_4070" style="width: 209px;"></div><strong>In true life all things are new<br />As we unstick from the parent glue<br />As children we ask what to do<br />From strangers lost like me and you<br />But we pretend to know what’s true<br />Or not<br />Teetering on the age old spot</strong><br /><strong> Of how to make the cold heart hot<br />We stick the round<br />Into the square peg slot<br />Pray for me and I’ll pray for you<br />Pray for the wicked and the evil too<br />Pray for the genius<br />And the not so smart<br />Who with their smiles</strong><br /><strong> Still touch your heart<br />Pray for the ones who would destroy<br />All the baby girls and baby boys<br />With their toys</strong><br /><strong> Of ego joys<br />I must admit<br />I do not fit<br />I am not the one that brings the light<br />I am not the hero when faced with fear<br />Won’t seek my flight<br />I does not do always right<br />In spite<br />Of what I’ve read about the brave<br />I can’t get past my headstone grave<br />That comes to mind when I give thought to save<br />Anyone else except myself<br />My courage sits high on the shelf<br />Of all the things I hope to be</strong><br /><strong> Curse of my humanity<br />Oh my country tis of thee<br />Sweetest land of liberty<br />Of thee I sing<br />Pray for the robber and the thief<br />Pray for the loss of our belief<br />Pray for those who can no longer pray</strong><br /><strong> Pray for the loss of another day<br />My mother and father are gone from here<br />And others I’ve loved from yester year<br />And as I age and move toward sleep<br />Releasing pains I’ve held so deep</strong><br /><strong> Deep beyond the soul’s regret<br />And memories</strong><br /><strong>I’ve yet<br />To forget<br />Oh hope my love<br />Don’t leave me yet</strong><br /><strong> Your lips speak softly of the light<br />As I drift humbly into night</strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25483372-4779672046049566454?l=anti13.blogspot.com' alt='' /></div>Antinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25483372.post-59142201464399621602010-02-27T02:57:00.000+02:002010-02-27T02:57:28.097+02:00Δυστυχώς με στεναχωρεί αφάνταστα αυτό που έκανα στο Blog μου, βέβαια αν και με στεναχωρεί, ταυτόχρονα με ικανοποιεί αφάνταστα.<br />Αλλά ας μπω στο θέμα μου. Που λέτε στο blog μου είχα ανεβάσει δημοσιεύσεις σχετικά με κέντρα βουδισμού. Όπως βλέπετε δεν αναφέρω την λέξη μοναστήρι για να μην υπάρχει πρόβλημα, όχι όμως πως η έννοια της λέξης κέντρα δεν περιλαμβάνει και την λέξη μοναστήρι.<br />Τέλος πάντων, είχα κάνει δημοσιεύσεις για κάποια κέντρα τις οποίες έσβησα (αν και για αρκετό διάστημα θα φαίνονται στο google). <b>Ο λόγος που τα έσβησα είναι γιατί δεν θέλω να κάνω διαφήμιση σε ανθρώπους και πράγματα τα οποία δεν αξίζουν και τα οποία δεν θα τα συνιστούσα σε κανέναν, όχι απλώς να τα γνωρίσει αλλά ούτε και να πατήσει το πόδι του εκεί μέσα. </b><br />Ο Βουδισμός είναι ένα πνευματικό μονοπάτι, ένα μονοπάτι το οποίο δεν θα το χαρακτήριζε κάποιος εύκολο. Θα μου πείτε πως όλα έχουν τις δυσκολίες τους και έχετε δίκιο. <br />Σε ένα δύσκολο μονοπάτι, που πρέπει να ασκείσαι καθημερινά στην συμπόνια, στην αγάπη, στην ταπεινότητα, δεν χωράν συμπεριφορές που κρύβουν φόβο, έπαρση, και καλοπέραση.<br />Ο τίτλος αυτής της δημοσίευσης είναι κομπλεξισμός και θα αναρωτιέστε γιατί;!<br />Που λέτε όταν άνθρωποι οι οποίοι μέσα σε τέτοια κέντρα και κάτω από τόσο θετικές ποιότητες (όπως αυτές που ανάφερα πιο πάνω)δεν μπορούν να δράσουν με βάση αυτές αλλά κάνουν πράγματα για το τι θα πει ο κόσμος, τι θα γίνει αν το μάθουν, θα έχουμε πρόβλημα, δεν θέλω να φαίνονται φωτογραφίες μου, όχι βίντεο, όχι τα παλιά σας πράγματα πάρτε τα, πετάξτε τα, κλπ κλπ (δεν φωτογραφίζω πρόσωπα και καταστάσεις, αν κάποιος θεωρεί ότι τον φωτογραφίζω τότε λυπάμαι αν έχει την μύγα ας την αφήσει ελεύθερη)...<br />θα μου πείτε ότι υπερβάλλω! εξάλλου μερικά κέντρα δεν δρουν με βάση την λιτότητα αλλά με βάση την πολυτέλεια!!! Ε τότε λάθος μου, ζητώ συγνώμη, με γνώμονα την πολυτέλεια κάνω λάθος. <br />Δεν είμαι της σχολής που λέει πως η πνευματικότητα είναι καλοπέραση...<br />Τέλος πάντων η αλήθεια είναι απλώς ότι υπάρχουν φιλοσοφίες με τόσο όμορφα πράγματα να διδάξουν, με αγάπη, συμπόνια, καλοσύνη και μετά βλέπεις τους ανθρώπους που υποτίθεται ότι όλα αυτά τα έχουν διδαχτεί και δεν τα πράττουν. Θα μου πείτε σημασία δεν έχει τι κάνουν οι άλλοι αλλά το τι κάνουμε εμείς! Πολύ σωστά, αυτός ήταν ο λόγος που κατέβασα τις δημοσιεύσεις μου σχετικά με αυτά!<br /><br />Κάτι τελευταίο, δεν ασχολούμουν πάντα με τον βουδισμό σχεδόν μεγάλωσα μέσα σε χριστιανικά μοναστήρια, ποτέ μα ποτέ όσο θυμάμαι τα χρόνια αυτά, οι μοναχές δεν ζήτησαν ούτε μια δραχμή ή ένα λεπτό, ποτέ! κάθε φορά όταν θα φεύγαμε πάντα μας έδιναν πράγματα για το δρόμο ή από ένα σταυρό ή ένα κομποσκοίνι... Πάντα θα έβλεπες τις μοναχές να έχουν σκυμμένο το κεφάλι από ταπεινότητα και να σου μιλούν με τόσο γλυκιά φωνή για την αγάπη και την συγχώρεση... Μοναχές σπάνιες, καλοσυνάτες, που το μόνο που έκαναν είναι να προσφέρουν, ακόμα και όταν δεν είχαν πολύ φαγητό θα σου έδιναν τον δικό τους!<br />και απλώς αναρωτιέμαι πως γίνεται να μην συναντάς τέτοια καλοσύνη στον βουδισμό που βροντοφωνάζει ΣΥΜΠΟΝΙΑ?<br />απλώς αναρωτιέμαι....<br /><br />καλή σας μέρα....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25483372-5914220146439962160?l=anti13.blogspot.com' alt='' /></div>Antinoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-25483372.post-61456029100210947002010-01-20T03:29:00.009+02:002010-01-20T03:33:22.716+02:00<object width="420" height="295"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/flkFW5E0XcM&hl=en_US&fs=1&color1=0x234900&color2=0x4e9e00"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/flkFW5E0XcM&hl=en_US&fs=1&color1=0x234900&color2=0x4e9e00" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="420" height="295"></embed></object><br /><br /><object height="344" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/E-CZ_3p316g&amp;hl=en_US&amp;fs=1&amp;color1=0x234900&amp;color2=0x4e9e00"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/E-CZ_3p316g&amp;hl=en_US&amp;fs=1&amp;color1=0x234900&amp;color2=0x4e9e00" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25483372-6145602910021094700?l=anti13.blogspot.com' alt='' /></div>Antinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25483372.post-17638483611362171852009-12-29T01:37:00.000+02:002009-12-29T01:37:30.923+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/Szk_t4v46fI/AAAAAAAABQ4/I8okQULyXTc/s1600-h/Green_by_penguin91.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/Szk_t4v46fI/AAAAAAAABQ4/I8okQULyXTc/s400/Green_by_penguin91.jpg" /></a><br /></div>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;<br /><br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Η πνευματικότητα είναι μια κατάσταση, μια κατάσταση του νου με την οποία ζεις καθημερινά.<br />Δεν υπάρχει μισή πνευματικότητα, δεν γίνεται το πρωί να είσαι πνευματικός και το βράδυ να είσαι party animal. Πνευματικότητα σημαίνει συνειδητότητα, να μπορείς να πειθαρχείς τον εαυτό σου, να κατανοείς τους ανθρώπους και τον κόσμο, να υπομένεις και να επιμένεις, να ξέρεις να σέβεσαι και να εκτιμάς, να συμπονάς και να αγαπάς. Η Πνευματικότητα είναι τρόπος ζωής, δεν είναι εύκολο να την αποκτήσεις και φυσικά χρειάζεται καθημερινή άσκηση και δεν εννοώ μόνο να κάθεσαι και να διαλογίζεσαι αλλά να έρχεσαι σε επαφή με άλλους ανθρώπους. Ο εγωισμός είναι αυτός που πρέπει να φθαρεί για να φανεί η ακτίδα&nbsp; φωτός της Πνευματικότητας που έχουμε όλοι μέσα μας γιατί πραγματικά είμαστε πολεμιστές τους Φωτός. Είναι ανάγκη να καταλάβουμε την φύση μας, να γνωρίσουμε και να αναγνωρίσουμε τον πραγματικό μας εαυτό, να μπορέσουμε να γίνουμε&nbsp; κοινωνοί αγάπης.<br />Δεν έχει σημασία να μας δεχτούν οι άλλοι, δεν έχει σημασία να μασκαρευτούμε για να μας δεχθούν, όταν η πνευματικότητα ανθίσει μέσα μας τότε θα μας δεχτούν με ανοιχτές αγκάλες, όμως δεν πρέπει να είναι αυτός ο σκοπός μας. Πάντα θα υπάρχουν άνθρωποι που δεν θα τους αρέσουμε και θα μας κακολογούν αλλά δεν πρέπει να μένουμε σε αυτά. Είναι απαραίτητο για την μετέπειτα πορεία μας στον κόσμο να γίνουμε Πνευματικοί Άνθρωποι.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25483372-1763848361136217185?l=anti13.blogspot.com' alt='' /></div>Antinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25483372.post-83525487743372270672009-11-19T13:10:00.003+02:002010-03-24T22:11:51.768+02:00<object width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/GDNUr7xTgdc&hl=en_US&fs=1&color1=0x5d1719&color2=0xcd311b"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/GDNUr7xTgdc&hl=en_US&fs=1&color1=0x5d1719&color2=0xcd311b" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object><br /><br />Our beloved Lama Djanchoub entered the hospital after suffering from aortic coarctation. <br />He then fell in coma and finally on 18/11/09 he passed away.<br />The Lama Djanchoub visited Greece numerous times and gave us his teachings.<br />We all hope that he will be reborn close tohis teacher and to the Dharma...<br />Let us all pray and practice on this thought...(om mani padme hum)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25483372-8352548774337227067?l=anti13.blogspot.com' alt='' /></div>Antinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25483372.post-50691068086497779902009-06-20T05:20:00.004+03:002009-06-20T05:49:22.235+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/SjxLhgM4stI/AAAAAAAABLg/_BdWrytduIE/s1600-h/The_Giving.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 305px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/SjxLhgM4stI/AAAAAAAABLg/_BdWrytduIE/s400/The_Giving.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5349233496361054930" border="0" /></a><br />θα ήθελα να μοιραστώ μαζί μας αυτό που συνειδητοποίησα αυτές τις μέρες...<br />Για σχεδόν ένα μήνα έλειπα από το σπίτι μου και αν και μιλούσα σχεδόν καθημερινά στο τηλέφωνο με την μητέρα μου δεν είχα καταλάβει ότι κάτι γινόταν.<br />Όταν επέστρεψα τα πράγματα μέσα στο σπίτι ήταν πάρα πολύ ήρεμα και γαλήνια.<br />Η μητέρα μου συνήθως φώναζε για δουλειές, παραπονιόταν, γενικότερα ήταν σε μια κατάσταση απόλυτης μαυρίλας. Όταν λοιπόν επέστρεψα από το ταξίδι μου διαπίστωσα -όπως προ ανέφερα, ότι αυτή η κατάσταση είχε αλλάξει. Η μητέρα μου είναι πλέον πολύ ήρεμη, ευγνώμων για όλα όσα έχει, και κατά κάποιον τρόπο είναι ευτυχισμένη. Μπορεί να μην είναι πλήρως ευτυχισμένη αλλά βλέπω πως κάνει τον αγώνα της. Ο πατέρας μου από την άλλη είναι ένας άνθρωπος που τον θαυμάζω για την υπομονή του, δουλεύει από το πρωί μέχρι το βράδυ και δεν παραπονιέται -ξεσπάει μόνο όταν τα πράγματα ξεφεύγουν πάρα πολύ. Προσπαθεί να μας προσφέρει τα πάντα και βλέπω στα μάτια του την κούραση και την στεναχώρια όταν δεν το καταφέρνει.<br />Όταν ήρθα σπίτι πριν μερικές μέρες η αλήθεια είναι ότι αντίκρισα ένα μικρό χάος μέσα στο σπίτι, μιας και είμαι αρκετά τακτική όταν αντικρίζω τέτοια τοπία σοκάρομαι και ανατριχιάζω... Έτσι χωρίς πολλές κουβέντες ξεκίνησα το συμμάζεμα, τακτοποίηση, και γενικά έκανα ότι ήταν να κάνω...<br />Αυτό που συνειδητοποίησα ήταν πως αυτές οι μικρές δουλίτσες που έκανα βοήθησαν πάρα πολύ τους γονείς μου, ήταν σαν να βελτιωνόταν η ποιότητα ζωής τους! Κάτι που με χαροποίησε ιδιαίτερα. Βέβαια αυτή η συνειδητοποίηση ήρθε και από ακόμα ένα γεγονός, όταν καθώς ετοιμαζόμασταν να πάμε για ψώνια ρώτησα την μητέρα μου τι ρούχα να της ετοιμάσω να βάλει και μου είπε πως η πουκαμίσα της δεν ήταν σιδερωμένη... Στεναχωρήθηκα πάρα πολύ όταν το άκουσα γιατί ξέρω πως δεν έχει 5 πουκαμίσες για να μπορέσει να βάλει όποια θέλει, και επίσης κατάλαβα ότι αν είχα προφτάσει να σιδερώσω και τα ρούχα θα ήταν και εκείνη πιο χαρούμενη που θα έβαζε την πουκαμίσα της.<br /><br />Επομένως για να μην μακρολογώ, αυτό που θέλω με λίγα λόγια να πω είναι πως αν θέλουμε μπορούμε να βοηθήσουμε τους άλλους, μπορούμε να τους προσφέρουμε μια καλύτερη ποιότητα ζωής προσφέροντας τον εαυτό μας.<br />Είμαι σίγουρη πως πολλοί θα λέτε σιγά μην δώσω τον εαυτό μου, κ τι θα κερδίσω, και δεν με νοιάζει η μάνα μου και ο πατέρας μου κλπ<br />Όλες αυτές οι σκέψεις γίνονται από ανθρώπους εγωιστές που νοιάζονται μόνο για τον εαυτό τους και την καλοπέραση τους, μόνο που για κακή τους τύχη η ζωή δεν είναι φτιαγμένη έτσι...<br />Τέλος πάντων αυτό ήταν μια παρένθεση και όχι μέσα στο θέμα, και για να επιστρέψω, το μόνο που έχουμε και κατά κάποιον άτυπο τρόπο μας ανήκει είναι οι ικανότητες μας, και η θέληση μας, όλοι μας μπορούμε να βοηθήσουμε τους γονείς μας, τα αδέλφια μας, τα ξαδέρφια μας, τους φίλους μας. Με τον έναν ή τον άλλο τρόπο πάντα μας δίνονται ευκαιρίες για να βοηθήσουμε, αρκεί να είμαστε πάντα συνειδητοί και να μπορέσουμε να συλλάβουμε αυτές τις ευκαιρίες...<br />Ελπίζω και εύχομαι όλοι μας να προσφέρουμε πάντα όσα μπορούμε, από το ελάχιστο (τον εαυτό μας) μέχρι τα πάντα (ολόκληρο το κόσμο)...<br /><br />Σας ευχαριστώ για την υπομονή σας...<br />Φιλικά<br />Άντη<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25483372-5069106808649777990?l=anti13.blogspot.com' alt='' /></div>Antinoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-25483372.post-74061613136871569712009-06-08T04:45:00.002+03:002009-06-08T05:14:39.613+03:00Τα παιδιά πάνε για ύπνο αφού έχουν δει στην τηλεόραση τα αγαπημένα τους κινούμενα σχέδια, στην συνέχεια ξαπλώνει και η μαμά, ο μπαμπάς θα ξαπλώσει πιο αργά γιατί έχει να τελειώσει κάτι χαρτιά για την δουλειά του...<br />Σε μια ίσως διαφορετική περίπτωση η μαμά μπορεί να διαβάσει και ένα παραμύθι στα παιδιά για να κοιμηθούν και να ονειρευτούν όμορφα, μαγικά μέρη που θα ήθελαν να ζουν για πάντα....<br /><br />Πόσο μπορεί να διαφέρει η πραγματικότητα μερικών παιδιών και μητέρων από το παραπάνω;!<br />Στις τριτοκοσμικές χώρες της Νοτίου Αφρικής καθημερινά σκοτώνονται αθώα παιδιά, μητέρες, πατεράδες γιατί απλώς γεννήθηκαν σε άλλη φυλή. Πόσοι ακόμα όμως είναι που πεθαίνουν από αρρώστιες και δύσκολες συνθήκες διαβίωσης. Ο ΟΗΕ έχει στείλει και έχει δημιουργήσει βάση στο Kongo αλλά γιατί δεν κάνουν τίποτα; Γιατί οι Άγγλοι πληρώνουν την Uganda και εκείνη δίνει όπλα στο Kongo; Γιατί οι Γάλλοι κομάντος προσπαθούν να βάλουν μια τάξη και τα κάνουν χειρότερα;<br /><br />Ας φύγουμε λίγο από την Αφρική και ας πάμε λίγο πιο ανατολικά, Σρι Λάνκα, Ινδία, Θιβέτ, και πιο πέρα... Όλη την ώρα πόλεμοι, εμφύλιοι, κακές συνθήκες, εκμετάλλευση, θάνατος....<br /><br />Παντού Θάνατος και όλα αυτά για έναν λόγο, για την εξουσία, για τα χρήματα, όλα εκεί βασίζονται, πετρέλαια, ορυχεία, έλεγχος του πλούτου, και σκέφτομαι με το φτωχό μου το μυαλό και λέω: καλά ρε γαμώτο στο τάφο μαζί τους θα τα πάρουν;<br /><br />Δεν ξέρω πραγματικά. Το μόνο που μπορώ να κάνω και γενικά όλοι μας είναι να προσευχηθούμε, να κάνουμε διαλογισμό, ό,τι τρόπο έχει ο καθένας μας.<br /> Να σκεφτούμε λίγο πως οι περισσότεροι από εμάς έχουμε ένα κρεβάτι, ένα τούβλο να βάλουμε πάνω από το κεφάλι μας. Μπορούμε να ζούμε με μια στοιχειώδη προστασία και ξέρουμε ότι κατά πάσα πιθανότητα αύριο θα ξυπνήσουμε αρτιμελείς...<br />Αναλογιστήκατε ποτέ πόσα παιδιά, πόσοι άνθρωποι δολοφονούνται, σφαγιάζονται την ώρα του ύπνου τους; Πόσοι ακόμα άνθρωποι ζουν σε παράγκες, και αρκετοί ούτε καν σε παράγκες...<br />Ας είμαστε ευγνώμονες, ας προσευχόμαστε για όλο τον κόσμο, και ας νοιαστούμε επιτέλους για το τι κώλο κυβερνήσεις εκλέγουμε(αν και μεταξύ μας όλοι οι πολιτικοί είναι διεφθαρμένοι).<br /><br />Τέλος πάντων, απλώς είναι καλό να νοιαζόμαστε όχι μόνο για τον εαυτό μας, αλλά και για ανθρώπους που βρίσκονται μακριά... Αλλά τώρα θα μου πείτε στην Ελλάδα βασανίζουν ζώα, για τους ανθρώπους θα νοιαστούν....<br />Αυτά είχα να πω, να βγούμε από το παραμύθι που ζούμε, από την μόδα και την γκλαμουριά...<br /><br />Φιλικά<br />Άντη<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25483372-7406161313687156971?l=anti13.blogspot.com' alt='' /></div>Antinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25483372.post-20162895110423496682009-05-25T20:04:00.003+03:002009-05-25T20:23:56.889+03:00<div style="text-align: left;"><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/ShrTE3N3DgI/AAAAAAAABLY/uadl_qIReIE/s1600-h/zen001TheFool.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 150px; height: 224px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/ShrTE3N3DgI/AAAAAAAABLY/uadl_qIReIE/s400/zen001TheFool.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5339812388696165890" border="0" /></a>The Fool<br /></div><br />Δεύτερη Ευκαιρία, άραγε την αξίζουμε;<br /></div>Στην ζωή μας από την παιδική μας ηλικία, μέχρι να γίνουμε ενήλικοι και να αποκτήσουμε μια γερή προσωπικότητα κάνουμε λάθη, λάθη τα οποία δεν μπορούμε να τα δικαιολογήσουμε λόγω του νεαρού της ηλικίας μας...<br />Στην πραγματικότητα αυτά τα λάθη ήταν αναγκαία, για να μπορέσουμε να χτίσουμε την προσωπικότητα μας, για να μπορέσουμε να μάθουμε τι να μην κάνουμε.<br />Το κακό -αν μπορεί να το πει κάποιος κακό, είναι ότι χάνουμε πράγματα, ανθρώπους, φίλους. Αν ήμασταν λίγο πιο ώριμοι, αν δεν είχαμε άγνοια, ή αν δεν φερόμασταν επιπόλαια ίσως όλα αυτά να μην τα χάναμε, αλλά σημασία έχει από αυτά τα λάθη να μαθαίνουμε...<br />Άραγε αξίζουμε μια δεύτερη ευκαιρία; Μια ευκαιρία για να μπορέσουμε να επανορθώσουμε για τα λάθη μας;<br />Θα έλεγα πως όλοι αξίζουμε μια δεύτερη ευκαιρία, όμως ποιος θα μας την δώσει;<br />Πολλές φορές δεν έρχεται ποτέ αυτή η ευκαιρία και τον λόγω τον ανιχνεύω στον εγωισμό...<br />Όταν πληγώνεις έναν άνθρωπο, με την συμπεριφορά σου, με τις πράξεις σου, όταν τον προδίδεις, ή τον εξαπατάς, πως είναι δυνατόν να ζητάς να σε εμπιστευτεί ξανά; Πως είναι δυνατόν να ζητάς μια δεύτερη ευκαιρία;<br />Είναι δύσκολο να σε ξανά εμπιστευτεί κάποιος που του φέρθηκες άσχημα, και αυτό γιατί θα θέλει να προστατέψει τον εαυτό του ώστε να μην μπει ξανά σε αυτή την διαδικασία...<br />Απλώς σκέφτεται τον εαυτό του και είναι απολύτως σεβαστό, δεν μπορείς να τον κατακρίνεις για κάτι τέτοιο, παρά μόνο να το σεβαστείς γιατί ίσως και να αντιδρούσαμε και εμείς με αυτόν το τρόπο.<br />Το ιδανικό είναι να δίνουμε πάντα μια δεύτερη ευκαιρία σε όποιον μας την ζητήσει, και υπάρχει μια κάρτα του Όσο που λέει κάτι πολύ ωραίο.<br />Από αυτή την κάρτα είναι και η εικόνα επάνω...<br /><br />"Κουτός είναι εκείνος που δείχνει συνεχώς εμπιστοσύνη. Κουτός είναι εκείνος που δείχνει συνεχώς εμπιστοσύνη παρά τις εμπειρίες του. Τον εξαπατάς και σε εμπιστεύεται. Τον εξαπατάς ξανά και σε εμπιστεύεται. Τον εξαπατάς και πάλι κι εκείνος σε εμπιστεύεται. Τότε λες ότι είναι κουτός, δεν μαθαίνει. Η εμπιστοσύνη του είναι τεράστια΄ η εμπιστοσύνη του είναι τόσο αγνή, που κανείς δεν μπορεί να τη διαφθείρει. Να είσαι κουτός, με την έννοια του Ταό, με την έννοια του Ζεν. Μην προσπαθείς να χτίσεις γύρω σου ένα τείχος από γνώσεις. Όποια εμπειρία και να σου έρθει, άσε την να συμβεί και μετά άφηνέ την να φύγει. Καθάριζε συνέχεια το νου σου. Συνέχισε να πεθαίνεις ως προς το παρελθόν, ώστε να παραμένεις στο παρόν, εδώ και τώρα, σαν νεογέννητο μωρό.<br /><div class="text"><p><br />Στην αρχή θα είναι πολύ δύσκολο. Ο κόσμος θα αρχίσει να σε εκμεταλλεύεται.... Άφησέ τους. Είναι καημένοι άνθρωποι. Ακόμα κι αν σε ξεγελάσουν και σε εξαπατήσουν και σε ληστέψουν, άφησέ το να συμβεί, γιατί εκείνο που είναι στ’ αλήθεια δικό σου δεν μπορούν να σου το κλέψουν. Εκείνο που είναι στ’ αλήθεια δικό σου, κανείς δεν μπορεί να στο κλέψει.<br /><br />Και κάθε φορά που δεν επιτρέπεις στις περιστάσεις να σε διαφθείρουν, η ευκαιρία εκείνη θα προκαλεί ενοποίηση μέσα σου. Η ψυχή σου θα αποκρυσταλλώνεται περισσότερο.</p></div> <p align="right"><b>Osho</b> <i>Dang Dang Doko Dang </i> Κεφάλαιο 2</p> <b>Σχόλιο:</b> <div class="text"><p>Απ’ τη μια στιγμή στην άλλη, και με κάθε του βήμα, ο Koυτός αφήνει πίσω του το παρελθόν. Μεταφέρει μαζί του μόνο την αγνότητά του, την αθωότητα και την εμπιστοσύνη, όπως συμβολίζει το λευκό τριαντάφυλλο στο χέρι του. Το σχέδιο στο γιλέκο του περιέχει τα χρώματα και των τεσσάρων στοιχείων του Ταρώ, δείχνοντας ότι βρίσκεται σε αρμονία με όλα όσα τον περιβάλλουν. Η διαίσθησή του λειτουργεί στο έπακρο. Αυτή τη στιγμή ο Κουτός έχει την υποστήριξη του σύμπαντος, για να κάνει το άλμα στο άγνωστο. Στο ποτάμι της ζωής, τον περιμένουν περιπέτειες.<br /><br />Το χαρτί αυτό δείχνει ότι αν εμπιστεύεσαι αυτή τη στιγμή τη διαίσθησή σου, την αίσθησή σου για την ΄΄ορθότητα΄΄ των πραγμάτων, δεν γίνεται να κάνεις λάθος. Οι πράξεις σου μπορεί να φανούν ΄΄κουτές΄΄ στους άλλους, ή ακόμη και σε σένα τον ίδιο, αν προσπαθήσεις να τις αναλύσεις με το λογικό σου νου. Αλλά η θέση ΄΄μηδέν΄΄ που καταλαμβάνει ο κουτός είναι ο αριθμός πέρα από τους αριθμούς, όπου οδηγοί είναι η εμπιστοσύνη και η αθωότητα, όχι ο σκεπτικισμός και οι εμπειρίες του παρελθόντος."</p><p><a href="http://www.osho.com/magazine/tarot/TarotCardNew.cfm?All=No&amp;Nr=1">osho</a><br /></p><p>Ας γίνουμε όλοι λοιπόν κουτοί....</p><p>Φιλικά Άντη<br /></p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25483372-2016289511042349668?l=anti13.blogspot.com' alt='' /></div>Antinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25483372.post-89506953437542626902009-05-13T17:06:00.004+03:002011-01-21T23:14:21.836+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/SgrVFk71opI/AAAAAAAABLQ/I_IXXK-AVf8/s1600-h/meditation+4.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5335311000364491410" src="http://4.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/SgrVFk71opI/AAAAAAAABLQ/I_IXXK-AVf8/s400/meditation+4.jpg" style="cursor: pointer; display: block; height: 244px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 400px;" /></a><br />-Με ποιο δικαίωμα μπορεί ο άνθρωπος να λέει ότι έχει μια ψυχή, όταν δεν τη νιώθει ή να λέει ότι υπάρχει Θεός, όταν δεν Τον βλέπει; Αν υπάρχει Θεός θα πρέπει να Τον δούμε, αν υπάρχει ψυχή θα πρέπει να τη γνωρίσουμε, διαφορετικά είναι καλύτερα να μην πιστεύουμε. Είναι καλύτερα να είσαι ένας ειλικρινής αθεϊστής παρά ένας υποκριτής<br /><br />-Η παρατήρηση του εξωτερικού κόσμου είναι σχετικά εύκολη, επειδή έχουν επινοηθεί πολλά όργανα γι’ αυτό το σκοπό αλλά στον εσωτερικό κόσμο, δε διαθέτουμε κανένα όργανο για να μας βοηθήσει. Κι όμως ξέρουμε ότι για να οικοδομήσουμε μια πραγματική επιστήμη χρειαζόμαστε παρατηρήσεις.<br /><br />-Η δύναμη της προσευχής, όταν οδηγηθεί με ακρίβεια και κατευθυνθεί προς τον εσωτερικό κόσμο, είναι ικανή να αναλύσει το νου και να μας αποκαλύψει αλήθειες. Οι δυνάμεις του νου είναι σαν διασκορπισμένες αχτίδες φωτός όταν συγκεντρώνονται, φωτίζουν.<br /><br />-Όλη η δυστυχία πηγάζει από το φόβο, από τις ανικανοποίητες επιθυμίες. Ο άνθρωπος θα ανακαλύψει ότι ποτέ δεν πεθαίνει και θα πάψει να φοβάται το θάνατο. Όταν γνωρίσει ότι είναι τέλειος, θα πάψει να έχει μάταιες επιθυμίες. Όταν εξαλειφθούν αυτά τα δύο αίτια, ο άνθρωπος παύει να νιώθει δυστυχισμένος – νιώθει τέλει ευδαιμονία, ακόμα κι όταν βρίσκεται μέσα σ’ αυτό το σώμα.<br /><br />-Κατά τον ράτζα – γιόγκι, ο εξωτερικός κόσμος δεν είναι παρά η χονδροειδής μορφή του εσωτερικού, του λεπτοφυούς κόσμου. Το λεπτοφυές είναι πάντοτε το αίτιο και το χονδροειδές είναι το αποτέλεσμα. Έτσι ο εξωτερικός κόσμος είναι το αποτέλεσμα και ο εσωτερικός το αίτιο.<br /><br />-Είναι λάθος να πιστεύετε στα τυφλά. Πρέπει να ασκείτε τη δική σας λογική, τη δική σας κρίση.<br /><br />-Ο νους που διαρκώς μεταβάλλεται και τρέχει από το ένα αντικείμενο στο άλλο, μπορεί όταν τελειοποιηθεί, άλλοτε να συνδέεται με πολλά όργανα, άλλοτε με ένα, και άλλοτε με κανένα. Όταν για παράδειγμα ακούω το τικ-τακ ενός ρολογιού με μεγάλη προσοχή, μπορεί να μη βλέπω τίποτα – κι ας είναι τα μάτια μου ορθάνοιχτα, πράγμα που μαρτυρεί, ότι ο νους δεν ήταν συνδεδεμένος με το όργανο της όρασης την ώρα που ήταν ώρα που ήταν συνδεδεμένος με το όργανο της ακοής. Αλλά, ο τελειοποιημένος νους μπορεί να συνδεθεί ταυτόχρονα με όλα τα όργανα. Έχει μάλιστα και την ικανότητα να αναστρέφεται και να ατενίζει τα ίδια του τα βάθη.<br /><br />-...λέει η γκιτά, δεν μπορεί να γίνεις ένας γιόγκι. «Όποιος απέχει από την τφοή, όποιος μένει άγρυπνος, όποιος κοιμάται υπερβολικά, όποιος εργάζεται υπερβολικά, όποιος δεν εργάζεται – κανένας από αυτούς δεν μπορεί να γίνει γιόγκι».<br /><br />-Η Ράτζα – γιόγκα έχει οχτώ βαθμίδες. Η πρώτη βαθμίδα ονομάζεται γιάμα και αποτελείται από το μη – φόνο, τη φιλαλήθεια, τη μη – κλοπή, την εγκράτεια και τη μη – αποδοχή δώρων. Η δεύτερη βαθμίδα, η νιγιάμα, αποτελείται από την αγνότητα, την ικανοποίησης [με ότι έχουμε], την πειθαρχία, τη μελέτη και την υποταγή στον Θεό. Οι υπόλοιπες βαθμίδες είναι η ασάνα [σταθερή σωματική στάση], η πραναγιάμα [υποταγή της πράνα], η πρατγιαχάρα [‘απόσυρση’ των αισθήσεων από τα αντικείμενα τους], η ντχάρανα [ ‘πρόσδεση’ του νου σ’ ένα σημείο], η ντχγιάνα [‘προσήλωση’ ή ‘διαλογισμός’] και το σαμάντχι [υπερσυνεινηδητή εμπειρία.<br /><br />-Ένας γιόγκι δεν πρέπει να βλάπτει κανέναν – ούτε με τη σκέψη του, ούτε με τα λόγια του, ούτε με τα έργα του. Η συμπόνια του δεν πρέπει να περιορίζεται μόνο στους ανθρώπους αλλά να απλώνεται πιο πέρα και να αγκαλιάζει ολόκληρο το σύμπαν.<br /><br />-...είναι αναγκαίο να βρει ο καθένας τη στάση στην οποία θα μπορεί να παραμένει ακίνητος για πολλή ώρα. Πρέπει ο καθένας να διαλέξει μια άνετη στάση…. Ορισμένα ενεργειακά ρεύματα πρέπει να μετατοπισθούν και να διοχετευθούν αλλού. Θα εμφανιστούν νέοι τύποι δονήσεων κι ολόκληρος ο οργανισμός μας θα ‘μετασχηματιστεί’.<br /><br />-…μια δυο απλές εφαρμογές των χάτχα – γιόγκις είναι πολύ χρήσιμες. Για παράδειγμα, ίσως μερικοί από εσάς βρείτε πολύ χρήσιμο για τους πονοκεφάλους να πίνετε λίγο κρύο νερό μέσα από τη μύτη σας μόλις ξυπνάτε το πρωί, το κεφάλι σας θα νιώθει δροσερό όλη μέρα και δε θα κρυολογήσετε ποτέ. Είναι πολύ εύκολο από τα ρουθούνια, αντλώντας το νερό με την εισπνοή.<br /><br />1-…οδηγίες που δίνει στα σχόλια του(ο Σανκαρατσάργια) πάνω στην σβετασβάταρα Ουπανισαντ 2.8:«Όταν οι ρυπαρότητες του νου ξεπλυθούν από την πραναγιάμα, ο νους ακινητοποιείται στο Μπράχμαν, γι’ αυτό το λόγο, αναφέρουμε παρακάτω την πραναγιάμα. Αφού καθαρθούν οι αγωγοί, φανερώνεται η ικανότητα για άσκηση της πραναγιάμα. Κλείνουμε λοιπόν το δεξί ρουθούνι με το δεξιό αντίχειρα και εισπνέουμε μέχρι πληρότητας, από το αριστερό ρουθούνι. Σε άμεση συνέχεια, χωρίς αναμονή, εκπνέουμε από το δεξί – αφού πρώτα κλείσουμε το αριστερό ρουθούνι με το μικρό μας δάχτυλο. Κατόπιν, εισπνέουμε μέχρι πληρότητας από το δεξί, και αμέσως εκπνέουμε εντελώς, από το αριστερό. Όποιος κάνει αυτή την άσκηση από τρεις μέχρι πέντε φορές στα τέσσερα σημεία της ημέρας – δηλαδή, πριν την ανατολή του ήλιου, το μεσημέρι, το σούρουπο και τα μεσάνυχτα – επιτυγχάνει τον καθαρμό των αγωγών μέσα σε 15 μέρες ή σ’ ένα μήνα. Έπειτα αρχίζει η πραναγιάμα.<br /><br />2-Για παράδειγμα, μετά από μερικούς μήνες εξάσκησης, ίσως ανακαλύψετε ότι αρχίζετε να μπορείτε να διαβάζετε τις σκέψεις των άλλων, θα περνούν από το μυαλό σας σε μορφή εικονών. Ίσως πάλι μπορέσετε να ακούσετε πράγματα που συμβαίνουν σε μεγάλη απόσταση, εφόσον συγκεντρώσετε το νου σας με την επιθυμία να τα ακούσετε. Αυτές οι αναλαμπές θα έρθουν σε μικρές δόσεις στην αρχή, αλά θα είναι αρκετές για να σας χαρίσουν πίστη, δύναμη και ελπίδα….<br /><br />3-…. Όμως δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε ότι τα παραπάνω δεν είναι παρά ένα μέσο, ο στόχος, το τέρμα όλης αυτής της εξάσκησης είναι η απελευθέρωση της ψυχής.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25483372-8950695343754262690?l=anti13.blogspot.com' alt='' /></div>Antinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25483372.post-81436823141326810042009-04-21T02:09:00.004+03:002009-04-21T02:14:16.993+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://esreveryourthinking.deviantart.com/art/God-26141106"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 300px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/Se0BMkojuPI/AAAAAAAABKM/qLb9vxQFHmk/s400/God_by_esreveRYourThinking.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5326915249753012466" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;">Βασιλεύ Ουράνιε, Παράκλητε,<br />το Πνεύμα της αληθείας,<br />ο πανταχού παρών και τα πάντα πληρών,<br />ο θησαυρός των αγαθών και ζωής χορηγός,<br />ελθέ και σκήνωσον εν ημίν<br />και καθάρισον ημάς από πάσης κηλίδος<br />και σώσον, Αγαθέ τας ψυχάς ημών.<br />Αμήν.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25483372-8143682314132681004?l=anti13.blogspot.com' alt='' /></div>Antinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25483372.post-81564377074074234772009-04-08T04:03:00.002+03:002009-04-08T04:19:17.726+03:00-Ποιο είναι ακριβώς το καθήκον σας; Να σας πω με λίγα λόγια: Πρώτον, να φροντίζετε τους γονείς σας με αγάπη και σεβασμό κι ευγνωμοσύνη. Δεύτερον, να λέτε την αλήθεια και να ενεργείτε ενάρετα. Τρίτον, οποτεδήποτε έχετε λίγα λεπτά για να διαθέσετε από τον χρόνο σας επαναλαμβάνετε το όνομα του Κυρίου έχοντας την μορφή Του μέσα στο νου σας. Τέταρτο, μην επιτρέπετε στον εαυτό σας την απόλαυση να μιλάει άσχημα για τους άλλους ή να προσπαθεί ν’ ανακαλύψει λάθη στους άλλους. Και τέλος μην προξενείτε πόνο στους άλλους, με οποιοδήποτε τρόπο.<br /><br />-Λέμε πως θέλουμε το Χριστό. Αλλά αγνοούμε τις εντολές του. Σε τι χρησιμεύουν αυτού του είδους οι προσευχές; Ακόμη κι αν γιορτάζετε τη γέννηση Του δεν έχει καμία διαφορά. Ακολουθείστε Τον. Αυτό είναι αρκετό. Ακολουθείστε Τον. Θα πρέπει να τιμούμε και να τρέφουμε αυτή την αγάπη μέσα στις καρδιές μας, θα πρέπει να’ χουμε πάντα υπόψη μας τα ιδανικά του Χριστού, θα πρέπει να γίνουμε ζωντανά παραδείγματα Αγάπης και να βιώνουμε το Πνεύμα του Ιησού σαν να ‘ταν ο προσωπικός μας Αγγελιοφόρος που μας τον έστειλε ο Θεός. Θεωρώ σαν δεδομένο πως θα καλλιεργήσετε μέσα σας συμπόνια κι αγάπη, πως θα εξαγνίσετε τις καρδιές σας και θ’ αφήσετε μιαν ιερή κληρονομιά στις μελλοντικές γενιές. Κερδίστε το αληθινό Έλεος του Ιησού, ακολουθείστε το δρόμο που Αυτός χάραξε, και φθάσετε στην θέση που Αυτός κατέχει.<br /><br />-Ο Ιησούς δίδαξε πρακτικά μαθήματα, πνευματικής προόδου για το καλό της ανθρωπότητας. Για να κάνει τους ανθρώπους να πιστέψουν στην αλήθεια της διδασκαλίας Του, εκδήλωνε Θεϊκές δυνάμεις και σχεδίασε ένα δρόμο που θα πρόσφερε το γλυκό νέκταρ της ευδαιμονίας(ananda) στους ανθρώπους. Ενθάρρυνε τους ανθρώπους με διδάγματα και παραδείγματα, να καλλιεργούν τις αρετές της ελεημοσύνης, της ευσπλαχνίας, της ανεκτικότητας, της αγάπης και της πίστης. Ας προσέξουμε τη θυσία που έκανε ο Ιησούς ελεύθερα, με τη δική του βούληση. Αυτός θυσίασε την άνεση Του, την ασφάλειά Του και την θέση Του. Αντιμετώπισε με θάρρος την εχθρότητα των ισχυρών της γης κι αρνήθηκε να υποχωρήσει ή να συμβιβαστεί. Απαρνήθηκε το «εγώ» που είναι το πιο δύσκολο πράγμα για ν’ απαλλαγεί κανείς και τον τιμούμε για όλα αυτά. Θυσίασε εκούσια την επιθυμία με την οποία το σώμα βασανίζει τον άνθρωπο κι αυτή η θυσία είναι μεγαλύτερη από το να θυσιάσει κανείς το σώμα του κάτω από απειλή βίας. Πρέπει να εορτάζετε τη Γέννηση Του θυσιάζοντας τουλάχιστον μια επιθυμία ή δυο και υπερνικώντας τις πιο καταστρεπτικές παρορμήσεις του εγώ. Οι οπαδοί Του διασπάστηκαν σε διάφορες αιρέσεις, αλλά η ζωή του Χριστού είναι ένα μάθημα ενότητας. Όταν ο Χριστός ήταν πάνω στο Σταυρό, δοκίμασε συναισθήματα πικρίας για τους ανθρώπους που Τον βασάνισαν. Ξαφνικά, άκουσε μια φωνή που τον ξύπνησε «όλη η Ζωή είναι Ένα, Αγαπημένε μου Γιε, να ‘σαι ίδιος για όλους». «θάνατος είναι το ένδυμα της Ζωής». Όπως κανείς βγάζει τα φθαρμένα ρούχα και φοράει ένα άλλο κουστούμι, έτσι και η ψυχή ντύνεται και γδύνεται διάφορα σώματα».<br /><br />-Αρχίστε τη Μέρα με Αγάπη, Περάστε τη Μέρα με Αγάπη, Τελειώστε τη Μέρα με Αγάπη, Αυτός είναι ο δρόμος προς το Θεό.<br /><br />-Η αγάπη που συγκεντρώνουμε εγωιστικά στον εαυτό μας είναι σαν την λάμπα που φωτίζει το δωμάτιο μόνο, χωρίς να εκπέμπει φως έξω από τους τέσσερις τοίχους. Περιορίζεται στις αισθήσεις και δεν ξανοίγεται ποτέ προς τους άλλους, που είναι οι γνωστοί κι οι συγγενείς σας στο θεό. Υπάρχει ένας άλλος τύπος αγάπης, πλατύτερη και βαθύτερη, που απλώνεται μέσα σ’ όλα τα άτομα της οικογένειας. Αυτή η αγάπη είναι σαν το φως του φεγγαριού, όχι αρκετά δυνατό για να φαίνονται τα πράγματα καθαρά αλλά αρκετό για να μετακινείται κανείς ανάμεσα τους. Κι ακόμη υφίσταται ανυψώσεις και πτώσεις, αύξηση και ελάττωση. Αλλά ο πιο επιθυμητός τύπος αγάπης είναι σαν το ηλιόφως, που είναι απασχολημένο πάντα με το να εξαγνίζει, να ενεργοποιεί, να φωτίζει χωρίς να γνωρίζει διακρίσεις. Αυτή η αγάπη θα κάνει τον άνθρωπο να ενεργεία πάντα μέσα στο πνεύμα της αφοσίωσης στον Κύριο κι έτσι κι οι πράξεις θα γίνουν εξυψωτικές και εμείς.<br /><br />-Μην ψάχνεται να βρείτε το λάθος στους άλλους, αναζητείστε καλύτερα τα δικά σας λάθη. Σας συμβουλεύω να εντυπώσετε τρεις ιδέες μέσα στην καρδιά σας: 1)Μη ξεχνάτε το θεό. 2) Μη βάζετε την πίστη σας στον κόσμο, δεν θα διαρκέσει. 3) Μη φοβάστε. Είσαστε η άφθαρτη, η αιώνια ψυχή που δεν γνωρίζει φόβο. Θέλω επίσης να αποδιώξετε δυο ιδέες απ’ την καρδιά σας: 1)Ξεχάστε την βλάβη που σας έχει κάνει ο οποιοσδήποτε και 2) το καλό που εσείς έχετε κάνει στους άλλους. Πάνω από όλα, καλλιεργείστε Αγάπη. Ν’ αγαπάτε όλες τις θρησκείες κι όλα τα έθνη. Ν’ αναγνωρίζετε και να δέχεστε όλες τις θρησκείες σαν μονοπάτια που οδηγούν τον άνθρωπο στον ίδιο προορισμό. Όλες τους διδάσκουν αγάπη και συμπόνια, ταπεινοφροσύνη και καρτερία.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25483372-8156437707407423477?l=anti13.blogspot.com' alt='' /></div>Antinoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-25483372.post-37604464328387857712009-04-02T00:08:00.000+03:002009-04-02T00:11:00.483+03:00-Το Θεό αν σκέπτεστε, θεός είστε. Τη στάχτη αν σκέπτεστε, Στάχτη είστε. Αληθινά, οι σκέψεις είναι πράγματα. Ό,τι σκέπτεστε, αυτό γίνεστε.<br /><br />-Κάνετε τη ζωή σας τριαντάφυλλο που μιλάει σιωπηλά στη γλώσσα της ευωδιάς. Γιατί μόνο μέσα στα βάθη της σιωπής μπορεί ν’ ακουστεί η φωνή του Θεού.<br /><br />-Μη κατακρίνεται τους άλλους υπογραμμίζοντας τα λάθη τους. Τα λάθη που θα βρείτε σ’ αυτούς είναι μέσα σας. Και όταν διορθώσετε τον εαυτό σας, ο κόσμος θα γίνει κι αυτός σωστός.<br /><br />-Τίποτα δεν μπορεί να επηρεάσει την Αγνότητα της Ψυχής ή ν’ αμαυρώσει τη λάμψη της. Γι’ αυτό μείνετε ήρεμοι κι ατάραχοι. Ίσως όμως να ρωτήσετε, τι συμβαίνει όταν κάποιος σας βρίζει: Συμβαίνει ό, τι και με το γράμμα που στέλνεται με το ταχυδρομείο κι επιστρέφεται από τον παραλήπτη. Γυρίζει στον αποστολέα.<br /><br />-Χωρίς τον έλεγχο των αισθήσεων η πνευματική άσκηση είναι ανώφελη, είναι σαν να κρατάς το νερό μέσα σ’ ένα δοχείο που στάζει. Ο Πατάντζαλι ο περίφημος συγγραφέας των αφορισμών της Γιόγκα, έχει πει πως όταν η γλώσσα κατακτηθεί, η νίκη είναι δική σας. Όταν η γλώσσα λαχταράει κάποια νοστιμάδα βεβαιωθείτε πως δεν θα υποχωρήσετε στις ιδιοτροπίες της. Αν επιμένετε να δίνετε στον εαυτό σας απλή τροφή που να μην είναι νόστιμη ή καυτερή αλλά αρκετά δυναμωτική, η γλώσσα για λίγες μέρες ίσως να ενοχληθεί, αλλά γρήγορα θα την δεχτεί με ευχαρίστηση. Αυτός είναι ο τρόπο για να δαμάσετε και να υπερνικήσετε τις κακές συνέπειες που θα ‘χετε αν η γλώσσα γίνει ο αφέντης σας. Η γλώσσα επιμένει επίσης σε σκάνδαλα και λάγνες ομιλίες. Πρέπει να χαλιναγωγήσετε κι αυτή την τάση. Μιλάτε λίγο, μιλάτε γλυκά. Μιλάτε Μάο όταν υπάρχει απόλυτη ανάγκη. Μιλάτε μόνο σ’ εκείνους που πρέπει. Μην ξεφωνίζετε, μην υψώνετε τη φωνή με θυμό κι έξαψη. Ένας τέτοιος έλεγχος θα βελτιώσει την υγεία και τη γαλήνη του νου. Θα οδηγήσει σε καλύτερες δημόσιες σχέσεις και λιγότερες εμπλοκές και συγκρούσεις στις επαφές σας με τους άλλους. Μπορεί να σας κοροϊδέψουν σαν αγέλαστο, αλλά υπάρχουν αρκετές ανταμοιβές για σας. Θα κάνετε οικονομία στο χρόνο και στην ενέργεια σας. Θα μπορείτε να χρησιμοποιήσετε την εσωτερική σας ενέργεια με καλύτερο τρόπο. Αυτό είναι το ξεχωριστό μήνυμα που σας δίνω για τα γενέθλια μου. Χαλιναγωγείστε την «γεύση» σας. Χαλιναγωγείστε τις κουβέντες σας.<br /><br />-Το σώμα είναι ένα άρμα, και μέσα του είναι εγκατεστημένος σαν μοναδικός επιβάτης ο Θεός, και περιφέρεται μ’ αυτό. Ας δούμε μερικά σημεία που πρέπει να προσέχουμε άγρυπνα για ν’ αποφεύγουμε να παθαίνουμε βλάβες κατά τη διαδρομή: (1) Νηστεύετε μια μέρα μέσα στην εβδομάδα. Αυτό είναι καλό για το σώμα καθώς και για τη χώρα. Μην τρωτέ δώδεκα μπανάνες, μισή δωδεκάδα τηγανίτες κι ύστερα πίνετε ένα λίτρο γάλα κι αυτό το ονομάζεται νηστεία. Πίνετε μόνο νερό, έτσι που να ξεπλυθεί όλη η βρώμα από μέσα σας. Μη σας πιάνει μεγάλη επιθυμία για φρούτα, χυμούς ή άλλα υγρά. Ακόμη κι οι μηχανές χρειάζονται ανάπαυλα. Δεν μπορούν να δουλεύουν για πάντα, συνέχεια. Τι θα πρέπει να πούμε για το ανθρώπινο σώμα που είναι τόσο λεπτεπίλεπτα οργανωμένο! Δεν είναι δείγμα πολιτισμού το να δίνουμε πολύ μεγάλη αξία στο σώμα, ικανοποιώντας όλα τα καπρίτσια του. Αυτό είναι σημάδι βαρβαρότητας.<br /><br />-Ο Πνευματικός Δάσκαλος “Guru” είναι το πρόσωπο που ανακαλύπτει πως έχετε πάρει λάθος δρόμο, ο οποίος οδηγεί σε περισσότερο, όλο και περισσότερο σκοτάδι. Γιατί αυτός γνωρίζει το σωστό δρόμο κι είναι γεμάτος από αγάπη για όλους όσους αγωνίζονται να ξεφύγουν από τις οδύνες της νύχτας, χωρίς να ‘χουν λάμπες να φωτίζουν τα βήματα τους. Guru Purnima είναι μια μέρα με πανσέληνο κατά την οποία τιμούμε με ευγνωμοσύνη τον Πρώτο από τους πνευματικούς Δασκάλους. Ο Δάσκαλος αυτός ονομάζεται Ναραγιάνα και είναι η όψη του Θεού που ζει μέσα σε κάθε πλάσμα, γιατί ο Ναραγιάνα είναι η πραγματικότητα. Αν δεν αναζητήσετε ένα Πνευματικό Δάσκαλο έξω από τον εαυτό σας αλλά προσεύχεσθε, ο Ναραγιάνα δηλ ο Θεός που κατοικεί μέσα σας, θα σας αποκαλύψει Αυτός ο ίδιος τον δρόμο και θα σας οδηγήσει σ’ αυτόν. Είναι πάντα προτιμότερο να εμπνέεστε από εκείνον τον Εσωτερικό Πνευματικό Δάσκαλο, γιατί οι περισσότεροι απ’ αυτούς που διεκδικούν αυτόν τον τίτλο είναι οι δέσμιοι απληστίας, φθόνου ή κακεντρέχειας. Γκουρού σημαίνει επίσης «βαρύς». Πολλοί έχουν μόνο το προσόν του σωματικού βάρους, όχι του πνευματικού ύψους.<br /><br />-Υπάρχει μόνο μια θρησκεία, Η θρησκεία της ΑΓΑΠΗΣ. Υπάρχει μόνο μια κοινωνική τάξη, η κοινωνική τάξη της ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ. Υπάρχει μόνο μια γλώσσα, Η γλώσσα της ΚΑΡΔΙΑΣ.<br /><br />-Καλωσορίστε όλα τα χτυπήματα της μοίρας, όλες τις κακοτυχίες και τις αθλιότητες, όπως ο χρυσός καλωσορίζει το χωνευτήρι της υψικαμίνου, το σφυρί και το αμόνι, για να μεταμορφωθεί σε κόσμημα, ή όπως το ζαχαροκάλαμο καλωσορίζει το τσεκούρι, το συμπιεστή, το βραστήρα, τη χύτρα, τον ψεκαστήρα, τον ξηραντήρα, για να μπορέσει η γλυκύτητα του να διατηρηθεί και να χρησιμοποιηθεί σαν ζάχαρη απ’ όλους.<br /><br />-Οι προσκυνητές που βαδίζουν στο πνευματικό μονοπάτι, αντιμετωπίζουν συχνά με κάποια μνησικακία τα εμπόδια που συναντούν στο δρόμο τους. Αλλά αυτές τις δοκιμασίες πρέπει να τις αντιμετωπίζουμε σαν μια απόδειξη προστασίας. Καρφώνετε ένα καρφί στον στοίχο για να κρεμάσετε μιαν εικόνα εκεί πάνω. Αλλά πριν κρεμάσετε την εικόνα, δοκιμάζετε να δείτε αν το καρφί στερεώθηκε καλά, κουνώντας το. Όταν είσαστε σίγουρος πως δεν κουνιέται ακόμα κι αν βάλετε όλη σας τη δύναμη, παίρνετε το θάρρος να κρεμάσετε την εικόνα πάνω σ’ αυτό. Πρέπει να καλωσορίζετε τις δοκιμασίες γιατί σας δίνουν αυτοπεποίθηση και εξασφαλίζουν την ανάπτυξή σας. Μη δίνετε σημασία στο τι λένε οι άλλοι. Πιστεύετε στην πείρα σας. Σ’ οτιδήποτε σας δίνει γαλήνη, χαρά και ευδαιμονία της ψυχής, έχετε εμπιστοσύνη σ’ αυτό. Αυτή είναι η πραγματική βάση της πίστης. Γιατί θα πρέπει να γυρίζετε και να ρωτάτε τον έναν και τον άλλο, εάν κάτι είναι ζάχαρη ή αλάτι; Δεν είναι τρέλα ν’ αναρωτιέστε και να ζητάτε τη γνώμη άλλων για κάτι τέτοιο; Βάλτε λιγάκι πάνω στην δική σας γλώσσα. Αυτό θα λύσει το ζήτημα. Αυτό που κάνετε τώρα είναι ν’ απορρίπτετε την δική σας ιδέα: να θεωρείτε σαν αλάτι κάτι που η δική σας πείρα έχει αποδείξει πως είναι ζάχαρη, απλώς γιατί κάποιος, που δεν την έχει δοκιμάσει όπως εσείς, διατείνεται πως είναι αλάτι, ή γιατί κάποιος που είναι άρρωστος με πυρετό τη βρίσκει πικρή.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25483372-3760446432838785771?l=anti13.blogspot.com' alt='' /></div>Antinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25483372.post-22274665589321977662009-04-01T15:58:00.004+03:002009-04-02T00:11:54.464+03:00-Στην αρχή φυλάξτε κάθε μέρα λίγα λεπτά του χρόνου σας για διαλογισμό (Dhyana). Αργότερα, όταν πια νιώσετε στην πράξη τη δυνατή συγκίνηση της γαλήνης, είναι σίγουρο πως θα παρατείνετε αυτό το χρονικό διάστημα. Καλό είναι οι ώρες αυτές να είναι πριν την αυγή. Αυτό είναι προτιμότερο, γιατί το σώμα είναι ανανεωμένο απ’ τον ύπνο και οι απασχολήσεις της ημέρας δεν επηρεάζουν ανάλογα τις αισθήσεις και δεν περισπούν την σωματική και διανοητική ενέργεια. Να’ χετε μπροστά σας ένα φως με μικρή καθαρή φλόγα, σταθερή και ίσια, ή ένα κερί. Η φλόγα δεν ελαττώνεται ποτέ σε λάμψη, οσαδήποτε πολλά φώτα κι αν ανάψουν απ’ αυτή. Γι’ αυτό η φλόγα είναι το πιο κατάλληλο σύμβολο του Αιώνιου Απόλυτου. Καθίστε μπροστά στη φλόγα στη στάση του Λωτού ή σ’ όποια άλλη άνετη στάση θέλετε. Κοιτάξτε σταθερά τη φλόγα, ύστερα κλείνοντας τα μάτια σας, προσπαθήστε να τη νιώσετε μέσα στα μάτια σας, προσπαθήστε να την νιώσετε μέσα σας, ανάμεσα στα φρύδια σας. Από εκεί αφήστε τη να κατέβει προς τα κάτω μέσα στο λωτό της καρδιάς σας, φωτίζοντας το μονοπάτι. Όταν εισχωρήσει στην καρδιά, στο κέντρο του στήθους φανταστείτε πως τα πέταλα του μπουμπουκιού του λωτού ανοίγουν, ένα – ένα, λούζοντας κάθε σκέψη και συναίσθημα και συγκίνηση και παρόρμηση μέσα στο φως και εξαφανίζοντας το σκοτάδι.<br /><br />Δεν υπάρχει τώρα χώρος για να βρει καταφύγιο το σκοτάδι. Πρέπει να φύγει μπροστά στην φλόγα. Φανταστείτε πω το Φως γίνεται πλατύτερο, μεγαλύτερο, λαμπρότερο. Κατακλύζει τα μέλη του σώματος. Αυτά δεν μπορούν πια ν’ απασχολούνται με σκοτεινές, άνομες , ύπουλες δραστηριότητες. Έχουν γίνει όργανα Φωτός, δηλαδή αγάπης και σεις το συνειδητοποιείτε. Το Φως διδάσκει τη γλώσσα. Ψευτιά, συκοφαντία, κομπασμός, μοχθηρία εξαφανίζονται. Το Φως φτάνει στα μάτια και στ’ αυτιά. Όλες οι σκοτεινές επιθυμίες που τα κατακλύζουν και τα μολύνουν καταστρέφονται, από το λαμπερό Φως της σοφίας και της αρετής. Όχι πια παιδιαρίσματα, όχι πια δηλητήριο για την ακοή. Αφήστε το κεφάλι σας να φορτιστεί με Φως. Όλες οι αμαρτωλές, κακοήθεις σκέψεις εξαφανίζονται, γιατί αυτές είναι κάτοικοι του σκοταδιού… Φανταστείτε αυτό το Φως μέσα σας, περισσότερο όλο και περισσότερο έντονα, και θα γίνει έτσι. Αφήστε το να λάμψει ολόγυρα-σας, να σας περιτυλίξει μέσα στη λάμψη της Αγάπης. Αφήστε το να απλωθεί από σας, σε ολοένα πιο πλατιούς κύκλους, παίρνοντας μέσα στις σπείρες του, τους γνωστούς και συγγενείς σας, του αγαπημένους, τους φίλους, τους συντρόφους, τους εχθρούς, τους αντιπάλους, τους πολέμιους, όλους τους ανθρώπους σ’ όλο τον κόσμο, όλα τα ζωντανά πλάσματα, όλη την δημιουργία.<br /><br />Κάνετε το αυτό κάθε μέρα, χωρίς διακοπή για όσο χρόνο το χαίρεστε, κάνετε το βαθειά και συστηματικά. Θα ‘ρθει σίγουρα ο καιρός που δεν θα είναι πια δυνατό να σας δίνουν ευχαρίστηση σκοτεινές και κακές σκέψεις, που δεν θα λαχταράτε για σκοτεινά και καταχθόνια σχέδια, που δεν θα επιθυμείτε έντονα τοξικές τροφές και ποτά, και που δεν θα μεταχειρίζεσθε πια άσχημα, εξευτελιστικά πράγματα, που δεν θα υποφέρετε πια από τη μάστιγα του εξευτελισμού ή της προσβολής, που δεν θα καταστρώνετε πια κακοποιά σχέδια. Βρίσκεστε τότε στο χώρο του Θεϊκού, της πέρα από λέξεις Γαλήνης.<br /><br />Μείνετε σ’ αυτή την έντονη συγκίνηση, σαν αυτόπτες μάρτυρες του Φωτός, σαν να ‘σαστε το Φως, παντού, σε όλα. Αν έχετε συνηθίσει να λατρεύετε το Θεό σε κάποια Μορφή, δείτε νοερά αυτή τη Μορφή μέσα σε κείνο το Φως. Γιατί το Φως είναι Θεός. Ο Θεός είναι Φως. Όταν το Φως συναντάει φως, γίνονται όλα φως. Δεν υπάρχει σύνορο ανάμεσα στο φως σας και το Φως Του..<br /><br />-Πρέπει ν’ απασχολήσουμε το νου με ένα βαρύ καθήκον για να τον κρατήσουμε ακίνητο. Αυτό λέγεται διαλογισμός. Κρατείστε το νου προσηλωμένο πάνω στο άνω χείλος, ανάμεσα στα δυο ρουθούνια, ακριβώς μπροστά από τη γέφυρα της μύτης. Εισπνεύστε από το αριστερό ρουθούνι, κλείνοντας το δεξί με το δεξί σας αντίχειρα. Καθώς η εισπνοή μπαίνει μέσα, ψιθυρίζει «Σο» (Αυτός), ύστερα εκπνεύστε από το δεξί ρουθούνι, κλείνοντας το αριστερό ρουθούνι με τα μεσαία δάχτυλα του δεξιού χεριού. Καθώς η εκπνοή βγαίνει έξω, ψιθυρίζει «Χαμ» (εγώ είμαι). Εισπνέετε κι εκπνέετε αργά και με περίσκεψη, συνειδητοποιώντας την ταυτότητα του Αυτός (ο Κύριος) και Εγώ (εσείς ο ίδιος) που δηλώνεται από το Σο-Χαμ, μέχρι που η αναπνοή και η συνειδητότητα να εξελιχθεί σε μια αδιόρατη διαδικασία. Διατηρείστε το νου σαν ένα φύλακα, και αναθέστε του να παρακολουθεί τις εισπνοές και τις εκπνοές, ν’ ακούει με το εσωτερικό αυτί το Σοχαμ που ψιθυρίζει η αναπνοή και να παρατηρεί σαν αυτόπτης μάρτυρας την επιβεβαίωση πως σεις είστε το Θεϊκό ον, που είναι το κέντρο του Σύμπαντος. Αυτός είναι ο διαλογισμός που θα φέρει επιτυχία.<br /><br />-Η σιωπή εκείνη που περιβάλλει τους εξωτερικούς ήχους είναι Θεός. Μέσα σ’ εκείνη τη σιωπή είναι ο αιώνιος ήχος του «ΟΜ». Κάθε άλλος ήχος πηγάζει από το «ΟΜ»<br /><br /><br />-«ΟΜ» είναι ο αρχικός ήχος που ενυπάρχει στην ζωτική αναπνοή. Κάθε φορά που αναπνέουμε, λέμε soham. «So» όταν εισπνέουμε και «Ham» όταν εκπνέουμε, που σημαίνει«Αυτός- Εγώ» ενσταλάζοντας μέσα μας την πεποίθηση πως Αυτός, που είναι ολόκληρος ο εξωτερικός τούτος κόσμος, είναι Εγώ, που είναι όλος τούτος ο εσωτερικός κόσμος, η πεποίθηση της Ενότητας. Όταν κοιμόμαστε βαθειά, όταν οι αισθήσεις, το μυαλό κι ο νους κοιμούνται και δεν λειτουργούν, το «Αυτός» και το «Εγώ» δεν νοιώθουν να είναι ξέχωρα. Το «So» (Αυτός) και το «Ham» (Εγώ) ξεθωριάζουν και τα δύο κι ο ήχος Soham μετασχηματίζεται σε Om, δείχνοντας τη συγχώνευση του εξωτερικού με το εσωτερικό μέσα σε μια Αλήθεια. Το Ομ έχει ακόμα πολλές άλλες σημασίες και ο διαλογισμός πάνω στο Ομ είναι μια αξιόλογη πνευματική άσκηση για τον αναζητητή της πνευματικής πραγματικότητας. Είναι σαν τα 7 χρώματα της ακτίνας του Ήλιου που συγχωνεύεται μέσα σε μια χωρίς χρώμα λευκή λαμπρότητα.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25483372-2227466558932197766?l=anti13.blogspot.com' alt='' /></div>Antinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25483372.post-88474477875256707652009-03-24T02:10:00.002+02:002009-04-02T00:12:09.819+03:00- Πέντε περιβλήματα περιβάλλουν εντελώς σαν θήκες, την ψυχή (Atma) και κρύβουν την λαμπρότητα της, εμποδίζοντας την ν' αυτοαποκαλυφθεί. Καθαρίστε τα όλα αυτά και κάντε τα να λάμψουν.<br />Annamaya Kosa- Το φυσικό σώμα- πρέπει να εξαγνιστεί με καλή, καθαρή, αγνή τροφή.<br />Pranamaya- Το ενεργειακό σώμα - πρέπει να εξαγνιστεί με ήσυχη, σταθερή αναπνοή και ήρεμο χαρακτήρα.<br />Manomaya Kosa- Το διανοητικό σώμα- πρέπει να εξαγνιστεί με ιερές σκέψεις και συναισθήματα χωρίς να προσκολλιέται στις αισθήσεις ή να επηρεάζεται από χαρά ή λύπη.<br />Visnanamaya Kosa- Το Ανώτερο διανοητικό σώμα,- πρέπει να εξαγνιστεί με το στοχασμό πάνω στην πραγματικότητα.<br />Anandamaya Kosa- Το Αιτιατό ή Ευδαιμονικό σώμα- πρέπει να εξαγνιστεί με τη βύθιση του στην έκσταση που φέρνει η συνειδητοποίηση του Θεού.<br /><br />-Από τις 24 ώρες της ημέρας να διαθέσετε 6 ώρες για τις προσωπικές ανάγκες, 6 ώρες για να υπηρετείτε τους άλλους, 6 ώρες για ύπνο και 6 ώρες για να μένετε με την σκέψη σας στραμμένη στον Κύριο. Αυτές οι έξη ώρες θα σας χαρίσουν την δύναμη του ατσαλιού.-Ο κάθε άνθρωπος είναι καλός, αλλά υπάρχουν κακές ενέργειες, δράσεις και αντιδράσεις. Όπου υπάρχουν θύματα μιας κακής πράξης, το κάθε τι ήταν απόλυτα σωστό. Εμείς βλέπουμε μόνο το παρόν. Ο Μπάμπα βλέπει και το παρελθόν. Ληστές επιτέθηκαν σ' ένα τετράχρονο αγόρι για να του πάρουν την χρυσή αλυσίδα που 'χε γύρω στο λαιμό του. Οι ληστές τύφλωσαν το αγόρι για να μη μπορέσει να τους αναγνωρίσει. Το αγόρι έκλαψε πικρά γιατί δεν μπορούσε να βλέπει. Κι οι γονείς επίσης έκλαψαν. Ήρθαν στο Μπάμπα. Στην προηγούμενη ζωή, το παιδί ήταν ένας σκληρός άνδρας που είχε τυφλώσει αρκετούς ανθρώπους. Το αγόρι θα εξακολουθήσει να ζει τυφλό, αλλά σαν άνδρας, αν αρχίσει να συλλογίζεται καταλαβαίνοντας πως είναι τυφλός εξαιτίας παλαιών σκοτεινών πράξεων, και μετανιώσει τότε ειλικρινά, για τις κακές του τάσεις να κάνει μια γνήσια προσπάθεια ν' αλλάξει τον εαυτό του προσευχόμενος στον Θεό να τον συγχωρέσει, ο Μπάμπα μπορεί να τον ελευθερώσει από το Κάρμα και να αποκαταστήσει την όραση του.<br /><br />-Δεν είναι απαραίτητο ν' αποτραβηχτεί κανείς στο δάσος για ν' απαλλαγεί από το θυμό και το μίσος. Η Αρετή δεν είναι δυνατό να μπει σε πράξη μέσα στο κενό. Αν ζείτε μέσα σε ατμόσφαιρα οργής και είστε ικανός να την ελέγχετε, αυτό είναι ένα αξιέπαινο κατόρθωμα. Αλλ' αν ζείτε σ' ένα δάσος όπου δεν υπάρχει περιθώριο για θυμό και λέτε πως έχετε χαλιναγωγήσει το θυμό σας, αυτό δεν έχει αξία. Πρέπει επομένως να μένετε σ' ένα κοσμικό περιβάλλον όπου υπάρχει ευρύ πεδίο για την πρόκληση των συγκινήσεων της οργής και του μίσους και έτσι να μάθετε να τις ελέγχετε. Αυτό θα 'ναι ένα αξιέπαινο κατόρθωμα.<br /><br />-Αν το άτομο δεν καλυτερεύει τον εαυτό του, αλλά προσπαθεί να καλυτερεύσει την κοινωνία, αυτό είναι μάταιο και η προσπάθεια θα είναι αποτυχία. Πρέπει πρώτα να ταχτοποιήσουμε το σπίτι μας. Ύστερα πρέπει να προσπαθήσουμε να βελτιώσουμε το χωριό, έπειτα την περιοχή μας, κατόπιν την επαρχία μας και ύστερα όλη την χώρα. Πρέπει να πάμε βήμα - βήμα. Αλλά χωρίς να γνωρίσουμε πρώτα τον εαυτό μας, θα 'ναι άσκοπη η προσπάθεια να βελτιώσουμε την κοινωνία κι ολόκληρη την χώρα. Αν θέλουμε να ζήσουμε στην πράξη την "Satchitananda" (τον παράδεισο) θα είμαστε ικανοί να το κάνουμε μόνο μέσα στην κοινωνία. Είναι τρέλα να πάμε στο δάσος και να προσπαθήσουμε να ζήσουμε τον Παράδεισο αντί να βελτιώσουμε το σπίτι μας και την κοινωνία που μέσα της ζούμε. Ο Θεος διαποτίζει τα πάντα. Βρίσκεται μέσα στις καρδιές όλων των ζωντανών όντων. Πως μπορεί μια καρδιά που δεν μπορεί ν' αγαπάει τα ζωντανά ανθρώπινα πλάσματα ν' αγαπά το Θεό; Οι άνθρωποι απ' τη μια μεριά προσεύχονται στο Θεό κι απ' την άλλη βλάπτουν τους άλλους ανθρώπους. Αυτό δεν είναι σωστό. Θα μπορούμε ν' αγαπήσουμε τον Θεό, μόνο όταν θα μπορέσουμε ν' αγαπάμε τους συνανθρώπους μας. Αν δεν γίνουμε ικανοί ν'αγαπάμε τους συνανθρώπους, δεν θα πετύχουμε ποτέ μας σ'αυτό τον κόσμο.<br /><br />-Η αγάπη δίνει και συγχωρεί<br />ο εγωισμός παίρνει και λησμονεί.<br />Η Αγάπη είναι πλάτεμα<br />ο Εγωισμός είναι στένεμα.<br /><br />-Ν' αγαπάτε όλους. Να σέβεστε όλους. Να βοηθάτε όσους όσους πιο καλά μπορείτε. Επιδιώκετε να γίνετε όσο το δυνατό πιο ωφέλιμοι, πιο γλυκείς, πιο τρυφεροί. Τότε το σημείο πάνω στο οποίο στέκεστε γίνεται τόσο ιερό όσο η πόλη Kasi. Τα λόγια που θα προφέρετε θα είναι τόσο ιερά όσο οι ιερές γραφές. Αυτή η Πνευματική άσκηση θα σας οδηγήσει στην Πραγμάτωση.<br /><br />-Ο σκοπός κάθε πνευματικής άσκησης είναι να δει κανείς το καλό, το Θείο, μέσα σε κάθε τι και να γίνει ικανός να παραβλέπει το κακό, το πονηρό. Από την άποψη της Θεότητας δεν υπάρχει καλό ούτε και κακό, όλα είναι θεία. Αλλά ο κοινός νους βλέπει αυτό σαν καλό κι εκείνο σαν κακό, αυτό σαν σωστό, δίκαιο κι εκείνο σαν λάθος, άδικο. Ο νους πρέπει να εκπαιδευτεί να βλέπει το θείο μέσα στον καθένα και μέσα σε κάθε δυσκολία.<br /><br />-Η ευτυχία έχει ουσιαστική σημασία για τη Θέωση. Είναι μια από τις κυριότερες πύλες προς το Θείο. Δεν είναι απλώς λάθος, όταν ένα άτομο δεν είναι ευτυχισμένο. Είναι ένα από τα πιο σοβαρά απ' όλα τα λάθη. Είναι ένα εμπόδιο προς τη Πραγμάτωση. Συνηθέστατα, οι άνθρωποι είναι δυστυχισμένοι εξαιτίας εγκόσμιων επιδιώξεων, προσκολλήσεων, απολαύσεων. Ενδιαφέρονται υπερβολικά για τον κόσμο. Για να ελευθερωθεί ένα άτομο απ' αυτό το λάθος πρέπει κάποιος να του μιλήσει για τη σοβαρότητα του λάθους. θα πρέπει ν' αντιληφθεί πως οι επιθυμίες δεν έχουν τέλος, σαν τα κύματα της θάλασσας.<br /><br />-Το λάθος βρίσκεται στο ότι πιστεύετε πως τα πράγματα συμβαίνουν σαν αποτέλεσμα της ανθρώπινης προσπάθειας και του σχεδιασμού, της ανθρώπινης ευφυίας και φροντίδας. Κανείς δεν μπορεί να πετύχει σ' οποιοδήποτε εγχείρημα, χωρίς τη θεία Χάρη. Είναι το σχέδιο του Θεού που έχει εκπονηθεί μέσα από τον άνθρωπο, αλλά ο άνθρωπος υπερηφανεύεται πως είναι αυτός που έχει εργασθεί γι' αυτό. Ο άνθρωπος θα κατανοήσει την αποστολή του πάνω στην Γη, όταν αναγνωρίσει τον εαυτό του σαν Θεϊκό και σεβαστεί στους άλλους σαν κάτι το Θεϊκό. Ο άνθρωπος πρέπει να λατρεύει το Θεό μέσα στον άνθρωπο. Ο Θεός εμφανίζεται μπροστά του σαν τυφλός ζητιάνος, σαν ένας ηλίθιος, σαν ένας λεπρός, σαν παιδί, σαν άντρας ζαρωμένος απ' τα γηρατειά, σαν εγκληματίας ή σαν τρελός. Πρέπει να βλέπετε πίσω ακόμη κι απ' αυτά τα φυσικά πέπλα το Θεϊκό Σάι και να Τον λατρεύετε υπηρετώντας Τον. Όλα τα ονόματα είναι δικά Το, συμπεριλαμβανομένου και του δικού σας. Φαίνεστε σαν ξεχωριστά ατομικά σώματα γιατί το μάτι που τα βλέπει αναζητάει μόνο τα εξωτερικά σώματα. Όταν καθαρίσετε την όραση σας και τους κοιτάξετε μέσα από τα μάτια της Ψυχής τότε θα δείτε τους άλλους σαν κύματα στον ωκεανό του Απόλυτου. Ο Θεός είναι πανταχού Παρών. Είναι η εσωτερική κινητήρια δύναμη κάθε μορίου μέσα στο σύμπαν. Το να δηλώνετε πως Αυτός δέχεται μόνο το δικό σας τύπο λατρείας και πως θ' ανταποκριθεί μόνο στο Όνομα που έχετε μάθει να χρησιμοποιείτε, είναι σαν να προσβάλλετε την Παντογνωσία Του και την Δόξα Του. Να Τον βλέπετε, να Τον Παρακαλάτε: "Να ευημερεί όλος ο κόσμος, να ευτυχεί όλη η ανθρωπότητα". Αυτό είναι το ξεχωριστό Μήνυμα Μου.<br /><br />-Ένα μαχαίρι, χρησιμοποιείται από έναν χειρούργο κι ένα μαχαίρι πάλι, χρησιμοποιείται από ένα κακοποιό. Ένας χειρούργος κόβει το πρόσωπο ενός αρρώστου για το καλό του, ο κακοποιός όμως χρησιμοποιεί το μαχαίρι για κακό σκοπό. Ο χασάπης μπορεί να χρησιμοποιεί το μαχαίρι για να κόψει κρέας, και μια γυναίκα για να κόψει φρούτα. Αν όλα τα μαχαίρια τοποθετηθούν σ' ένα κύκλο μ' ένα μαγνήτη στο κέντρο του, ο μαγνήτης θα τα τραβήξει όλα το ίδιο. Το καλό ή το κακό δεν βρίσκεται μέσα στα μαχαίρια. Ο Θεός είναι ο μαγνήτης κι όλοι οι άνθρωποι έλκονται προς το Θεό. Καλό και κακό δεν βρίσκονται μέσα στο ανθρώπινο πλάσμα, αλλά μέσα στον τρόπο που χρησιμοποιείται ο νους.<br /><br />συνεχίζεται...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25483372-8847447787525670765?l=anti13.blogspot.com' alt='' /></div>Antinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25483372.post-32456209981530544842009-02-16T23:56:00.003+02:002009-04-01T16:26:04.231+03:00Που να είναι άραγε ο θεός; Υπάρχει;<br />Δεν ξέρω, δεν είμαι θεός, άνθρωπος θέλω να πιστεύω πως είμαι άσχετα αν υπάρχει περίπτωση να έχω θεϊκή φύση ή θεϊκές δυνάμεις...<br />Υπάρχει θεός; Υπάρχει κάποια δύναμη που να δημιούργησε τα πάντα γύρω μας;<br /><br />Ίσως ο θεός να βρίσκεται απλώς μέσα μας, μέσα σε όλα τα φυτά, τα ζώα, το νερό, τον αέρα, το ξύλο, μέσα στην μελωδία, μέσα στην αγάπη, στην χαρά και στην λίπη...<br />Βρίσκεται παντού γύρω μας και η ύπαρξη του είναι απλώς η ανυπαρξία του.<br /><br />Πολύ όμορφο κομμάτι, αφιερωμένο σε όλους...<br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/37QRzP_zxN0&amp;hl=en&amp;fs=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/37QRzP_zxN0&amp;hl=en&amp;fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25483372-3245620998153054484?l=anti13.blogspot.com' alt='' /></div>Antinoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-25483372.post-16987810600714261552009-02-04T20:49:00.003+02:002009-02-04T22:41:37.889+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/SYn7mp5eBNI/AAAAAAAAA0E/VCW1vJKEJG0/s1600-h/live_your_life_by_buchtattoo.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 270px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/SYn7mp5eBNI/AAAAAAAAA0E/VCW1vJKEJG0/s400/live_your_life_by_buchtattoo.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5299043078078596306" border="0" /></a><br />Καλησπέρα σας, ελπίζω και εύχομαι να είστε όλοι καλά....<br />Ίσως να έχω ξανά γράψει σε άλλες δημοσιεύσεις κάτι σχετικό με αυτό που θέλω να γράψω σήμερα. Η Ζωή όμως κάνει κύκλους και πολλές φορές επανέρχονται κάποια πράγματα.<br /><br />Η λέξη ζωή αποτελείται μόνο από 3 γράμματα, μια λέξη τόσο μικρή, με μια μεγάλη έννοια από πίσω σαν σκιά... Σε άλλους αυτή η λέξη ισοδυναμεί με την μικρή -χρονολογικά ζωή τους, ενώ σε άλλους ισοδυναμεί με την μικρότητα της ψυχής τους.<br />Βέβαια ο καθένας μπορεί να δώσει ότι έννοια θέλει στην Ζωή, όμως όπως και αν θέλει να την προσδιορίσει κάποια πράγματα όπως η γέννηση και ο Θάνατος, δεν αλλάζουν.<br /><br />Θα αφήσω αυτές τις 2 καταστάσεις και θα επικεντρωθώ στην χρονική περίοδο μεταξύ αυτών των δύο καταστάσεων. Αυτή η χρονική περίοδος θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και αυτή ως ζωή, όμως προσωπικά διαφωνώ εν μέρη και θέλω μια περαιτέρω εξέταση - ανάλυση.<br /><br />Τι σημαίνει Ζωή;<br />Ο καθένας, μπορεί να ορίσει ως Ζωή κάτι διαφορετικό, όμως όλοι μας μπορούμε να ορίσουμε ως Ζωή κάτι βασικό. Δεν αναφέρομαι σε τίποτα υλικό, όλα τα υλικά φθείρονται ενώ η Ζωή είναι αιώνια.<br /><br />θα έλεγα πως η Ζωή είναι ευτυχία, αγάπη και πολλά άλλα, όμως νομίζω πως Ζωή είναι Πίστη. Όχι απαραίτητα Πίστη σε κάποιο Θεό ή Θεούς, αλλά Πίστη στην ίδια την Ζωή.<br />Η Ζωή μας οδηγεί ή αν θέλετε μας καθοδηγεί ώστε κάθε φορά που μας συμβαίνει κάτι να μαθαίνουμε και κάτι.<br />Όταν έχεις Πίστη στην Ζωή, όταν Πιστεύεις πως τίποτα δεν είναι τυχαίο τότε τα περισσότερα (αν όχι όλα) αποκτούν ένα νόημα στην ζωή.<br />Όλες οι δυσκολίες, ο πόνος, η θλίψη, ακόμα και η χαρά έχουν κάποιο νόημα. Δεν θεωρώ πως αυτές οι καταστάσεις υπάρχουν στην ζωή μας, απλώς για να μας ταλαιπωρούν, ακόμα και αν αυτό ισχύει απλώς δεν το δέχομαι, ίσως κάνω λάθος θα το μάθω στα σίγουρα.....<br /><br />Φιλικά<br />Άντη<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25483372-1698781060071426155?l=anti13.blogspot.com' alt='' /></div>Antinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25483372.post-67458956193943203792009-01-27T03:09:00.003+02:002009-03-16T01:37:56.188+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/Sb2RP4srHBI/AAAAAAAABHU/4d8BNBiGhQs/s1600-h/___Changes____by_starxdust.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 336px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/Sb2RP4srHBI/AAAAAAAABHU/4d8BNBiGhQs/s400/___Changes____by_starxdust.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5313562837470878738" border="0" /></a><br /><br />Πολλές φορές στην ζωή μας συνειδητοποιούμε ότι κάτι δεν μας αρέσει και θέλουμε να το αλλάξουμε... Βέβαια δεν λέμε απλώς θέλω να αλλάξω αυτό ή εκείνο ΑΛΛΆ λέμε από ΔΕΥΤΈΡΑ (:Ρ) θα ξεκινήσω να το κάνω.<br />Το κακό είναι πως δεν προσδιορίζουμε για ποια ακριβώς Δευτέρα μιλάμε, για την άλλη δευτέρα που είναι σε μια εβδομάδα ή για μια δευτέρα του 2012(ε να το βάλω κ εγώ το '12 όλοι γι' αυτό μιλάν:P)?<br />Όταν λοιπόν θελήσουμε να κάνουμε μια αλλαγή στην ζωή μας και πούμε από Δευτέρα τότε αυτομάτως θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι αυτή η Δευτέρα δεν θα υπάρξει ποτέ!<br />Αν θέλουμε αλλαγές τότε η αλλαγές ξεκινάνε Τώρα, όχι αύριο ή σε λίγο.<br />Το μόνο που χρειάζεται είναι θέληση και τόλμη...<br />Όταν το πάρουμε απόφαση ότι πρέπει κάτι να αλλάξουμε να πούμε θα το κάνω τώρα, και πάντα να προσπαθούμε να το φέρνουμε στο νου μας, γιατί σαν άνθρωποι έχουμε ένα σωρό στο κεφάλι μας.<br />Κάθε φορά που θα φέρνουμε στο νου μας την απόφαση που πήραμε, θα φέρνουμε κ στο νου μας τον στόχο που έχουμε! και όποτε απογοητευόμαστε πάλι θα σκεφτόμαστε τον στόχο και θα παίρνουμε δύναμη...<br />Πρώτα η απόφαση και μετά θέληση, και αλλάζουμε τα πάντα....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25483372-6745895619394320379?l=anti13.blogspot.com' alt='' /></div>Antinoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-25483372.post-23370640147374192442009-01-11T02:47:00.007+02:002009-03-15T01:09:45.933+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/Sbw5MwC58vI/AAAAAAAABFc/34GQHmBhgY8/s1600-h/7d2a6429253157e5d970e31119da9af7.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/Sbw5MwC58vI/AAAAAAAABFc/34GQHmBhgY8/s400/7d2a6429253157e5d970e31119da9af7.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5313184551608644338" border="0" /></a><br /><br />Στην καθημερινή ζωή μας υπάρχουν στιγμές που συνειδητοποιούμε πράγματα που μέχρι εκείνη την ώρα ίσως να αγνοούσαμε. Κάποιοι άνθρωποι τα ονομάζουν σοκ, δηλαδή μια κατάσταση που κάνει τα νευρικά κύτταρα να συσπώνται και εκείνη την στιγμή του σοκ ή της συνειδητοποίησης μιας κατάστασης όλος ο κόσμος σου φαίνεται καινούργιος, ή ξένος ανάλογα με τι ακριβώς συνειδητοποίησες αν ήταν κάτι "κακό" ή "καλό".<br /><br />Υπάρχουν όμως στιγμές παρόμοιες με αυτές του σοκ που όμως δεν συσπάτε κανένα νεύρο, και δεν χάνεται, ούτε φαίνεται ξένος ο κόσμος. Υπάρχουν στιγμές που νιώθεις να κατακλύζεσαι από Φως, που είτε έχεις ανοιχτά είτε κλειστά τα μάτια όλα στο νου σου είναι Φωτεινά. Νιώθεις μια απέραντη ζεστασιά και γαλήνη, ίσως θα μπορούσε κάποιος να το χαρακτηρίσει ευτυχία.<br />Είναι η αίσθηση μια απέραντης Αγάπης, μια αγάπης που την δέχεσαι, που γίνεσαι κανάλι για να μπορέσει να περάσει και εσύ με την σειρά σου να την δώσεις όπως σου δόθηκε χωρίς αντάλλαγμα. Πραγματικά χάνεις το εγώ σου εκείνη την στιγμή, δεν αντιλαμβάνεσαι Εσένα αλλά το όλον που είσαι κομμάτι του.<br /><br />Αυτές τις μικρές στιγμές που νιώθεις όλο αυτό το φως να σε πλημμυρίζει και να αισθάνεσαι την απέραντη Αγάπη τις ονομάζω στιγμές Φώτισης. Είναι κάτι τόσο μικρό, καθημερινό και όμως τόσο μεγαλειώδες.<br /><br />Πως μπορεί όμως κάποιος να βιώσει μια τέτοια στιγμή Φώτισης;<br />Αρκετοί άνθρωποι θα απαντούσαν πως με πολύ διαλογισμό και προσευχή κάτι τέτοιο μπορεί στα αλήθεια να πραγματοποιηθεί, συμφωνώ μαζί τους και έχουν απόλυτο δίκιο αλλά δεν είναι οι μόνοι..<br />Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν πως διαλογισμός είναι να κάθεσαι σε μια στάση - που συνήθως είναι δύσκολο να την κάνεις, και να λένε μια λέξη, ένα "μουυ" (αντί για "ομ"). Στην πραγματικότητα όμως τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι. Ο κάθε άνθρωπος έχει τον δικό του τρόπο να διαλογίζεται και να προσεύχεται, και όπως λέει και στο βιβλίο "<a href="http://anti13.blogspot.com/2008/10/part-1.html">συζήτηση με τον Θεό</a>", <<Η σωστή προσευχή, επομένως δεν είναι μια προσευχή ικεσίας, αλλά μια προσευχή ευγνωμοσύνης.>>.<br />Διαλογισμός είναι να ζεις την κάθε στιγμή σαν να είναι η μοναδική και αυτό σημαίνει με πλήρη συνειδητότητα του εαυτού σου και του γύρω κόσμου σου.<br />Διαλογισμός επίσης είναι να ζεις την κάθε στιγμή με αγάπη και Ευγνωμοσύνη, με κατανόηση.<br /><br />Ίσως ακούγονται πολύ εύκολα όλα αυτά και ναι για κάποιον σαν εμένα που τα θεωρούσε δεδομένα μου φαινόταν εύκολα. Στην πραγματικότητα όμως δεν είχα συνείδηση του πως ζω, αντιλαμβάνομαι, κατανοώ την ζωή.<br />Είμαι ευγνώμον που ήρθε η στιγμή και συνειδητοποίησα πως όλα τα παραπάνω ακούγονται εύκολα στα αφτιά αυτών που δεν έχουν συνείδηση της ζωή τους.<br />Δεν είχα συνείδηση, είμαι ευγνώμον που απέκτησα μια μικρή συνείδηση και κατάλαβα πόσο δύσκολο είναι να παλεύεις με τον εαυτό σου καθημερινά, για να μην φέρεσαι εγωιστικά ή με μικρότητα, με κακία και πολλά άλλα.<br /><br />Μόνο μια συμβουλή μπορώ να δώσω, να είστε ευγνώμων για όσα έχετε και για όσα δεν έχετε. Να ζείτε και να αγαπάτε τα πάντα και τους πάντες χωρίς να περιμένετε κάτι.<br />Να είστε ευτυχισμένοι.<br /><br />Άντη<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25483372-2337064014737419244?l=anti13.blogspot.com' alt='' /></div>Antinoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-25483372.post-42670960374258972262008-12-22T03:47:00.002+02:002008-12-22T03:58:18.470+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://fc07.deviantart.com/fs14/f/2007/037/5/1/LOST_by_yyan.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 447px; height: 640px;" src="http://fc07.deviantart.com/fs14/f/2007/037/5/1/LOST_by_yyan.jpg" alt="" border="0" /></a><br />i have a simple question...<br />What the hell r we doing here?<br /><br />Ειλικρινά δεν έχω ιδέα....<br /><br /><br />αν κ έψαχνα να βρω το κομμάτι τους που λέγεται wisdom δεν το βρήκα, αλλά βρήκα ένα άλλο εξίσου ωραίο...<br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/BAzdYQdGxic&amp;hl=en&amp;fs=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/BAzdYQdGxic&amp;hl=en&amp;fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25483372-4267096037425897226?l=anti13.blogspot.com' alt='' /></div>Antinoreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-25483372.post-72216367411676496072008-12-08T12:12:00.003+02:002009-03-15T01:05:49.805+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/Sbw4SXh0ewI/AAAAAAAABFU/JM6NWMIU6S8/s1600-h/democracy___by_poop_art.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 308px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/Sbw4SXh0ewI/AAAAAAAABFU/JM6NWMIU6S8/s400/democracy___by_poop_art.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5313183548595010306" border="0" /></a><br />Για την δημοκρατία που υποτίθεται πως έχουμε...<br />Για το φίμωμα στο βωμό των συμφερόντων...<br />Για τα δικαιώματα που δεν έχουμε...<br />Για μια ζωή που δεν μπορούμε να ζήσουμε...<br />Δεν κάνω επανάσταση γιατί θα με πνίξουν...<br />η επανάσταση θα είναι σε άλλο επίπεδο...<br />Πιο ψηλά, πιο πνευματικά...<br />Γιατί δεν είμαστε καταπιεσμένοι,<br />είμαστε φυλακισμένοι στην χώρα μας...<br />Και δεσμοφύλακες, οι συμφεροντολόγοι συμπολίτες μας...<br />Και όπως λέει και ο Λιακο όλη την ώρα...<br />Ο καιρός γαρ εγγύς....<br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/hvPWiRfpqls&amp;hl=en&amp;fs=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/hvPWiRfpqls&amp;hl=en&amp;fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25483372-7221636741167649607?l=anti13.blogspot.com' alt='' /></div>Antinoreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-25483372.post-13429412096371970972008-12-05T12:48:00.008+02:002008-12-05T19:21:00.252+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/STkZjlzzv-I/AAAAAAAAAgY/sFRIGNYJZHE/s1600-h/vogue.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 297px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/STkZjlzzv-I/AAAAAAAAAgY/sFRIGNYJZHE/s400/vogue.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5276276537676775394" border="0" /></a><br />Τον γνώρισα μέσα από την σειρά του Mega "πάλι από την αρχή" όπου υποδυόταν τον Ντάνι, καταπληκτικός ηθοποιός που σε έκανε να μην θες να χάσεις επεισόδιο....<br />Πριν πέντε μέρες διάβαζα μια συνέντευξη κάποιων ηθοποιών στο περιοδικό Vogue όπου μιλούσαν για την καινούργια παράσταση του Νίκου Μαστοράκη "Το ξύπνημα της άνοιξης".<br />Για να είμαι ειλικρινής δεν ήξερα ότι ο Ντάνι ονομαζόταν Κωνσταντίνος Παπαχρόνης, οπότε όταν πριν δύο μέρες καθώς μιλούσα στο τηλέφωνο με τον φίλο μου, μου λέει "πέθανε ένας ηθοποιός όχι πολύ γνωστός, θα τον ξέρεις, αλλά δεν θυμάμαι το όνομα του", δεν έδωσα σημασία.<br />Εχθές μετά από τόσες μέρες είδα τηλεόραση και έπαθα σοκ όταν κατάλαβα ποιος ήταν ο άνθρωπος που έφυγε από αυτόν τον κόσμο, και μετά από λίγο μου ήρθε στο μυαλό η συνέντευξη που είχα διαβάσει στο Vogue Δεκεμβρίου και θα ήθελα να γράψω μερικά κομμάτια εδώ...<br /><br />Καθώς μιλάν για την εφηβεία τους γράφει στο άρθρο:<br /><span style="font-style: italic; font-weight: bold;">Μόνο ο Κωνσταντίνος Παπαχρόνης, που υποδύεται τον Μέλχιορ, ίσως το πιο ατίθασο έφηβο του έργου, βάζει τα γέλια. "Μόνο εικόνες ανεμελιάς έχω να θυμάμαι, δεν έκανα τίποτα από αυτά που έπρεπε να κάνω... Όπως και τώρα δηλαδή. Ο Πίτερ Παν είναι πολύ φίλος, έχω μάλιστα σαφείς πληροφορίες ότι είναι Λέων σαν εμένα. Είναι μια χαρά παιδί". Ο ίδιος αισθάνεται ότι ζει μια παρατεταμένη εφηβεία, με ένα διάλειμμα για την απαραίτητη κρίση των 30. "Κοίταξα γύρω μου και είπα "Τι έγινε ρε παιδιά;", αλλά τελικά το ξεπέρασα, δεν άλλαξε κάτι στον τρόπο που βλέπω εγώ την ζωή, άλλαξε ο τρόπο που με βλέπουν οι άλλοι"</span><br /><span style="font-style: italic; font-weight: bold;">.....</span><br /><span style="font-style: italic; font-weight: bold;">Όπως συμφωνούν και για το ποιες είναι οι αγαπημένες τους ατάκες στο έργο, κι ας μην τις ξεστομίζουν οι ίδιοι: "Η ζωή είναι θέμα γούστου", μια ατάκα που ακούγεται πριν από την δραματική κορύφωση του έργου διαλέγουν ο Παπαχρόνης και η Πουλοπούλου. "Στο τέλος βγαίνει ένας κύριος με μάσκα και λέει σ' έναν από τους ήρωες που ζητάει να μάθει ποιος είναι:"Για να με γνωρίσεις, πρέπει να με εμπιστευτείς". Αυτό είναι για εμένα η ζωή", λέει ο Ασπιώτης και μαζί του συμφωνεί η Παππά. Κι αν η ζωή είναι μια πρόσκληση να εμπιστευτείς το άγνωστο, τι ορίζει την επαναστατικότητα που χαρακτηρίζει την εφηβεία; "Επανάσταση σήμερα είναι να μπει ένας έφηβος χάκερ από τον υπολογιστή του στα αρχεία των τραπεζών και να σβήσει όλους τους λογαριασμούς. Οι μολότοφ ανήκουν σε επανάσταση άλλης εποχής. Σήμερα δεν έχει νόημα να επιτεθείς σε μια βιτρίνα, αλλά να επιτεθείς στο σύστημα σβήνοντας αρχεία", υποστηρίζει ο Παπαχρόνης. "Επαναστατικές ιδέες δεν έχουν μόνο έφηβοι, όπως έφηβοι δεν είναι μόνο αυτοί που διανύουν μια συγκεκριμένη ηλικία. Ξέρω εξηντάρηδες έφηβους", λέει η Ιωάννα. Ο Πουλάκης έχει την τελευταία λέξη: " Η νεότητα δεν είναι κατάσταση, είναι κατάκτηση"..</span><br /><br />Ο Κωνσταντίνος έφυγε νέος, καλό ταξίδι να έχεις και καλή σου συνέχεια όπου και αν πας...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25483372-1342941209637197097?l=anti13.blogspot.com' alt='' /></div>Antinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25483372.post-68307224728499180482008-11-24T13:57:00.003+02:002008-11-24T16:30:05.688+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/SSq5ue9FPOI/AAAAAAAAAgQ/WbB8KggtkYM/s1600-h/Kirsten_by_Mhir.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 284px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/SSq5ue9FPOI/AAAAAAAAAgQ/WbB8KggtkYM/s400/Kirsten_by_Mhir.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5272230522024967394" border="0" /></a><br /><br />Πάντα λέω πως η λεπτομέρεια κάνει την διαφορά, αλλά κάνω λάθος. Οι λεπτομέρειες έχουν δημιουργηθεί για αυτού που τις βλέπουν, που τις παρατηρούν. Αλλάζω λοιπόν αυτό που έλεγα και λέω πως η παρατήρηση πάνω από όλα κάνει την διαφορά. Αν δεν παρατηρείς τις λεπτομέρειες τότε για εσένα δεν υπάρχουν λεπτομέρειες όμως αν για εσένα δεν υπάρχουν λεπτομέρειες τότε δεν μπορείς να προβλέψεις αυτό που μπορεί να "έρθει" και θα εξηγήσω τι εννοώ....<br />Το θέμα για το οποίο θέλω να γράψω είναι οι αυτοκαταστροφικές τάσεις που έχουμε όλοι σαν μη - συνειδητά όντα. Αυτοκαταστροφικές είναι οι πράξεις με τις οποίες αλλάζουμε, μετασχηματίζουμε και γενικά καταστρέφουμε κάτι το οποίο μας έχει δοθεί για να το προσέχουμε...<br />Εδώ έρχονται οι λεπτομέρειες που ανάφερα πιο πάνω, αν δεν παρατηρούμε στον εαυτό μας με λεπτομέρεια τις πράξεις που κάνουμε τότε δεν έχουμε συνείδηση της καταστροφής που προκαλούμε...<br />Όταν λοιπόν τρυπάμε τα αφτιά μας, βάφουμε τα μαλλιά μας, κάνουμε τατουάζ, τρώμε σαν βόδια, κόβουμε και ράβουμε το σώμα μας για να μοιάζουμε σαν φίδια ή σαν ότι θέλει ο καθένας, καπνίζουμε, πίνουμε, τεμπελιάζουμε στον καναπέ ή στο κρεβάτι μας, όταν αποβλακονόμαστε στην τηλεόραση ή στον υπολογιστή τότε πραγματικά καταστρέφουμε το σώμα μας και το πνεύμα μας. Κάτι δηλαδή για το οποίο είμαστε υπεύθυνοι να προσέχουμε γιατί δεν το δημιουργήσαμε εμείς.<br /><br />Ίσως όλα τα παραπάνω να φαίνονται χαζά, βλακώδεις, όμως όπως είπα η παρατήρηση της λεπτομέρειας κάνει την διαφορά...<br />Όταν τρυπάμε τα αφτιά μας, δεν έχουμε ιδέα τι μπορεί να καταστρέψουμε (βλ. ρεφλεξιολογία), όταν δεν τρεφόμαστε σωστά, όταν καπνίζουμε, όταν πίνουμε όλα μα όλα, είναι σημάδια για το ότι το μόνο που μας ενδιαφέρει είναι η καταστροφή του εαυτού μας.<br />Γιατί και το τσιγάρο κ το ποτό οδηγούν στον θάνατο όπως και το πολύ φαγητό (πρέπει να τρώμε για συντήρηση και όχι για να χορτάσουμε)...<br /><br />Γιατί λοιπόν θέλουμε να καταστρέψουμε κάτι τόσο τέλειο όσο το ανθρώπινο σώμα, όσο η ψυχή ή το πνεύμα μας; Αν δούμε τον εαυτό μας καθώς μεγαλώνουμε, χωρίς μασκαρέματα και με καλή φυσική κατάσταση θα διαπιστώσουμε το μεγαλείο της τελειότητας του...<br /><br />Αυτές οι αυτοκαταστροφικές τάσεις έχουν πλέον μεταμφιεστεί σε μόδα, σε τρόπο ζωής, σε κουραφέξαλα. Και αντί να τα πετάξουμε όλα και να πούμε τέλος τα μασκαρέματα, τέλος το καθισιό, αρχίζουν και βγαίνουν μηχανήματα γυμναστικής για το σπίτι, κρέμες για να έχετε καλή επιδερμίδα, γιατί τα - αναγκαία, μασκαρέματα καταστρέφουν την επιδερμίδα.<br /><br />Τι βλακείες είναι όλα αυτά; Ο_ο<br /><br />Είναι σαν να λέμε πως τα λουλούδια που έχουμε στο μπαλκόνι μας και έχουν πράσινα φύλλα δε μας αρέσουν, αλλά μας αρέσουν μπλε φύλλα και έτσι τα βάφουμε. Ή σαν να λέμε πως δεν μας αρέσουν τα φύλλα καθόλου και έτσι τα κόβουμε όλα... :S<br /><br />Γιατί ο θεός (αν υπάρχει) ή όποιος μας έφτιαξε να μας έφτιαξε ελαττωματικούς;<br />Δεν πιστεύω πως μας έφτιαξε ελαττωματικούς, είμαστε τέλειοι από όλες τις απόψεις αρκεί να το δεχτούμε, δεν έχουμε κανένα προπατορικό (ψεύτικο) αμάρτημα.<br /><br />Γιατί να μην αγαπάμε αυτό που είμαστε; και να γράψουμε τους άλλους στα παλιά μας τα παπούτσια;<br />Και όταν λέω αυτό που είμαστε εννοώ την τέλεια φύση μας... όχι να είαμι χοντρός και να λέω με αγαπάω έτσι όπως είμαι γιατί αν συνεχίσω έτσι θα πεθάνω από ζάχαρο, ή καρδιά ή κι εγώ δεν ξέρω από τι....<br />Να αγαπάμε την υγεία μας, την φυσική ομορφιά μας και ας είναι ενάντια σε όλες τις βιομηχανίες εκμετάλλευσης της τσέπης μας....<br />Μπορούμε να το κάνουμε και είναι καλό να το κάνουμε....<br /><br />Φιλικά<br />Άντη<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25483372-6830722472849918048?l=anti13.blogspot.com' alt='' /></div>Antinoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-25483372.post-59721921729919717132008-11-10T15:23:00.001+02:002008-11-24T16:30:12.767+02:00<p>Συνέχεια του πρώτου μέρους. </p><ul><li><br />Ο γάμος είμαι μυστήριο. Όχι όμως εξαιτίας των ιερών του υποχρεώσεων. Μάλλον εξαιτίας της απαράμιλλης ευκαιρίας του. Ποτέ μην κάνεις κάτι μέσα σε μια σχέση απο μια αίσθηση υποχρέωσης. Κάνε ό,τι κάνεις από μια αίσθηση λαμπρής ευκαιρίας που σου παρέχει η σχέση σου για να αποφασίσεις και να είσαι αυτός που πραγματικά είσαι. (σελ. 188) </li><li><br />Μπαρκάρισες πριν γεννηθείς. Η γέννηση σου είναι απλώς ένα σημάδι ότι το ταξίδι ξεκίνησε. Επομένως το ερώτημα δεν είναι "Γιατί να ξεκινήσω ένα τέτοιο δρόμο;". Έχεις ήδη ξεκινήσει. Το έκανες με τον πρώτο χτύπο της καρδιάς σου. Το ερώτημα είναι "Θέλω να βαδίσω σ' αυτόν το δρόμο συνειδητά ή ασυνείδητα; Με επίγνωση ή χωρίς επίγνωση; Σαν αιτία της εμπειρίας μου ή σαν αποτέλεσμα της;". (σελ. 209) </li><li><br />Γιατί το μεγαλύτερο μέρος της ζωής σου το έζησες στο αποτέλεσμα των εμπειριών σου. Τώρα καλείσαι να γίνεις η αιτία τους. Αυτό είναι που αποκαλούν συνειδητή ζωή. Αυτό είναι που ονομάζεται βάδισμα με επίγνωση. (σελ. 209) </li><li><br />-Ορισμένοι από σας είστε εξαιρετικά εξελιγμένα πλάσματα, με πολύ σίγουρη αίσθηση ου εαυτού. Ξέρετε ποιοι είστε και ξέρετε τι θα θέλατε να γίνετε. Επιπλέον ξέρετε ακόμα και τον τρόπο να πάτε από εδώ εκεί. Αυτό είναι σπουδαίο σημάδι. Είναι μια σίγουρη ένδειξη. -Τίνος Πράγματος; - Του γεγονότος ότι σας μένουν πολύ λίγες ζωές ακόμα. (σελ. 209) </li><li><br />Πριν από λίγο καιρό σκότωνες μαμούνια, φυτά, δέντρα, ζώα, ανθρώπους. Τώρα δεν μπορείς να σκοτώσεις τίποτε χωρίς να ξέρεις ακριβώς τι κάνεις και γιατί. Κι αυτό είναι πολύ καλό σημάδι. Πριν από λίγο καιρό ζούσες τη ζωή σαν να μην είχε σκοπό. Τώρα ξέρεις ότι δεν έχει σκοπό, έξω απ΄ αυτόν που τη δίνεις εσύ. Αυτό είναι ένα πολύ καλό σημάδι. Πριν λίγο καιρό ικέτευες το σύμπαν να σου φέρει την αλήθεια. Τώρα λες εσύ στο σύμπαν την αλήθεια σου. Πριν λίγο καιρό επιδίωκες να είναι πλούσιος και διάσημος. Τώρα επιδιώκεις να είσαι, απλά και υπέροχα, ο εαυτός σου. Και πριν από ακόμα πιο λίγο καιρό Με φοβόσουν. τώρα Με αγαπάς αρκετά, ώστε να Με αποκαλείς ίσο σου. Όλα αυτά είναι πολύ πολύ καλά σημάδια. Σελ. 209-210) </li><li><br />Η ντροπή είναι η αντίδραση ενός ατόμου που εξακολουθεί να έχει μια επένδυση του εγώ του στο πως τον βλέπουν οι άλλοι. (σελ. 216) </li><li><br />Οι άνθρωποι που κερδίζουν το ψωμί τους κάνοντας εκείνο που αγαπούν είναι οι άνθρωποι που επιμένουν να το κάνουν. Δεν παραιτούνται. Δεν ενδίδουν ποτέ. (σελ. 227) </li><li><br />Αληθινοί δάσκαλοι είναι εκείνοι που έχουν επιλέξει να κερδίζουν τη ζωή τους αντί να "κερδίζουν στη ζωή τους". (σελ. 235) </li><li><br />Μια σκέψη ή μια λέξη που διατυπώνεται και διατυπώνεται και διατυπώνεται κάνει ακριβώς αυτό: διατυπώνεται. Δηλαδή μορφοποιείται εντελώς και αποκτά τέλειο και μόνιμο τύπο ή μορφή. Γίνεται η υλική σου πραγματικότητα. (σελ 238)</li></ul><p>Αν και είναι λίγα κομμάτια, είναι -8εωρώ, αρκετά όμορφα... Βέβαια αν κάποιος θέλει να καταλάβει πλήρως όλο το νόημα θα πρέπει να διαβάσει το βιβλίο... Πάμε στο 2ο βιβλίο σιγά σιγά... </p><p>Φιλικά Άντη</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25483372-5972192172991971713?l=anti13.blogspot.com' alt='' /></div>Antinoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-25483372.post-63658290621026851212008-10-08T01:23:00.003+03:002008-10-08T01:53:44.798+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/SOvkULFTolI/AAAAAAAAAfI/wyjP-azW7Yk/s1600-h/god+touch.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/SOvkULFTolI/AAAAAAAAAfI/wyjP-azW7Yk/s320/god+touch.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5254544425481380434" border="0" /></a><br /><br />Συζήτηση με τον Θεό του Neal Walsch Donald... επιλεγμένα αποσπάσματα...<br /><br /><ul><li> Η σωστή προσευχή, επομένως δεν είναι μια προσευχή ικεσίας, αλλά μια προσευχή ευγνωμοσύνης.</li><li> Σου έχουν μιλήσει για την επιβίωση του ισχυρότερου, τη νίκη του δυνατότερου, την επιτυχία του εξυπνότερου. Εξαιρετικά λίγα λέγονται για την δόξα εκείνου που αγαπά περισσότερο. (σελ. 40)</li><li> Η εσωτερική φωνή είναι η πιο δυνατή φωνή με την οποία μιλάω, επειδή είναι η πλησιέστερη σε σας. (σελ.41)</li><li> Το βαθύτερο μυστικό είναι πως η ζωή δεν είναι μια διαδικασία ανακάλυψης, αλλά μια διαδικασία δημιουργίας. Δεν ανακαλύπτεις τον εαυτό σου, αλλά δημιουργείς τον εαυτό σου από την αρχή... Μην ψάχνεις λοιπόν να ποιος είσαι, ψάξε να ορίσεις ποιος θέλεις να είσαι. (σελ.42)</li><li> Εκείνοι που πιστεύουν πως ο Θεός είναι το Παν το Υπαρκτό και το Παν το μη Υπαρκτό είναι αυτοί που η κατανόηση τους είναι σωστή. (σελ. 46)</li><li> * Γιατί μόνον όταν μπορέσουν να δεχτούν την ευθύνη για το όλο μπορούν να επιτύχουν την δύναμη να αλλάξουν ένα μέρος του (σελ.61)</li><li> Ο πόνος προκύπτει από το πως έκρινες και από τη γνώμη που σχημάτισες σχετικά με κάτι. Άλλαξε γνώμη και ο πόνος θα εξαφανιστεί. (σελ. 63)</li><li> Όμως μην κρίνεις και μην επικρίνεις, γιατί δεν ξέρεις γιατί συμβαίνει κάτι ούτε και για ποιο σκοπό. (σελ64)</li><li> Επομένως δόξαζε κάθε άνθρωπο και κάθε περίσταση και πρόσφερε τις ευχαριστίες σου. Έτσι επιβεβαιώνεις την τελειότητα της δημιουργίας του Θεού και δείχνεις την Πίστη σ'αυτήν. Γιατί τίποτε δεν γίνεται τυχαία στον κόσμο του Θεού και δεν υπάρχει αυτό που λέτε σύμπτωση. Ούτε παθαίνει συμφορές ο κόσμος από τυχαία επιλογή ή από κάτι που αποκαλείτε μοίρα. αν μια χιονονιφάδα είναι πέρα για πέρα τέλεια στο σχεδιασμό της, τότε δε νομίζεις ότι το ίδιο θα μπορούσε να λεχτεί και για κάτι τόσο υπέροχο όπως η ζωή σου; (σελ 73)</li><li> Να παρατηρείς, επομένως, τις επιλογές των άλλων, αλλά να μην τις κρίνεις. Να ξέρεις πως η επιλογή τους είναι τέλεια γι' αυτούς τώρα, αυτήν την στιγμή, αλλά να στέκεις έτοιμος να τους βοηθήσεις αν έρθει κάποια στιγμή που ψάχνουν για μια καινούργια επιλογή, μια διαφορετική επιλογή, μια υψηλότερη επιλογή. (σελ 74)</li><li> Έτσι λοιπόν, και η αγάπη δεν είναι η απουσία ενός συναισθήματος (μίσους, φόβου, λαγνείας, ζήλιας, απληστίας), αλλά το σύνολο όλων των συναισθημάτων. Το άθροισμα. Το συναθροιστικό ποσόν. Το Παν. Έτσι, για να βιώσει η ψυχή την τέλεια αγάπη, πρέπει να βιώσει κάθε ανθρώπινο συναίσθημα. (σελ 119, 120)</li><li> Ο σκοπός της ανθρώπινης ψυχής είναι να βιώσει τα πάντα, έτσι που να μπορεί να είναι τα πάντα. (σελ 120)</li><li> Όμως σου λέω τούτο, είναι πολύ πιο δύσκολο να αρνηθείς το ποιος είσαι παρά να το δεχτείς. Είσαι καλοσύνη και έλεος και συμπόνια και κατανόηση. Είσαι γαλήνη και χαρά και φως. Είσαι συγχώρεση και υπομονή, δύναμη και κουράγιο, αρωγός σε ώρα ανάγκης, παρηγορητής σε ώρες σύγχυσης. Είσαι η βαθύτερη σοφία και η ύψιστη αλήθεια, η μεγαλύτερη γαλήνη και η μεγαλύτερη αγάπη. Είσαι αυτά τα πράγματα. Κι έχουν υπάρξει στιγμές της ζωής σου που έχεις γνωρίσει τον εαυτό σου ως αυτά τα πράγματα. (σελ 123)</li><li> Φώτιση είναι να καταλάβεις πως δεν υπάρχει πουθενά να πας, τίποτε να κάνεις και κανένας που πρέπει να είσαι, εκτός από αυτός ακριβώς που είσαι αυτή την στιγμή. (σελ138)</li><li> Όμως η απάρνηση με την κλασσική έννοια της αυταπάρνησης δεν είναι απαραίτητη (σελ 140 Part1)</li><li> Ένας αληθινός δάσκαλος δεν "παραιτείται" από κάτι. Ένας αληθινός δάσκαλος το βάζει απλώς στην άκρη, όπως θα έκανε με καθετί που δεν το χρειάζεται πια.(σελ 140 part2)</li><li> Ότι αποκρούεις επιμένει. Ό,τι κοιτάς εξαφανίζεται. (σελ 140)</li><li> Ο απαρνητής ποτέ δεν αρνείται το πάθος. Ο απαρνητής αρνείται απλώς την προσκόλληση στα αποτελέσματα. Το πάθος είναι η αγάπη της δράσης. Η δράση είναι ύπαρξη βιωμένη. Όμως τι δημιουργείται συχνά ως μέρος της δράσης; Προσδοκία. Το να ζεις τη ζωή σου χωρίς προσδοκία, χωρίς την ανάγκη για συγκεκριμένα αποτελέσματα, αυτό είναι ελευθερία. Αυτό είναι Θεϊκότητα. Έτσι ζω Εγώ. (σελ 141)</li><li> Η απάρνηση είναι μια απόφαση να αρνηθείς την ανάγκη για ένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα. (σελ 141)</li><li> Το νόημα στη ζωή δεν είναι να φτάσεις κάπου. Είναι να παρατηρήσεις ότι είσαι και πάντα ήσουν ήδη εκεί. Είσαι πάντα και για πάντα στη στιγμή της καθαρής δημιουργίας. Το νόημα στη ζωή, επομένως, είναι να δημιουργείς το ποιος και τι είσαι και μετά να το βιώνεις. (σελ 145)</li><li> Ο πόνος είναι μια άσκοπη πλευρά της ανθρώπινης εμπειρίας και δεν είναι μόνον άσκοπη, είναι ασύνετη, άβολη και "βλάπτει σοβαρά την υγεία σας". (σελ 147)</li><li> Ο αληθινός δάσκαλος δεν υποφέρει καθόλου σιωπηλά, αλλά απλώς εμφανίζεται να υποφέρει αγόγγυστα. η αιτία που ο αληθινός δάσκαλος δε γογγύζει είναι ότι δεν υποφέρει, αλλά απλώς βιώνει μια σειρά περιστατικών που εσείς θα τις αποκαλούσατε αβάστακτες. (σελ 144)</li><li> Ένας εν ενεργεία δάσκαλος δεν μιλάει για πόνο επειδή ένας εν ενεργεία δάσκαλος καταλαβαίνει σαφώς την δύναμη του λόγου κι έτσι απλώς επιλέγει να μην κάνει λόγο γι αυτό. (σελ 149)</li><li> Διάλεγε, αλλά μη θέλεις. (σελ 153)</li><li> Ας ξεκαθαρίσουμε πως "το να είσαι στο πνευματικό παιχνίδι" σημαίνει να αφιερώνεις όλο σου το νου, όλο σου το σώμα, όλη την ψυχή στην διαδικασία της δημιουργίας του εαυτού κατ' εικόνα και καθ΄ομοίωση του Θεού (σελ 156)</li><li> Η ζωή σου είναι πάντα το αποτέλεσμα των σκέψεων σου γύρω από αυτήν, συμπεριλαμβανομένης και της προφανώς δημιουργικής σου σκέψης ότι σπάνια παίρνεις αυτό που θέλεις. (σελ 163)</li><li> Όμως ο σκοπός μιας σχέσης δεν είναι να έχεις κάποιον άλλο που να μπορεί να σε γεμίσει. Είναι το να έχεις έναν άλλο με τον οποίο να μοιραστείς την πληρότητα σου. (σελ. 169)</li><li> Δεν είναι στη δράση του άλλου, αλλά στη δική σας αντί - δράση, εκεί που θα βρεθεί η λύτρωση σας. (σελ 175)</li><li> Υπάρχουν δάσκαλοι που έχουν διδάξει: δεν μπορείς να τα έχεις όλα, μέχρι να είσαι πρόθυμος να παραιτηθείς από αυτά. (σελ 182)</li><li> Αυτό που θα σε πάει από εδώ εκεί ταχύτατα είναι η απόλυτη ειλικρίνεια: το να είσαι πρόθυμος να βεβαιώσεις, να αναγνωρίσεις και να δηλώσεις ακριβώς το πως αισθάνεσαι σχετικά με κάτι. Πες την αλήθεια σου καλοσυνάτα, αλλά πλήρως και ολοκληρωτικά. Ζήσε την αλήθεια σου ήπια, αλλά απόλυτα και με συνέπεια. Άλλαξε την αλήθεια σου εύκολα και γρήγορα όταν η εμπειρία σου φέρνει μια νέα καθαρότητα. (σελ 184)</li></ul><br />Συνεχίζεται....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25483372-6365829062102685121?l=anti13.blogspot.com' alt='' /></div>Antinoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-25483372.post-54872770795910085712008-09-30T23:35:00.011+03:002009-07-08T13:21:10.404+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/SlRy0F8SnpI/AAAAAAAABNI/a8ShI-6PV1s/s1600-h/OmManiPadmeHum.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 232px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/SlRy0F8SnpI/AAAAAAAABNI/a8ShI-6PV1s/s400/OmManiPadmeHum.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5356032096124182162" border="0" /></a><br /><br />To om mani padme hum είναι το μάντρα του Βούδα την συμπόνιας Avalokiteśvara ή αλλιώς <em>Chenrezig....</em><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/SlRxNpP9tyI/AAAAAAAABMY/ojargeYUyUw/s1600-h/Om.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 232px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/SlRxNpP9tyI/AAAAAAAABMY/ojargeYUyUw/s400/Om.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5356030336075413282" border="0" /></a><br />ΟΜ:<br />Είναι λευκό. Η συλλαβή που ενσαρκώνει όλες τις φωτισμένες ποιότητες. Η φύση της είναι η τελειοποίηση της νοητικής σταθερότητας. Αντιστοιχεί στο ευδαιμονικό βασίλειο των θεών. Το συμπληρωματικό αντίθετο της είναι η υπερηφάνεια. Η υπερηφάνεια προκαλεί δυστυχία εξαιτίας του γεγονότος της πτώσης σε κατώτερες συνθήκες ύπαρξης. Η συλλαβή ΟΜ διαλύει την υπερηφάνεια και τις συνέπειες της.<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/SlRxy4eAgrI/AAAAAAAABMg/rdAuLWl62TI/s1600-h/Ma.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 232px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/SlRxy4eAgrI/AAAAAAAABMg/rdAuLWl62TI/s400/Ma.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5356030975816008370" border="0" /></a><br />ΜΑ:<br />Είναι πράσινο. Η συλλαβή της δραστηριότητας. Η φύση της είναι η τελειοποίηση της υπομονής. Αντιστοιχεί στο βασίλειο των ημίθεων. Το αντίθετο της είναι η ζήλια που έχει σαν συνέπεια τις συγκρούσεις και την πάλη των ημίθεων μεταξύ τους. Το ΜΑ διαλύει την ζήλια και τις συνέπειες της.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/SlRx77FB4pI/AAAAAAAABMo/I_0quGNZDJM/s1600-h/ni.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 232px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/SlRx77FB4pI/AAAAAAAABMo/I_0quGNZDJM/s400/ni.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5356031131135369874" border="0" /></a><br />ΝΙ:<br />Είναι κίτρινο. Η συλλαβή της πρωταρχικής σοφίας που ενώνει σώμα-λόγο-νου-ποιότητες και δραστηριότητα. Η φύση της είναι η τελειοποίηση της ηθικής. Αντιστοιχεί στο βασίλειο των ανθρώπων. Το αντίθετο της είναι η άγνοια που παράγει τη δυαδικότητα και επιφέρει τη δυστυχία στους ανθρώπους με την μορφή της γέννησης, της αρρώστιας, των γηρατειών και του θανάτου. Το ΝΙ διαλύει την αιτία και το αποτέλεσμα (κάρμα).<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/SlRyD6ERHVI/AAAAAAAABMw/4YQlsb3Q0e8/s1600-h/pe.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 232px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/SlRyD6ERHVI/AAAAAAAABMw/4YQlsb3Q0e8/s400/pe.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5356031268302691666" border="0" /></a><br />ΠΕ:<br />Είναι γαλάζιο. Η συλλαβή του σώματος. Η φύση της είναι η τελειοποίηση της προσοχής. Αντιστοιχεί στο βασίλειο των ζώων. Το αντίθετο της είναι η νοητική πυκνότητα που παράγει την δυστυχία της έλλειψης ευφυΐας. Το ΠΕ διαλύει την νοητική πυκνότητα και τις συνέπειες της.<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/SlRyO4xKeFI/AAAAAAAABM4/avx-NGmL8ho/s1600-h/me.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 232px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/SlRyO4xKeFI/AAAAAAAABM4/avx-NGmL8ho/s400/me.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5356031456932690002" border="0" /></a><br />ΜΕ:<br />Είναι κόκκινο. Η συλλαβή του λόγου. Η φύση της είναι η τελειοποίηση της προσφοράς. Αντιστοιχεί στο βασίλειο των ακόρεστων πνευμάτων. Το αντίθετό της είναι η απληστία, η επιθυμία και η προσκόλληση, τα οποία προκαλούν τις δυστυχίες της δίψας, της πείνας και του ανικανοποίητου των "πεινασμένων φαντασμάτων". Το ΜΕ διαλύει την απληστία και τις συνέπειες της.<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/SlRys9CM3eI/AAAAAAAABNA/sOe-dZeNowA/s1600-h/Hum.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 232px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/SlRys9CM3eI/AAAAAAAABNA/sOe-dZeNowA/s400/Hum.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5356031973473967586" border="0" /></a><br />ΧΟΥΝΓΚ:<br />Είναι μαύρο. Η συλλαβή του νου. Η φύση της είναι η τελειοποίηση της καθαρής γνώσης. Αντιστοιχεί στο βασίλειο των κολάσεων. το αντίθετο της είναι ο θυμός και το μίσος που γεννούνται από τη δυαδικότητα και παράγουν τις δυστυχίες της ζέστης και του κρύου που βιώνουν τα όντα στις κολάσεις. Το ΧΟΥΝΓΚ διαλύει όλες τις αιτίες και τα αποτελέσματα του κάρμα.<br /><br /><object width="445" height="364"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/NPszteX0z7k&hl=en&fs=1&color1=0x5d1719&color2=0xcd311b&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/NPszteX0z7k&hl=en&fs=1&color1=0x5d1719&color2=0xcd311b&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="445" height="364"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25483372-5487277079591008571?l=anti13.blogspot.com' alt='' /></div>Antinoreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-25483372.post-40467994695929342792008-09-17T02:03:00.004+03:002008-09-17T03:51:49.498+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://tn3-1.deviantart.com/fs28/300W/i/2008/084/2/d/Silence_of_the_Geeks_by_teenslasher.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 208px; height: 310px;" src="http://tn3-1.deviantart.com/fs28/300W/i/2008/084/2/d/Silence_of_the_Geeks_by_teenslasher.jpg" alt="" border="0" /></a><br />Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί μερικοί άντρες δεν μιλάνε ποτέ για τις προηγούμενες σχέσεις τους...<br />Εκεί εσύ να ρωτάς, αυτοί εκεί τίποτα, το αμίλητο νερό... και αν τύχει και απαντήσουν δίνουν απαντήσεις του στυλ "ε δεν θυμάμαι", "αυτά ανήκουν στο παρελθόν", "δεν τα συζητάω αυτά", "δεν έχει σημασία" κλπ....<br />Ένα σωρό απαντήσεις μόνο και μόνο για να αποφύγουν το θέμα...<br />και δεν είναι ότι δεν θυμούνται και καλά, απλά δεν θέλουν να τα συζητάνε ή να τα θυμούνται...<br />Τέλος πάντων, την θεωρώ πολύ βλακώδες αυτή την συμπεριφορά, απλά γιατί ένας άντρας είναι αυτός που είναι διότι έχει ζυμωθεί και ωριμάσει μέσα από αυτές τις προηγούμενες σχέσεις (και όχι μόνο αλλά και από αυτές)...<br /><br />Όταν δηλαδή εγώ θέλω να γνωρίσω έναν άνθρωπο, θέλω να ξέρω τα πάντα γι' αυτόν, το ποιος ήταν και να γνωρίσω το ποιος είναι....<br />Δηλαδή σκεφτείτε να θέλετε να πάτε μαζί διακοπές και να λες "πάμε σε αυτό το νησί;" και να σου λέει "έχω πάει...", κ ρωτάς να μάθεις με ποιον/α κα σου λέει με φίλους και εσύ βρίσκεις φωτογραφίες του στο νησί με την πρώην του...<br />Δηλαδή δεν είναι ελεεινό; Γιατί να μην απαντήσει με ειλικρίνια όπως απαντάει σε όλα όσα δεν αφορούν πρώην?<br /><br />άντρες blogger αν το δείτε περιμένω απόψεις γιατί θα σκάσω....<br /><br /><br />Φιλικά<br />Άντη<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25483372-4046799469592934279?l=anti13.blogspot.com' alt='' /></div>Antinoreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-25483372.post-48283657610727798812008-09-01T02:06:00.003+03:002008-09-01T02:27:20.647+03:00κάπως έτσι μας χτυπάει την πόρτα, ποιος άλλος; ο Καρκίνος...<br />και δεν εννοώ κανά άντρα με που ανήκει στο ζώδιο του καρκίνου, αναφέρομαι στην ασθένεια.<br />Από τον Απρίλιο ο καρκίνος χτύπησε και την πόρτα όπου μένω και εισχώρησε στο στήθος της μητέρας μου... Τα γενέθλια της που έπεφταν την μέρα του πάσχα δεν ήταν καθόλου χαρούμενα, ούτε κ εορταστικά. Μάλλον μια βαθιά θλίψη είχαν γι' αυτό που θα ερχόταν την επόμενη μέρα... Εισαγωγή στο χειρουργείο και αφαίρεση του όγκου. Είπαν πως ήταν τυχερή, ο όγκος ήταν στο 2ο στάδιο, δεν είχε προχωρήσει στους λεμφαδένες, αλλά της λέει ο χειρούργος "ας κόψουμε όμως το στήθος για καλό κ για κακό", πάει και ο αριστερός μαστός.... "έβγαλα και μερικούς πρησμένους λεμφαδένες για καλό και για κακό", πάει και το χέρι αχρηστεύτηκε... <br />και έρχεται η πρώτη από τις έξι χημειοθεραπείες, την παραμονή της Παναγίας... <br />όλα πήγαν καλά, ούτε εμετοί, ούτε ζαλάδες, τίποτα, κ η πρώτη εξέταση αίματος για τα αιμοπετάλια ήταν καλή...<br />Κάθε 3 εβδομάδες θα κάνει και μια χημειοθεραπεία και κάθε εβδομάδα εξέταση αίματος...<br />η δεύτερη εξέταση δυστυχώς δεν ήταν καλή, είχαν πέσει τα αιμοπετάλια, ο αιματοκρίτης και αναγκαστικά έπρεπε να κάνει μια ένεση για να αναγκαστεί ο οργανισμός να παράγει πολλά περισσότερα... όμως αυτή η παραγωγή δεν είναι ανώδυνη...<br />Πονούσαν τα κόκαλα της για ώρα, δεν μπορούσε να αναπνεύσει...<br />Έκανε 3 ενέσεις και πλέον έχουν αρχίσει να πέφτουν και τα μαλλιά της...<br />Εύχομαι να μην συμβεί σε κανέναν, είναι πολύ δύσκολο να βλέπω την μητέρα μου να κλαίει και να πονάει, να φοβάται μην κάνει μετάσταση ο καρκίνος και να έχει αυτή την άσχημη ψυχολογία...<br />Πραγματικά αν δεν το περάσει κανείς δεν ξέρει πως είναι, ούτε να φανταστεί μπορεί...<br /><br />Ένας φίλος που δουλεύει σε εργαστήριο πυρηνικής ιατρικής, μου έλεγε πως του είχαν φέρει ένα παιδάκι που ο οργανισμός από τα πολλά χημικά δεν μπορούσε να παράγει τίποτα και του έκαναν μετάγγιση αίματος... Ο θεός να δίνει κουράγιο σε όλους...<br />Είναι πιο δύσκολο για τους γονείς να βλέπουν άρρωστα τα παιδιά τους, αλλά ο πόνος είναι πόνος...<br /><br />angels<br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/tqVnOLiH0FM&hl=en&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/tqVnOLiH0FM&hl=en&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25483372-4828365761072779881?l=anti13.blogspot.com' alt='' /></div>Antinoreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-25483372.post-64647086454268848202008-07-25T13:23:00.002+03:002008-08-10T01:04:15.281+03:00<div> <div class="ArwC7c ckChnd" id=":8t"> <div background="?ui=2&amp;ik=d7be4fe12c&amp;attid=0.1&amp;disp=emb&amp;view=att&amp;th=11b56fa780392629" link="blue" vlink="purple" lang="EL"> <div><span style="font-size:85%;">Αξιότιμοι φίλοι,</span></div><span style="font-size:85%;"> </span><div><span style="font-size:85%;"><br />Ο Σύλλογος Ερασιτεχνικής Αστρονομίας Θράκης (Σ.Ε.Α.Θ.), είναι ένας φορέας γνώσης και πολιτισμού που δραστηριοποιείται στην ευρύτερη περιοχή της Θράκης. Οι μέχρι τώρα δράσεις μας σκοπό έχουν την παροχή μιας εναλλακτικής πολιτιστικής πρότασης, στον κόσμο της Θράκης και την προσέγγιση της εξειδικευμένης, αλλά συναρπαστικής επιστήμης της αστρονομίας με το ευρύ κοινό.<br />Η πανελλήνια κοινότητα των ερασιτεχνών αστρονόμων στο τελευταίο της συνέδριο αποφάσισε ομόφωνα να παραχωρήσει στον ΣΕΑΘ το προνόμιο και την υποχρέωση της διοργάνωσης του 6ου πανελληνίου συνεδρίου ερασιτεχνικής αστρονομίας το 2009 στην Θράκη.<br />Η οργανωτική επιτροπή του 6ου ΠΣΕΑ αποφάσισε την πραγματοποίηση του συνεδρίου στην <strong>Αλεξανδρούπολη στις 25 – 27 Σεπτεμβρίου 2009</strong>.</span></div> <div align="center"><span style="font-size:85%;"><br /><br /><strong>Τόπος Διεξαγωγής : <a href="http://www.alexbh.gr/html/thrace_about.htm" target="_blank">ΔΙΕΘΝΕΣ ΣΥΝΕΔΡΙΑΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΘΡΑΚΗΣ</a><br />ALEXANDER BEACH Hotel &amp; Convention Center<br />2o χλμ Εθνικής Οδού Αλεξ/πολης - Θεσ/νίκης<br /><a href="http://www.alexbh.gr/" target="_blank">http://www.alexbh.gr</a> <br />τηλ : 25510 – 39290</strong></span></div><span style="font-size:85%;"><strong></strong> </span><div align="left"><span style="font-size:85%;"><br /><br />Περισσότερες πληροφορίες στην ιστοσελίδα του συνεδρίου εντός των επομένων μηνών. Ευελπιστούμε την υποστήριξη (ηθική και οικονομική) και την καλύτερη δυνατή συνεργασία μαζί σας.<br /></span></div> <div align="center"><span style="font-size:85%;">Εκ μέρους της Οργανωτικής Επιτροπής του 6ου ΠΣΕΑ<br />Με τιμή για λογαριασμό του<br />Συλλόγου Ερασιτεχνικής Αστρονομίας Θράκης<br /></span></div></div> <div align="center"><span style="font-size:85%;">Πρασόπουλος Δημήτρης<br />Πρόεδρος ΣΕΑΘ</span></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25483372-6464708645426884820?l=anti13.blogspot.com' alt='' /></div>Antinoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-25483372.post-76729485451679708792008-07-25T05:16:00.003+03:002008-09-01T02:04:46.272+03:00καλημέρα σας...<br />Σήμερα αξιώθηκα να δω την ταινία step up ΙΙ, πολύ όμορφη ταινία, με πολύ πάθος για τον χορό...<br />Δεν ξέρω αν φταίνε οι ταινίες ή αν εγώ δεν πάω καλά, αλλά κάθε ταινία με βάζει σε σκέψεις και μιας και δεν είναι εδώ η αδερφή μου- που πήγε στην Κοζάνη για το ΠΣΚ, θα πω γράψω τις σκέψεις μου εδώ...<br />θα έχω την ψευδαίσθηση ότι θα τις διαβάσει και κάποιος^^<br />Που λέτε συνειδητοποίησα ότι όταν ένας άνθρωπος κάνει αυτό που αγαπάει τότε πετυχαίνει. Δεν μπορούσα να δεχτώ ότι για κάτι μπορεί να υπάρχουν πολλά ταλέντα, βέβαια κατάλαβα ότι δεν είναι κακό να είναι πολύ άνθρωποι καλοί στο τραγούδι ή στον χορό ή στην ζωγραφική, την ηθοποιία κλπ...<br />Όλοι όσοι έχουν μείνει πραγματικά στην ιστορία είναι γιατί αγαπούσαν αυτό που έκαναν, το αγαπούσαν και δόθηκαν σε αυτό...<br />Όμως δεν ξέρω, έχουν όλοι οι άνθρωποι κάποιο ταλέντο και αν έχουν πως θα το ανακαλύψουν;<br />φαντάζεσαι κάποιος που θέλει να μάθει που έχει ταλέντο να ξεκινήσει και να χαραμίσει την ζωή του από εδώ κι από εκεί δοκιμάζοντας τα πάντα μέχρι να δει τι πραγματικά αγαπάει;<br />θέλω να πιστεύω ότι κάποιος τρόπος υπάρχει, κάτι μέσα μια φωνή ίσως μας φωνάζει τι πραγματικά αγαπάμε και σε τι πραγματικά είμαστε καλοί...<br />Για να κάνω μια ψυχανάλυση (η άσχετη :P) στον εαυτό μου, αυτοί οι προβληματισμοί δημιουργούνται διότι ψάχνω και εγώ ακόμα να βρω σε τι είμαι καλή. Γιατί νομίζω (διότι δεν μπορώ να είμαι σίγουρη για τίποτα) ότι σε κανέναν δεν θα άρεσε να είναι βάρος στην κοινωνία, να μην μπορεί να προσφέρει τίποτα.<br />ο καθένας μας μπορεί να κάνει και κάτι, είναι καλός σε κάτι και με αυτόν τον τρόπο θα προσφέρει και θα το ευχαριστιέται κιόλας γιατί θα του αρέσει η δουλειά του...<br />Οπότε καταλήγουμε ότι το μυστικό της επιτυχίας είναι η αγάπη σε αυτό που κάνεις και η εξάσκηση..<br />Αλλά εδώ σε θέλω κάβουρα πως βρίσκεις τι είναι αυτό που αγαπάς;<br /><br /><br />Προβληματισμένη<br />Άντη<br /><br />και για το τέλος ένα καταπληκτικό κομμάτι της Sarah Brightman<br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/n59mRmhYV5o&hl=en&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/n59mRmhYV5o&hl=en&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25483372-7672948545167970879?l=anti13.blogspot.com' alt='' /></div>Antinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25483372.post-53093394458384690672008-07-16T07:21:00.003+03:002008-07-16T07:36:59.553+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_Xtg-S0_J37Q/SH13zOeufwI/AAAAAAAAAdE/Ysi-UMXFB9E/s1600-h/water.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_Xtg-S0_J37Q/SH13zOeufwI/AAAAAAAAAdE/Ysi-UMXFB9E/s400/water.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5223462864763649794" border="0" /></a><br />Μπορεί να μην κοιμήθηκα μόνο και μόνο για να δω αυτή την ταινία αλλά άξιζε τον κόπο.<br />Είναι παραγωγής 2005, αρκετά παλιά και την έψαχνα αρκετό καιρό...<br /><br />Όλα εξελίσσονται το 1938 όπου οι χήρες ζούνε όλες μαζί σε σπίτια και σύμφωνα με τον νόμο που τους έχουν πει δεν δικαιούνται να ξανά παντρευτούν...<br />Όλα όμως αλλάζουν όταν ένα μικρό κοριτσάκι, ετών 7, μένει χήρα και πηγαίνει στο σπίτι.<br />Φέρνει τα πάνω κάτω και είναι η αιτία που μια νέα, όμορφη χήρα γνωρίζει ένα παλικάρι και ερωτεύονται...<br />Όμως στην ζωή δεν μπορούν να είναι όλα όμορφα, δυστυχώς τα καθεστώτα δεν το επιτρέπουν...<br />Είναι μια πολύ συγκινητική ταινία που με έκανε να κλάψω, με δυνατές στιγμές που αποτυπώνεται η θλίψη, η εκμετάλλευση και η αίσθηση της αδικίας...<br />Βλέπουμε την παιδική αθωότητα και ανεμελιά και το πως μπορεί να γκρεμιστεί...<br /><br />Είναι πολύ καλή ταινία και την προτείνω... Όσα και να πω είναι λίγα αν δεν την δείτε...<br /><br />ορίστε και το trailer<br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/Wte89SLDq_4&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;color1=0x006699&amp;color2=0x54abd6"><param name="allowFullScreen" value="true"><embed src="http://www.youtube.com/v/Wte89SLDq_4&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;color1=0x006699&amp;color2=0x54abd6" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><a href="http://www.imdb.com/title/tt0240200/">imdb</a><br /><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Water_%282005_film%29">wiki</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25483372-5309339445838469067?l=anti13.blogspot.com' alt='' /></div>Antinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25483372.post-32637785040279027162008-07-12T05:22:00.004+03:002008-07-12T06:41:33.456+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_Xtg-S0_J37Q/SHgaxfraEOI/AAAAAAAAAc0/lANRw_U376Q/s1600-h/piano4.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_Xtg-S0_J37Q/SHgaxfraEOI/AAAAAAAAAc0/lANRw_U376Q/s400/piano4.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5221953205555564770" border="0" /></a><br />Έχετε νιώσει ποτέ ερωτευμένοι, ευτυχισμένοι, πλήρεις ακούγοντας ένα μουσικό κομμάτι;<br />Δεν ξέρω πολλά από μουσική και εννοώ νότες, κλειδιά πεντάγραμμα και όλα όσα περιλαμβάνει η γνώση για την δημιουργία μιας μελωδίας....Στην πραγματικότητα δεν ξέρω τίποτα.<br />Μόνο 12 νότες στην φλογέρα για έναν χλιαρό ρυθμό μπορώ να παίξω....<br />Σήμερα μετά από αρκετό βασανιστήριο κατάφερα να λάβω στο email μου ένα μουσικό κομμάτι προερχόμενο από πιάνο...<br />Δεν ξέρω αν έχετε δει το anime <a rel="nofollow" href="http://www.anime.gr/forums/downloads.php?do=cat&amp;id=22">Piano no Mori</a> (να το κατεβάσετε το συνιστώ), αν δεν το έχετε δει να το δείτε και όσοι το έχετε δει αλλά και όσοι αγαπούν το πιάνο μπορούν να καταλάβουν την αίσθηση ενός μαγευτικού ακούσματος...<br />Στην αρχή μου έφερε στο νου το Sadness and Sorrow ένα από τα soundtrack του Naruto<br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/fvUfUx4h4X0&amp;hl=en&amp;fs=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><embed src="http://www.youtube.com/v/fvUfUx4h4X0&amp;hl=en&amp;fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><br />Αλλά στην συνέχεια διαπίστωσα πως είναι το κάθε ένα διαφορετικό κομμάτι...<br /><br />Αυτή η δύναμη που έχουν αυτά τα κομμάτια σε κάνουν να συγκινηθείς να θες να κλάψεις, αλλά ταυτόχρονα σε κάνουν να νιώθεις μια παράξενη γαλήνη και ηρεμία...<br />Λατρεύω το πιάνο, ελπίζω κάποτε να καταφέρω να παίξω και με τα δύο χέρια, όπως κάνω στα όνειρα μου.....<br /><br />Αγαπητέ Γιώργο σε ευχαριστώ για το κομμάτι που μου έστειλες.<br />Εύχομαι να είσαι πάντα καλά και να χαμογελάς...<br /><br />Φιλικά<br />Χρυσοβαλάντη<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25483372-3263778504027902716?l=anti13.blogspot.com' alt='' /></div>Antinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25483372.post-64585191315869644992008-06-29T10:07:00.006+03:002008-06-29T10:52:38.392+03:00<span style="font-size:130%;">Χτυπάει το ξυπνητήρι του κινητού, το κλείνω και σκέφτομαι πως θέλω να κοιμηθώ ακόμα 5 λεπτά. Ανοίγω τα μάτια και κοιτάζω το ρολόι, πέρασε η ώρα. Σηκώνομαι βιαστικά πηγαίνω στην τουαλέτα πλένομαι, ντύνομαι, πίνω λίγο χυμό και κατεβαίνω στο αυτοκίνητο. Ακόμα μια μέρα ξεκινάει και πηγαίνω στην δουλειά.<br />Κάθομαι στην θέση του συνοδηγού και ψάχνω μέσα στο χάος της τσάντας μου να βρω το ipod. Μόλις το βρίσκω, βάζω τα ακουστικά στα αφτιά μου και χάνομαι στις νότες τις μουσικής για 15 λεπτά, όσο κρατάει κ η διαδρομή μέχρι την δουλειά... Την προηγούμενη μέρα είχα φύγει λίγο νωρίτερα και δεν πρόλαβα να κάνω όλες τις δουλειές που έπρεπε, οπότε σήμερα θα είχα πολύ δουλειά.<br />Πράγματι, από την ώρα που έφτασα σαν ρομπότ ξεκίνησα να κάνω όλα όσα είχα αφήσει και όλα όσα ήταν σημερινά... Η ώρα πέρασε πολύ γρήγορα, πήγα στο κεντρικό κατάστημα στην Αριστοτέλους, μετά έκανα μία βόλτα μέχρι την Αγία Σοφία για μια δουλειά που ήθελε μια υπάλληλος και αποφασίζω να πάω μέχρι την Ναβαρίνου να χαζέψω τίποτα. Αφού τελειώνω με τις βόλτες επιστρέφω στο κατάστημα και ετοιμάζομαι να πάω στο ταχυδρομείο...<br />Να φανταστείτε περίμενα 15 λεπτά να μου δώσουν χρήματα και τελικά έφτασα στο ταχυδρομείο στις 1.30μμ πάλι καλά που κλείνει στις 2... Βέβαια και το ταχυδρομείο είχε μόνο έναν υπάλληλο για να εξυπηρετεί και έτσι τελείωσα από εκεί στις 2.05. Επιστρέφω στην δουλειά και διαπιστώνω ότι κάτι έχει γίνει λάθος με τα γράμματα, έστειλα περισσότερα και δεν ξέρω τι έστειλα. Κάθομαι και αρχίζω να ψάχνω στα χαρτιά μου τι έστειλα... Να σημειώσουμε εδώ ότι η τράπεζα στις 2.00 κλείνει και την ώρα που έφτασα ήταν μόνο μια πελάτισσα μέσα. Καθώς ψάχνω τα χαρτιά μου ακούω μια φωνή να με φωνάζει. Απαντώ "έρχομαι σε λίγο, δεν μπορώ τώρα" και συνεχίζω να ψάχνω τα χαρτιά μου και ξανακούω την ίδια φωνή να με φωνάζει και σκέφτομαι "ρε γαμώτο μια φωτοτυπία δεν μπορούν να βγάλουν μόνοι τους;". Τέλος πάντων σηκώνομαι βγάζω τι φωτοτυπίες ήθελε η υπάλληλος να της βγάλω φεύγει η πελάτισσα και συνεχίζω το ψάξιμο για το γράμμα... Ακούω μετά από 2 δευτερόλεπτα την ίδια υπάλληλο να φωνάζει "Γιάννη (ο σεκιουριτάς) έλα λίγο να μου βγάλεις μια φωτοτυπία το ρολό από το ATM". Πάει ο σεκιουριτάς παίρνει το ρολό το βγάζει μια φωτοτυπία και τις τα πηγαίνει πίσω, αυτή απαντάει "Δώσε το ρολό στην Βαλάντη (σε εμένα δλδ) να το τυλίξει" και έρχεται ο σεκιουριτάς και μου το αφήνει στο γραφείο μου. "Σιγά μην το μαζέψω σκέφτομαι" και συνεχίζω να κάνω τις δουλειές μου με τα εισερχόμενα έγγραφα. Σήμερα θα σχολούσα στις 2.45 και ήθελα οπωσδήποτε να φύγω στην ώρα μου και να μην καθυστερήσω. Σε αντίθεση με τους υπαλλήλους της τράπεζας εγώ δεν πληρώνομαι υπερωρίες και η συμφωνία δεν ήταν να κάθομαι περισσότερο.<br />Μόλις φτάνει η ώρα παίρνω τα πράγματα μου χαιρετώ και πάω να φύγω αλλά με σταματά η διευθύντρια.<br />-"που πας;", μου λέει.<br />-"σχόλασα, είναι 3 παρά τέταρτο", της λέω.<br />-"τελείωσες τις δουλειές σου;", ανταπαντά εκείνη.<br />-"όχι, δεν τις πρόλαβα όλες, την Δευτέρα θα τις κάνω" της απαντώ κ εγώ.<br />-"και αυτό το ρολό τι είναι εκεί πάνω;"<br />-"δεν είναι δικό μου, της Νάντιας (της υπαλλήλου που αναφέρω πιο πάνω) είναι".<br />Αυτά είπα, ανοίγω την πόρτα και εξαφανίζομαι...<br />Δεν ξέρω τι έγινε μετά και δεν νομίζω να μάθω, αλλά τα καλύτερα έρχονται στην συνέχεια..<br />Πηγαίνω στην στάση και περιμένω το λεωφορείο για να πάω στον σταθμό. Την ώρα που ερχόταν κάνω ένα βήμα και κατεβαίνω από το πεζοδρόμιο. Όμως δεν είχα υπολογίσει σωστά το φρεάτιο που βρίσκεται ακριβώς μπροστά από την στάση και έτσι όπως πατάω το δεξί πόδι, μου γυρίζει ο αστράγαλος και πέφτω κάτω...<br />Μια γυναίκα και ένας άντρας με βοηθάν να σηκωθώ, μου μαζεύουν τα πράγματα που σκόρπισαν στον δρόμο και με βοηθάν να κάτσω στην στάση. Μου προτείνουν να καλέσουν ένα ασθενοφόρο αλλά αρνούμαι "θα τηλεφωνήσω στον πατέρα μου" τους λέω. τηλεφωνώ στο πατέρα μου " Πατέρα έπεσα, στραμπούληξα τα πόδια μου δεν μπορώ να περπατήσω"...<br /><br />Μετά από 20 λεπτά έρχεται ο πατέρας μου και με πηγαίνει στο Παπαγεωργίου...<br />Η διάγνωση λέει διάστρεμμα στο δεξί πόδι και κάταγμα πτέρνας στο αριστερό...<br />Μου έβαλε νάρθηκα στο αριστερό το δεξί το έχω δεμένο, κ μου έδωσε και ενέσεις να κάνω στην κοιλιά...<br /><br />Που λέτε αυτή ήταν μια διαφορετική, αξέχαστη θα μπορούσα να πω Παρασκευή, και θα είμαι έτσι για 1 μήνα... οπότε θα λιώσω στο laptop και στο wow, αφού δεν μπορώ να περπατήσω :P<br /><br />Φιλικά<br />Άντη<br /><br />:P</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25483372-6458519131586964499?l=anti13.blogspot.com' alt='' /></div>Antinoreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-25483372.post-34118812576122793432008-05-29T00:43:00.003+03:002008-05-29T17:44:27.728+03:00Στην εικόνα ακριβώς από κάτω βλέπουμε μια από τις σφραγίδες της Ate Bank...<br />Στην αρχή νόμιζα πως μοιάζει με ένα τεκτονικό σύμβολο, μετά κατάλαβα ότι ήταν ένα Α (αγροτική) και ένα Τ (τράπεζα)....<br />Όμως και πάλι γιατί να είναι έτσι το Α δηλαδή γιατί η γραμμή στην μέση να πηγαίνει προς τα κάτω ;<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/SD3Sb0riklI/AAAAAAAAAcs/p8Tcfcq35Mo/s1600-h/Einstein+002+copy.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/SD3Sb0riklI/AAAAAAAAAcs/p8Tcfcq35Mo/s400/Einstein+002+copy.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5205548119749726802" border="0" /></a><br />Έψαξα στο νετ κ βρήκα και το γνωστό τεκτονικό σύμβολο με τον διαβήτη και τον χάρακα να<br />τέμνονται....<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.mastersjewel.com/masons/symbols/sandc.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 336px; height: 305px;" src="http://www.mastersjewel.com/masons/symbols/sandc.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br />Ε τώρα πείτε μου μοιάζουν ή δεν μοιάζουν...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25483372-3411881257612279343?l=anti13.blogspot.com' alt='' /></div>Antinoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-25483372.post-2337874832899918742008-05-09T23:22:00.005+03:002008-05-10T22:14:56.826+03:00Όταν ήταν ακόμα αρχή στην τράπεζα και δεν ήμουν μόνη, είχα λίγο χρόνο για να σκέφτομαι διάφορα πράγματα.... ένα από αυτά ήταν το για ποιον λόγο κάποιος να θέλει να γράψει ένα βιβλίο.. Υπάρχουν εκατοντάδες - χιλιάδες βιβλία, νομίζω πως είναι περισσότερα και από ολόκληρο τον πληθυσμό της Γης, δεν θέλω να φανώ υπερβολική αλλά αυτή η εντύπωση μου έχει δοθεί από αυτά που βλέπω...<br />Ο καθένας γράφει και από ένα, δύο ή περισσότερα βιβλία, αλλά για ποιον λόγο; Τι είναι αυτό που τον ωθεί να το κάνει; Για οικονομικούς λόγους; Το βλέπει επαγγελματικά επειδή ίσως έχει κάποιο "λέγειν";<br />Και άντε πείτε ότι κάποιος γράφει ένα βιβλίο είτε ιστορικό (επειδή δεν υπάρχουν μερικές χιλιάδες! - λέμε τώρα), είτε μυθιστόρημα (από ένα βίωμα ή από την φαντασία του) ή κάποιο βιβλίο φιλοσοφίας, μεταφυσικής, αστρολογίας και οτιδήποτε άλλο... το κάνει για δικούς του λόγους, οικονομικοψωνιστικούς...<br />Δεν έχει σημασία...<br />Με πιο κριτήριο κάποιος πηγαίνει και αγοράζει ένα βιβλίο; Λόγο του εξώφυλλου;(ναι παίζει και αυτό η σιστερ μου όταν δει ένα ωραίο εξώφυλλο αγοράζει το βιβλίο, αλλιώς δεν πρόκειται να ανοίξει βιβλίο μέχρι να πεθάνει :P)...τεσπα συνεχίζω....<br />Γιατί να αγοράσει λοιπόν ένα βιβλίο; εντάξει και δεν αναφέρομαι σε μυθιστορήματα γιατί εκεί ο καθένας αγοράζει ότι ιστορία τον ελκύει...<br />Αλλά πχ φιλοσοφικά, ιστορικά, μεταφυσικά, δοκίμια...<br />Υπάρχουν τόσα πολλά!!! πως επιλέγει κάποιος ποιο είναι το καταλληλότερο και το παίρνει;<br /><br />Κάτι τέτοια με απασχολούσαν που λέτε μια μέρα στην τράπεζα... και όλα αυτά γιατί σκέφτηκα πως θα ήθελα να μοιάσω στον Δάσκαλο (αν κ προτιμάω να τον λέω παππού, όμως θα μιλήσουμε άλλη ώρα γι' αυτόν).<br /><br />εκείνο το βράδυ έβαλα να δω μια ταινία στο pc να με πάρει ο ύπνος και το τέλος της μου έδωσε μια απάντηση στο ερώτημα "γιατί κάποιος γράφει ένα βιβλίο;"<br />Η απάντηση που πήρα είναι πως κάποιος γράφει ένα βιβλίο γιατί έτσι μένει στην αιωνιότητα, δεν ξέρω αν θα μου πείτε πως αυτό είναι πολύ ματαιόδοξο- να το πω; εγωκεντρικό- να το πω; δεν ξέρω πως να το πω αλλά μου φάνηκε κάπως όταν το είδα πρώτη φορά...<br />Βέβαια το σκέφτηκα, ακόμα το σκέφτομαι και νομίζω πως δεν είναι κακό κάποιος να αφήσει ένα κομμάτι του πίσω - μπρος, εκεί που έζησε τέλος πάντων... και όχι για να τον θυμούνται αλλά να το δώσει σαν προσφορά σε όσους ενδιαφέρονται να το διαβάσουν....<br />Ακόμα βέβαια δεν απάντησα στο ερώτημα, γιατί να θέλει κάποιος να διαβάσει ένα βιβλίο κάποιου άσχετου που θεωρεί τον εαυτό του συγγραφέα;<br /><br />Όμως έχω την ελπίδα πως κάποια στιγμή θα μου δοθεί και αυτή η απάντηση, και ποιος ξέρει όταν μάθω και αυτή την απάντηση να αλλάξω εντελώς γνώμη πάνω στο θέμα αυτό...<br />Να περνάτε πάντα καλά, και να γράφεται πάντα ότι αισθάνεστε :D<br /><br />Φιλικά<br />Άντη<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25483372-233787483289991874?l=anti13.blogspot.com' alt='' /></div>Antinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25483372.post-25213731637364813432008-03-30T01:31:00.002+02:002008-03-30T01:33:16.927+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://deco-00.slide.com/r/1/133/fp_snap/1657324662879219576/1206666661/290/230/3FFFFFE/fn/image.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 332px; height: 263px;" src="http://deco-00.slide.com/r/1/133/fp_snap/1657324662879219576/1206666661/290/230/3FFFFFE/fn/image.jpg" alt="" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25483372-2521373163736481343?l=anti13.blogspot.com' alt='' /></div>Antinoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-25483372.post-1595785428788736732008-03-24T22:26:00.005+02:002008-04-02T14:03:44.447+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/R-gPLwUNdxI/AAAAAAAAAcE/yLTpO660ZZk/s1600-h/FREE+TIBET+candleglow+2.jpg"> <img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/R-gPLwUNdxI/AAAAAAAAAcE/yLTpO660ZZk/s400/FREE+TIBET+candleglow+2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5181408065912403730" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:180%;" >Την Πέμπτη 27 Μαρτίου συγκεντρωνόμαστε στις 6 το απόγευμα έξω από την Χ.Α.Ν.Θεσσαλονίκης για να διαμαρτυρηθούμε για το Θιβέτ καθώς περνάει η Ολυμπιακή φλόγα μέσα από την Θεσσαλονίκη...<br /><br />update: <object height="355" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/P1tLWf2KdvI&amp;hl=en"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://www.youtube.com/v/P1tLWf2KdvI&amp;hl=en" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" height="355" width="425"></embed></object><br /><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25483372-159578542878873673?l=anti13.blogspot.com' alt='' /></div>Antinoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-25483372.post-62975781949566279992008-03-24T21:45:00.008+02:002008-03-25T01:48:27.918+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/R-gIMwUNdwI/AAAAAAAAAb8/V72ZrsksYcU/s1600-h/800px-Flag_of_Tibet.svg.png"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/R-gIMwUNdwI/AAAAAAAAAb8/V72ZrsksYcU/s400/800px-Flag_of_Tibet.svg.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5181400386510878466" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;">Η ιστορία του Θιβέτ από </span><span style="font-size:130%;"><a href="http://www.sansimera.gr/archive/articles/show.php?id=81&amp;feature=Tibet_History">πηγή</a><br /></span></div><pre id="line325"><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="font-style: italic;font-size:130%;" >Το Θιβέτ εκτείνεται ανάμεσα σε δύο χώρες με<br />μεγάλο πολιτισμό, την Ινδία και την Κίνα.</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="font-style: italic;font-size:130%;" >Το όνομά του προέρχεται από σανσκριτική λέξη<br />και σημαίνει «ουρανός». </span><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="font-style: italic;font-size:130%;" >Βρίσκεται σε υψόμετρο 5.000 μέτρων και<br />συχνά αποκαλείται «η πύλη του κόσμου». </span><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="font-style: italic;font-size:130%;" >Σύμφωνα με τον μύθο, οι Θιβετιανοί<br />στην πλειοψηφία τους Βουδιστές- κατάγονται </span><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="font-style: italic;font-size:130%;" >από την ένωση ενός πιθήκου, που αποτελεί<br />ενσάρκωση του Βούδα, και μιας δράκαινας.</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="font-style: italic;font-size:130%;" >Το Θιβέτ ήταν ένα ισχυρό βασίλειο και<br />μια πλούσια αγροτική κοινωνία από τον </span><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="font-style: italic;font-size:130%;" >7o έως τον 10o αιώνα. Την εξουσία ασκούσε<br />ο Δαλάι Λάμα, ο οποίος θεωρείται απόγονος </span><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="font-style: italic;font-size:130%;" >του Βούδα και πνευματικός ηγέτης των<br />Βουδιστών. Τον 13o αιώνα η χώρα κατακτήθηκε<br />από </span><span style="font-style: italic;font-size:130%;" >τον Τζέκινς Χαν και τους Μογγόλους,<br />οι οποίοι διατήρησαν με διαλύματα την<br />κυριαρχία </span><span style="font-style: italic;font-size:130%;" >τους έως τον 18o αιώνα,<br />όταν έκαναν την εμφάνισή τους οι Κινέζοι.<br />Η περιοχή </span><span style="font-style: italic;font-size:130%;" >παρέμεινε υπό τον έλεγχο της<br />Κίνας έως το 1904, οπότε οι Άγγλοι<br />κατέστησαν το </span><span style="font-style: italic;font-size:130%;" >Θιβέτ βρετανικό προτεκτοράτο.</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="font-style: italic;font-size:130%;" >Το 1907 οι Βρετανοί αναγνώρισαν την<br />κινέζικη κυριαρχία στο Θιβέτ.<br />Όμως, λόγω της </span><span style="font-style: italic;font-size:130%;" >εσωτερικής αναταραχής<br />στην Κίνα, το 1911 ο Δαλάι Λάμα βρήκε την<br />ευκαιρία και </span><span style="font-style: italic;font-size:130%;" >εγκατέστησε την εξουσία του.</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="font-style: italic;font-size:130%;" >Μετά την επικράτηση των κομουνιστών<br />στην Κίνα, το 1949, το ενδιαφέρον του </span><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="font-style: italic;font-size:130%;" >«Κόκκινου Δράκου» αναθερμάνθηκε για το Θιβέτ.<br />Ένα χρόνο αργότερα,ο Λαϊκός </span><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="font-style: italic;font-size:130%;" >Στρατός εισήλθε στην πρωτεύουσα Λάσα,<br />χωρίς την παραμικρή αντίσταση.<br /></span><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="font-style: italic;font-size:130%;" >Εγκαταστάθηκε τότε μία μικτή κινεζοθιβετιανή<br />εξουσία έως το 1956, οπότε οι </span><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="font-style: italic;font-size:130%;" >ανατολικές επαρχίες επαναστάτησαν,<br />με την υποστήριξη της αμερικανικής CIA. </span><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="font-style: italic;font-size:130%;" >Οι επαναστάτες συνετρίβησαν το 1959 και<br />η περιοχή ενσωματώθηκε στην Κίνα ως </span><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="font-style: italic;font-size:130%;" >αυτόνομη περιοχή. Έκτοτε, γύρω στο<br />1 εκατομμύριο Θιβετιανοί έχουν βρει το θάνατο </span><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="font-style: italic;font-size:130%;" >από τις κακές συνθήκες διαβίωσης,<br />αλλά και τις μάχες με τους Κινέζους.</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="font-style: italic;font-size:130%;" >Στο μεταξύ, ο 14ος Δαλάι Λάμα,<br />που εγκατέλειψε τη χώρα, ζει εξόριστος στο εξωτερικό,</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="font-style: italic;font-size:130%;" >προσπαθώντας να συνεγείρει τη διεθνή κοινή<br />γνώμη με σκοπό την ανεξαρτησία του Θιβέτ.</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="font-style: italic;font-size:130%;" >Στους υποστηρικτές του περιλαμβάνονται<br />γνωστοί αστέρες που έχουν ασπαστεί<br />τον </span><span style="font-style: italic;font-size:130%;" >Βουδισμό, με προεξάρχοντα τον Ρίτσαρντ Γκιρ.</span><span style="font-size:130%;"><br /><br /></span></pre><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:130%;">Το παρόν blog είναι υπέρ την </span><span style="font-size:130%;">ελευθερίας και την ανεξαρτησίας όχι</span><br /><span style="font-size:130%;"> μόνο του Θιβέτ αλλά όλων όσων </span><span style="font-size:130%;">βρίσκονται στην ίδια κατάσταση.</span><br /><span style="font-size:130%;">Εύχομαι από τα βάθη της καρδιάς </span><span style="font-size:130%;">μου να μην υπάρξουν άλλοι</span><br /><span style="font-size:130%;"><a href="http://www.freetibet.org/press/kirtiphotos.html">φόνοι (προσοχή ακατάλληλο περιεχόμενο)</a></span><br /><span style="font-size:130%;">Οι θιβετιανοί είναι ήρεμοι και ειρηνικοί</span><br /><span style="font-size:130%;"> άνθρωποι, θέλουν την </span><span style="font-size:130%;">ελευθερία τους και την</span><br /><span style="font-size:130%;">ησυχία τους, είναι απαράδεκτη αυτή </span><span style="font-size:130%;">η συμπεριφορά!</span><br /><span style="font-size:130%;">Απαράδεκτη για την εποχή της </span><span style="font-size:130%;">ελευθερίας και της ανεξαρτησίας</span><br /><span style="font-size:130%;">που υποτίθεται ότι ζούμε... </span><span style="font-size:130%;">Απαράδεκτη από όλες τις χώρες</span><br /><span style="font-size:130%;">που αφήνουν να συμβαίνουν </span><span style="font-size:130%;">τέτοια ευτράπελα, μόνο και μόνο</span><br /><span style="font-size:130%;">για να είναι καλά </span><span style="font-size:130%;">οι συμμαχίες του...</span><br /></div><pre id="line325"><br /><span style="font-size:130%;">μερικά Links<br /><a href="http://www.friendsoftibet.gr/">Φίλοι του Θιβέτ </a><br /><a href="http://www.2008-freetibet.org/">Free tibet 2008</a><br /><a href="http://www.freetibet.org/">Free tibet</a><br /><a href="http://prezatv.blogspot.com/2008/03/2008-video.html">preza tv</a><br /></span></pre><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25483372-6297578194956627999?l=anti13.blogspot.com' alt='' /></div>Antinoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-25483372.post-42585427930549386012008-02-25T00:44:00.002+02:002008-02-25T01:22:21.477+02:00Γράφω λοιπόν και ε0γω μετά από πρόσκληση του <a href="http://anisixos.blogspot.com/">ανίσιχου </a><br />ποια θεωρώ πως είναι τα 7 μειονεκτήματα μου...<br />θα μπω κατευθείαν στο ψητό :Ρ<br />αν κ δεν έχω καθίσει ποτέ να σκεφτώ σοβαρά μάλλον είναι καιρός να το κάνω...:P<br /><br />το πρώτο που μου έρχεται στο μυαλό είναι<br /><br />1. είμαι κολλημένη με το παρελθόν...<br />Δηλαδή έχω ζήσει ένα ωραίο παρελθόν και έχω κολλήσει εκεί, θέλω να το ξαναζήσω όμως όχι σαν κάτι εξελίξιμο αλλά με τα ίδια πρόσωπα και τις ίδιες (όμορφες) καταστάσεις του παρελθόντος...<br />Αυτό δεν με αφήνει να προχωρήσω μπροστά όσο χρειάζεται...<br /><br /><br />2. Είμαι πεισματάρα...<br />...σε λάθος πράγματα...<br />Δηλαδή αν θα έπρεπε να πεισμώσω και να διαβάσω λίγο παραπάνω ή να προσπαθήσω λίγο περισσότερο, δεν το κάνω....<br />Πεισμώνω για βλακείες, χμ... εδώ μπαίνει και το ότι είμαι αντιδραστικό στοιχείο, και όταν θέλω να πω το αντίθετο το λέω και πεισμώνω σε αυτό... ακόμα και αν ξέρω πως είμαι λάθος...<br />πεισμώνω για λίγη ώρα και μετά λέω "οκ, έχεις δίκιο" :P<br /><br />μετά τι άλλο;<br />3. Χμ... βγάζω συμπεράσματα για μερικούς ανθρώπους αν θέλετε, επικρίνω εύκολα, αλλά νταξ δεν βγαίνω και το φωνάζω, το κρατάω για τον εαυτό μου μέχρι να επιβεβαιωθώ ή να διαψευσθώ...<br /><br />4. Το ότι μου αρέσει το συμμάζεμα, και να προσέχω τις λεπτομέρειες είναι μειονέκτημα;<br />αν και το βλέπω ως συν κάποιοι το θεωρούν κακό, γι' αυτό και το γράφω...<br /><br />5. Μερικές στιγμές μου έρχεται και κουτσομπολεύω όλο τον κόσμο. Αλλά μόνο αν είναι μαζί με την αδερφή μου... αλλιώς είμαι παναγίτσα που λέει ο λόγος<br /><br />6. θέλω να ελέγχω την ζωή μου, και όσα την αφορούν, ακόμα και τους ανθρώπους που ασχολούνται, συνδέονται μαζί μου... αυτό βέβαια δεν το κάνω σε καταπιεστικό σημείο. απλά θέλω να γνωρίζω τι γίνεται γύρω μου για να μπορέσω να κρίνω :P (εδώ πάμε στο νουμερο 3 :P)<br /><br />7. τέλος δεν ξέρω, θα έλεγα πως έχω όλα τα κακά του ζωδίου της παρθένου μόνο που δεν τα θεωρώ μειονεκτήματα αλλά πλεονεκτήματα και ίσως αυτό να είναι το μειονέκτημα μου :S<br /><br />τέσπα ελπίζω να σας κατατόπισα :P<br /><br /><br />Προσκαλώ όποιον διαβάσει αυτό το ποστ και γουστάρει να γράψει στο blog του τα μειονεκτήματα του και να μας το πει :D<br /><br /><br />Φιλικά<br />Άντη<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25483372-4258542793054938601?l=anti13.blogspot.com' alt='' /></div>Antinoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-25483372.post-23405632604211752662008-02-18T03:24:00.002+02:002008-02-18T03:39:34.624+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://fc05.deviantart.com/fs22/i/2008/022/0/6/Planet_Earth_by_FantomeDeLaMusique.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px;" src="http://fc05.deviantart.com/fs22/i/2008/022/0/6/Planet_Earth_by_FantomeDeLaMusique.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br />Δεν ξέρω αν έχετε νιώσει ποτέ, πως το σπίτι, ή η πόλη, ή η χώρα που μένετε δε σας χωράει πια...<br />Σαν να είστε εγκλωβισμένοι στην ελευθερία την οποία πιστεύετε πως έχετε...<br />και ίσως πραγματικά να έχετε μια ελευθερία, να μπορείτε να κάνετε στην καθημερινή ζωή σας ότι πραγματικά θέλετε... όμως και πάλι καμιά φορά κάτι μέσα σας δεν σας τρώει;<br />Δεν έχει αισθανθεί κανένας σας φυλακισμένος στην "ελευθερία" του;<br /><br />Κάπως έτσι νιώθω συχνά... ότι δεν με χωράει ο κόσμος στον οποίο ζω, θα ήθελα σαν τον άνεμο, σαν πουλί να πετάω από την μια χώρα στην άλλη και να βλέπω διαφορετικά πράγματα...<br />κάθε μέρα και κάτι άλλο, που θα μου κάνει εντύπωση....<br />να δω μέρη που μόνο σε φωτογραφίες βλέπω ή απλά τα φαντάζομαι...<br />Να γνωρίσω ανθρώπους ευτυχισμένους ή και δυστυχισμένους...<br />Να μοιραστώ μαζί τους την χαρά μου, την αγάπη μου, τις καινούργιες εμπειρίες μου....<br />Να μάθω καινούργια πράγματα, νέους τρόπους ζωής και καθημερινότητας....<br /><br />Όμως αυτό το "ΝΑ" δεν είναι αρκετό για να συμβεί οτιδήποτε θέλω...<br />και στην πραγματικότητα δεν είναι κάτι που θέλω από πείσμα ή από κάτι άλλο, αλλά είναι κάτι το οποίο το αισθάνομαι βαθιά μέσα μου.<br /><br />Είναι σαν πληγή, κάθε φορά που αισθάνομαι εγκλωβισμένη αυτή η επιθυμία μου να ταξιδέψω με πονάει, νιώθω ένα κενό και μια απογοήτευση....<br /><br />και συνειδητοποιώ ότι δεν πιστεύω σε θαύματα (αν έχουν συμβεί αρκετά), δεν πιστεύω πως η ζωή ενός ανθρώπου μπορεί να αλλάξει μέσα σε μια στιγμή...<br />Δεν βλέπω αλλαγές, δεν βλέπω ροή. Όλα είναι στάσιμα γύρω μου, κ αυτό σημαίνει πως είμαι κ εγώ στάσιμη...<br /><br />Τυχεροί είναι όσοι μπορούν να ταξιδεύουν και να γνωρίζουν, να μαθαίνουν άγνωστα πράγματα...<br /><br />θέλω να δω<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://fc04.deviantart.com/fs13/f/2007/103/b/0/Eye_of_the_Earth_by_SmileMore.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px;" src="http://fc04.deviantart.com/fs13/f/2007/103/b/0/Eye_of_the_Earth_by_SmileMore.jpg" alt="" border="0" /></a>όλο τον κόσμο, να ταξιδέψω σε όλη την ΓΗ, και να γνωρίσω πολλούς ανθρώπους και άγνωστα σε εμένα μέρη....<br /><br />Όταν ένας λογικός άνθρωπος κλειστεί σε ένα κελί τι παθαίνει;<br />-τρελαίνετε...<br /><br />Εύχομαι να μην είμαι λογική....<br /><br /><br />Φιλικά<br />Άντη<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25483372-2340563260421175266?l=anti13.blogspot.com' alt='' /></div>Antinoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-25483372.post-7917064224830989252008-02-10T03:43:00.000+02:002008-02-10T03:46:33.194+02:00Στον βουδισμό samsara είναι ο αιώνιος κύκλος των μετενσαρκώσεων...<br /><br />Η samsara απεικονίζεται με έναν κύκλο χωρισμένο στα 6...<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.apsodog.ru/images/samsara.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px;" src="http://www.apsodog.ru/images/samsara.jpg" alt="" border="0" /></a>Είναι 6 διαφορετικές καταστάσεις ύπαρξης...<br />αυτές οι καταστάσεις είναι:<br /><br />1) σαν <b>deva</b> δηλαδή σαν άγγελοι<br /><br />2) σαν <b>asura</b> δηλαδή σαν δαίμονες, θεοί<br /><br />3) σαν <b>ανθρώπινα όντα<br /><br /></b>4) σαν <b>ζώα<br /><br /></b>5) σαν <b>θυμωμένα φαντάσματα<br /><br /></b>και τέλος<br /><br />6) να ξαναγεννηθείς σε μια κατάσταση την <b>Naraka</b><br />όπου είναι η κόλαση ή το καθαρτήριο...<br /><br /><br />Όπως έγραψα και στο θέμα για τα μαρντό...<br /><br /><div class="quoteheader">Παράθεση:</div><div style="font-style: italic;" class="quote">Αν μέσα σε αυτές τις 49 μέρες ο νους δεν πάει προς το φως που βλέπει (το φως αυτο είναι ο ίδιος ο νους του) αν δεν το αναγνωρίσει κ το φοβηθεί αυτό αρχίζει να ξεθωριάζει και τα τσάκρας αρχίζουν να ξανά δημιουργούνται για την επόμενη ενσάρκωση.</div><br /><br />Αν πάει ο νους προς το φως τότε δεν υπάρχει άλλη μετενσάρκωση...<br />Αν δεν πάει τότε σύμφωνα με τον νόμο του κάρμα θα μετ ενσαρκωθεί σε κάποιον από τους 6 κόσμους...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25483372-791706422483098925?l=anti13.blogspot.com' alt='' /></div>Antinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25483372.post-25381468278088142692008-02-08T00:13:00.000+02:002008-02-08T00:27:00.213+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.ing.iac.es/PR/newsletter/news10/elpilar.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 382px; height: 165px;" src="http://www.ing.iac.es/PR/newsletter/news10/elpilar.jpg" alt="" border="0" /></a><br />Η οικογένεια είναι ένας ιερός θεσμός... Οικογένεια σου δεν είναι ο μπαμπάς, η μαμά, τα αδέρφια, παππούς, γιαγιά, ξαδέρφια κλπ... Οικογένεια μπορεί να είναι και ένας κοντινός φίλος, και μια γειτόνισσα....<br /><br />Στην οικογένεια ακόμα και αν υπάρχουν τσακωμοί υπάρχει αγάπη, σεβασμός, κατανόηση...<br />Σε χαρές και σε λίπες είναι εκεί κοντά, και όλοι έρχονται, ο ένας δίπλα στον άλλο...<br /><br />Δεν έχε σημασία το αίμα, η βιολογική συγγένεια αλλά η συγγένεια της ψυχής και της καρδιάς...<br /><br />Μερικές φορές υπάρχει ζήλια, ανταγωνισμός, κακίες, όμως αυτά δεν χωρίζουν μια οικογένεια, δεν θα έπρεπε να την χωρίζουν αλλά να τα λύνει όλα τα προβλήματα με αγάπη και σεβασμό και να προχωράει μπροστά...<br /><br />Όλος ο κόσμος είμαστε μια οικογένεια... ακόμα και αν κάποιος φερθεί ποτέ με ασέβεια και εγωισμό δεν παύει να είναι μέλος στην οικογένεια...<br />Αν έπαυε να είναι θα σήμαινε πως δεν υπάρχει αγάπη...<br /><br />Μια ζεστή αγκαλιά και ένα χαμόγελο είναι αυτό που χρειάζεται για να γίνουμε οικογένεια...<br /><br /><br />Φιλικά Άντη<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25483372-2538146827808814269?l=anti13.blogspot.com' alt='' /></div>Antinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25483372.post-43817975787538571602007-11-20T17:45:00.000+02:002007-11-21T02:21:39.378+02:00<span style="font-weight: bold;font-size:130%;" >21/11/07</span><br /><br /><center><embed src="http://www.seekcodes.com/Single-Grunge-Heart/singlegrungeheart.swf" flashvars="h1=Love&amp;h1x=101.85&amp;h1y=132.05&amp;dom=http://www.SeekCOdes.com" quality="high" wmode="transparent" name="Grunge Hearts" allowscriptaccess="samedomain" type="application/x-shockwave-flash" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" align="middle" height="305" width="300"></embed><br /></center><br />Ήθελα εδώ και πολύ καιρό να γράψω ένα θέμα για την αγάπη και με πρόλαβε ο φίλος<span style="text-decoration: underline;"> </span><a href="http://lock-heart.blogspot.com/">LOCKHEART</a>.<br />Μπορώ να πω πως με κάλυψε αρκετά, μίλησε για την δύναμη της αγάπης που μπορεί να κάνει θαύματα....<br /><br />Δεν μπορώ να μιλήσω και να γράψω για πράγματα που δεν έχω νιώσει...<br />Την αγάπη την έχω νιώσει, την έχω <span style="font-weight: bold;">δ ε ι. </span>Δεν μιλάω για την αγάπη που δείχνει η μάνα στο παιδί της, ούτε την αγάπη των εραστών...<br /><br />Υπάρχει μια Θεία Αγάπη που νιώθουν όλοι οι άνθρωποι για όλους τους άλλους ανθρώπους, για την φύση, τα ζώα, για τον ίδιο τον <span style="font-weight: bold;"><br />Θ ε ό</span>...<br /><br />Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι θα τους έλεγα <span style="font-weight: bold;">φ ω τ ε ι ν ο ύ ς </span>γιατί όταν τους κοιτάς στα<br /><span style="font-weight: bold;">μ ά τ ι α </span>βλέπεις μια παράξενη λάμψη....<span style="font-weight: bold;"><span style="font-weight: bold;"></span><br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;"><span style="font-weight: bold;"></span></span></span>Αυτοί οι άνθρωποι προσφέρουν στους άλλους ανθρώπους ότι μπορούν για να τους κάνουν να νιώσουν καλύτερα, ακόμα και αν δεν πονάνε....<br /><br />Κάποιος θα το ονόμαζε <span style="font-weight: bold;">σ υ μ π ό ν ι α</span> αλλά μαζί με την <span style="font-weight: bold;">Αγάπη</span> δεν αγγίζεις μόνο τον Θεό, γίνεσαι ένα μαζί του...<br /><br />Λίγοι ξέρουν να συμπονούν, και ακόμα πιο λίγοι να αγαπούν πραγματικά...<br /><br />Εύχομαι κάποια μέρα να ζούμε Ειρηνικά και γαλήνια, με Αγάπη, Συμπόνια και Ευτυχία<br />στην καρδιά μας...<br /><br />Φιλικά<br />Άντη<br /><br />Υ.Γ.<br />Δεν ξέρω τι έχει γίνει με το blog και επάνω δεν λέει ημερομηνία και κάτω δείχνει λάθος την ημερομηνία και την ώρα, γι' αυτό γράφω από μόνη μου την ημερομηνία στην αρχή...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25483372-4381797578753857160?l=anti13.blogspot.com' alt='' /></div>Antinoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-25483372.post-38278792728333466832007-10-11T02:19:00.000+03:002007-11-16T19:25:55.822+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://fc01.deviantart.com/fs16/f/2007/155/8/6/fallen_angel_by_SuzyTheButcher.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 257px; height: 366px;" src="http://fc01.deviantart.com/fs16/f/2007/155/8/6/fallen_angel_by_SuzyTheButcher.jpg" alt="" border="0" /></a><br />Αυτοθυσία είναι να αγαπάς<br />είναι να μοιράζεσαι<br />είναι να δίνεσαι<br />και είναι να ελπίζεις.<br /><br /><br />Αυτοθυσία είναι να αισθάνεσαι<br />είναι να τολμάς<br />είναι να ζεις<br />και να πολεμάς...<br /><br /><br />Ζούμε την κάθε στιγμή σαν να είναι η τελευταία...<br />Ζούμε την κάθε στιγμή, έτοιμοι να θυσιαστούμε για όλα όσα ζούμε,<br />για όλα όσα αγαπάμε, για όλα όσα εμπιστευόμαστε...<br /><br />Για τους φίλους μας, για τους γονείς μας, τα αδέλφια μας, τους συγγενείς μας.<br /><br />Η αυτοθυσία δεν είναι πράξη εγωισμού, είναι πράξη αγάπης.<br />Σημαίνει δίνω όλο μου τον εαυτό από αγάπη, είτε βοηθώντας, είτε υπηρετώντας, είτε δίνοντας την ζωή μας για τους άλλους...<br />Αυτοθυσία σημαίνει ταπεινότητα και σιωπή...<br /><br />Ποιος μπορεί να κόψει τα φτερά του για να τα δώσει σε κάποιον άλλο;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25483372-3827879272833346683?l=anti13.blogspot.com' alt='' /></div>Antinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25483372.post-49296340949510506742007-10-05T03:09:00.000+03:002007-10-05T04:14:41.464+03:00Δεν ξέρω για πόσο θα ζω ακόμα, και έτσι θέλω να γράψω για τα ταξίδια που έχω κάνει στην ζωή μου... :)<br /><br />Εντάξει είμαι 20 χρόνων μόνο, δεν έχω πλούσιο μπαμπά να πηγαίνω ταξίδια κάθε χρόνο από τότε που γεννήθηκα, αλλά δεν έχω και παράπονο...<br /><br />Έχω ταξιδέψει σε αρκετά μέρη της Ελλάδας, από Αλεξανδρούπολη, Δράμα, Καβάλα, Κιλκίς, Σέρρες, Καστοριά, Πήλιο, Εύβοια, Χαλκίδα, Αθήνα, την Πελοπόννησο σχεδόν σε όλα τα μέρη της, στην Θάσο, Μυτιλήνη, η Μονεμβάσια μετράει για νησί? ( :P ).<br />Που άλλου έχω ταξιδέψει; Χαλκιδική εννοείται :Ρ, στον Όλυμπο (Κατερίνη), Λάρισα και Γιάννενα δεν έχω πάει για πολύ καιρό...<br />Επίσης έχω ταξιδέψει και στο εξωτερικό, εντάξει μην φανταστείτε Χονολουλού και Μπαχάμες, Ευρώπη μεριά έχει ωραία μέρη...<br />Ταξίδεψα Ιταλία, Γαλλία και Λουξεμβούργο...<br />Τρεις χώρες, κάτι είναι...<br /><br />Θα ήθελα αν μπορούσα να ταξίδευα σε όλο τον κόσμο, να γυρίσω τα νησιά της Ελλάδας, να ξανά επισκεφτώ χώρες του εξωτερικού, όσο μικρές και αν είναι. Να γνωρίσω νέους ανθρώπους, καινούργιες κουλτούρες, νέους τρόπους ζωής...<br /><br />Έχετε νιώσει ποτέ ότι δεν σας χωράει το σπίτι σας; Έτσι νιώθω και εγώ ότι δεν με χωράει η Χώρα στην οποία ζω...<br />Νιώθω πως θα σκάσω αν δεν βγω έξω, νιώθω ότι μπορώ να πετάξω... (οκ μάλλον θα πρέπει να επισκεφτώ τον ψυχίατρο :Ρ).<br /><br />Έχω δει ένα σωρό μέρη, και τα έχω κρατήσει όλα μέσα στις αναμνήσεις μου, και σε μερικές φωτογραφίες. Μόνο που φοβάμαι ότι οι αναμνήσεις θα ξεθωριάζουν και δεν θα απομείνει τίποτα...<br /><br />Το πιο ωραίο ταξίδι για εμένα ήταν στο εξωτερικό, και μάλλον είναι φυσικό να σου μείνει ένα τέτοιο ταξίδι όταν είσαι 14 και βγαίνεις έξω από τα σύνορα και από τον κόσμο που μέχρι τώρα γνωρίζεις.<br /><br />Και τα ταξίδια στην Ελλάδα ήταν ωραία αλλά με τους γονείς μπορείς να τα κάνεις όποτε θέλεις, πηγαίναμε κάθε χρόνο Καλαμάτα (στο Σταυροπήγιο) για πολλά καλοκαίρια (7-8 σίγουρα), και όλα τα υπόλοιπα είναι δίπλα αν ζεις Θεσσαλονίκη και έχεις όρεξη...<br /><br />Όμως στο εξωτερικό δεν ταξίδεψα με τους γονείς μου. Ήταν κατασκήνωση με τους προσκόπους για 15 μέρες (το ξέρω λίγες:( )...<br /><br />Που λέτε ξεκινήσαμε από Θεσσαλονίκη και πήγαμε με λεωφορείο στην Ηγουμενίτσα και πήραμε το καράβι όπου μας μετέφερε απέναντι στην Ιταλία.<br />Ταξιδεύαμε στην Ιταλία με το λεωφορείο χωρίς να διανυκτερεύσουμε σε κάποιο ξενοδοχείο, κοιμόμασταν στο λεωφορείο μέσα... Ήταν πραγματικό μαρτύριο, να θες να πιεις νερό και να μην μπορείς να σηκωθείς επειδή στον διάδρομο κοιμόντουσαν άτομα, να έχει ο οδηγός ανοιχτό καλοριφέρ και να ξεραίνεται η αναπνοή σου και να μην μπορείς να κάνεις τίποτα και στο τέλος να ξυπνάς πιασμένος επειδή κοιμήθηκες στραβά στο κάθισμα...<br />Έτσι με αυτόν τον τρόπο περάσαμε στην Γαλλία, όπου κατευθυνθήκαμε στο Παρίσι και μείναμε μια μέρα σε έναν ξενώνα...<br />Αυτό που μου έκανε εντύπωση τότε ήταν πως ενώ εμείς σηκωνόμασταν στις 7 για την πρωινή προσωπική υγιεινή μας, κάποιες γαλλίδες ήδη έκαναν ντουζ!<br />Μα ειλικρινά από τι ώρα σηκώθηκαν;<br />Τέλος πάντων, στην Γαλλία καθίσαμε αρκετές μέρες, πήγαμε στο Λούβρο μια βόλτα, στον Πύργο του Άιφελ, κάναμε βόλτα γύρω από τον ποταμό Σηκουάνα, πήγαμε στην Παναγία των Παρισίων και μια μέρα ολόκληρη ήμασταν στην DisneyLand.<br />Καταπληκτικό πάρκο, αλλά είχε πολύ κόσμο. Έπρεπε να περιμένουμε τουλάχιστον μία ώρα στην ουρά για να απολαύσουμε 3 δευτερόλεπτα:/<br /><br />Τέλος πάντων μετά συνεχίσαμε και πήγαμε στο Λουξεμβούργο.<br />Η αλήθεια είναι ότι τίποτα δεν θύμιζε καλοκαίρι... κάτω χώρα βλέπετε.<br />Έβρεχε πάρα πολύ, έριξε χαλάζι, πλημμύρισαν μερικές σκηνές...<br /><br />Γενικά η κεντρική κατασκήνωση ήταν στο Λουξεμβούργο σε ένα χωριό λίγο πιο έξω από την πρωτεύουσα. Εκεί υπήρχε ένα τεράστιο λιβάδι και στήσαμε τις σκηνές όλοι οι πρόσκοποι από όλες τις χώρες, είχαμε παρέα και αγελάδες... χεχε...<br />το λιβάδι ήταν κατηφορικό και έτσι οι σκηνές που είχαν την πόρτα προς τα πάνω πήραν νερά και έτσι ένα βράδυ μας έδωσαν όλους sleeping bag και μας πήγαν σε ένα μεγάλο κλειστό γήπεδο μπάσκετ. Η εξυπηρέτηση ήταν πολύ καλή....<br /><br />Όλα τα σπίτια σε αυτό το χωριό ήταν ίδια, διώροφα με αυλή και γκαράζ, είχαν τα ίδια χρώματα, όλα ίδια, ήρεμοι δρόμοι, ήσυχοι άνθρωποι, απλά ήταν τόσο γαλήνια που δεν ήθελες να φύγεις από εκεί...<br /><br />Υπήρχαν μερικά κακά βεβαία στην κατασκήνωση. και αυτά τα κακά ήταν 3, οι τουαλέτες, τα ντουζ και οι λάσπες...<br />άντε θα μου πείτε μην γκρινιάζεις λογικό να έχει λάσπες αφού έβρεχε, οκ έχετε δίκιο.<br />Αλλά οι τουαλέτες; Ήταν φτιαγμένες μέσα σε κοντέινερ και δυστυχώς ήταν χάλια μαύρα με τόση βρωμιά και λάσπη, και το άλλο κακό ήταν τα ντουζ. Ο θεός να τα κάνει ντουζ...<br />Ντουζ ονόμαζαν μια κατασκευή ξύλινη σαν κουτί και γύρω-γύρω και στο πάτωμα είναι άσπρο χοντρό νάιλον. και από επάνω ήταν ανοιχτό και είχε τις ντουζιέρες...<br />Ήταν όλες μαζί και αν αποφάσιζες να κάνεις ντουζ και ο καιρός αποφάσιζε να βρέξει, τότε έκανες ντουζ με την βροχή(αν κ η βροχή παίζει να ήταν πιο ζεστή από το νερό στα Ντουζ...<br />Η πλάκα ήταν πως οι διοργανωτές της κατασκήνωσης αποφάσισαν να βγάλουν εφημερίδα της κατασκήνωσης και είχαν ονομάζει τα ντους κ τις τουαλέτες scream 3 (ναι τότε δεν είχε βγει ακόμα :P)...<br />Αυτά τα λίγα από την κατασκήνωση...<br />Η πόλη του Λουξεμβούργου ήταν υπέροχη, πράσινη, ωραία μαγαζιά, συναντήσαμε Έλληνες, πήγαμε στο μουσείο φυσικής ιστορίας, πήγαμε σε ένα μουσείο που είχε σε μακέτα ολόκληρο το Λουξεμβούργο!<br />Ήταν πολύ όμορφα....<br /><br />Βέβαια πολύ πιο όμορφα ήταν όταν επιστρέψαμε στην Ελλάδα και νιώσαμε μια ανακούφιση, ότι πατάμε επιτέλους σε ελληνικό έδαφος...<br /><br />Ευχαριστώ πολύ όλα τα παιδιά που μοιραστήκαμε εκείνες τις στιγμές, είτε καλές είτε κακές...<br />Τώρα μετά από τόσο καιρό όλα μου φαίνονται πολύ αστεία ακόμα και αν κλαίγαμε εκεί...<br /><br />Επίσης ευχαριστώ και εσάς που το διαβάσατε...<br /><br />Να είστε όλοι καλά...<br /><br />Φιλικά<br />Άντη<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/RwWMuSH_1zI/AAAAAAAAAUU/lo5GOZ4tZZA/s1600-h/france18.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/RwWMuSH_1zI/AAAAAAAAAUU/lo5GOZ4tZZA/s400/france18.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5117651278343690034" border="0" /></a>Η θέα από το παράθυρο του ξενώνα που κοιμόμουν...<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/RwWNESH_10I/AAAAAAAAAUc/oo2W8mCI0Us/s1600-h/france16.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/RwWNESH_10I/AAAAAAAAAUc/oo2W8mCI0Us/s400/france16.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5117651656300812098" border="0" /></a>Ένα μικρό κομμάτι θέας από τον πύργο του Άιφελ.<br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25483372-4929634094951050674?l=anti13.blogspot.com' alt='' /></div>Antinoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-25483372.post-16384455081590842242007-10-01T14:55:00.000+03:002007-10-01T15:27:30.278+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://fc02.deviantart.com/fs11/i/2006/180/9/4/The_Seven_Deadly_Sins_GLUTTONY_by_blackeri.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px;" src="http://fc02.deviantart.com/fs11/i/2006/180/9/4/The_Seven_Deadly_Sins_GLUTTONY_by_blackeri.jpg" alt="" border="0" /></a><br />Εχθές το βράδυ την ώρα που πήγα για ύπνο μου ήρθε μια καλή ιδέα, και ελπίζω να καταφέρω να την υλοποιήσω σιγά, σιγά.<br />Η ιδέα ήταν κάθε εβδομάδα, ή όποτε έχω αρκετό χρόνο, να ασχολούμαι με ένα από τα 7 θανάσιμα αμαρτήματα...<br />Σήμερα θα ξεκινήσω με την λαιμαργία γιατί απλά έτυχε να είναι πρώτο στον κατάλογο με τα υπόλοιπα 6... (χεχε ωραία λογική :Ρ)<br /><br />Όταν κάποιος είναι λαίμαργος, αυτό που πραγματικά θέλει να νιώσει, είναι ένα γέμισμα συναισθηματικό, που δεν το βρίσκει από άλλους ανθρώπους κ έτσι καταφεύγει στο υπερβολικό φαγητό. το αντίθετο συμβαίνει με την ανορεξία που συνήθως θέλουμε να ξεφορτωθούμε κάτι το οποίο μας ενοχλεί, και έτσι κόβουμε το φαγητό...<br />Καμία από τις δύο καταστάσεις δεν είναι καλές και η υπερβολή απλά μας φέρνει πιο κοντά στον Θάνατο.<br />Με την λαιμαργία ανεβαίνουν τα κιλάκια μας και έτσι κινδυνεύουμε να γίνουμε παχύσαρκοι και αυτό δεν το λέω σαν κακό αισθητικής, αλλά σαν κακό υγείας. Οι παχύσαρκοι άνθρωποι έχουν περισσότερες πιθανότητες να πάθουν κάποιο καρδιακό επεισόδιο.<br />Επίσης η λιπόσαρκοι έχουν κίνδυνο να πεθάνουν από ασιτία...<br /><br />Είναι 2 άκρες και οι 2 έχουν σχέση με την προσκόλληση και τον εγωισμό...<br />αν δεν σκεφτόμαστε εγωιστικά και δεν θέλουμε να ικανοποιούμε όλη την ώρα τον εγωισμό μας τότε όλα θα ήταν πιο απλά και πιο όμορφα.<br />Αυτό ισχύει για τα περισσότερα αμαρτήματα...<br />Από μόνο του κανένα δεν είναι αμάρτημα, όταν όμως μπαίνει από δίπλα η λέξη υπερβολικό τότε γίνεται αμάρτημα, γιατί δηλώνει αμέσως πως υπάρχει κάποια προσκόλληση.<br /><br />Επομένως είμαστε λαίμαργοι γιατί σκεφτόμαστε με το μυαλό μόνο τος εαυτό μας.<br />Θα έπρεπε να τον "σκεφτούμε" και με την καρδιά μας, δηλαδή να τον αγαπήσουμε και να τον προσέχουμε.<br />Γιατί όσα χρόνια και αν ζήσουμε σε αυτήν την ζωή σε αυτήν την Γη, η ζωή μας θα είναι μοναδική και το σώμα μας θα ανήκει μόνο στους εαυτούς μας και μόνο εμείς θα το προσέχουμε...<br /><br />αν κάποιος είναι λαίμαργος και θέλει να το αλλάξει αυτό πολύ απλά πρέπει να κάτσει μόνος του με τον εαυτό του και να αναρωτηθεί, τι κάνω στην ζωή μου; πως την ζω; πως την απολαμβάνω; τι θα ήθελα να κάνω καθε μερα για να νιώθω καλά και ευχάριστα;<br /><br />Το να είμαστε όλη την ώρα στην κουζίνα κ στο ψυγείο, δεν είναι λύση και ούτε πρέπει να θέλουμε να το κάνουμε όλη την ώρα.<br />(το χειρότερο η βουλιμία, που τρώμε επειδή δεν έχουμε να κάνουμε τίποτα!)<br /><br />Πρέπει να βγούμε έξω, να νιώσουμε την φύση, να δούμε κόσμο, να περπατήσουμε, να διαβάσουμε, να παίξουμε, να χορέψουμε, να ταξιδέψουμε, να γνωρίσουμε, να βιώσουμε, να απολαύσουμε την στιγμή, να κυνηγήσουμε πεταλούδες και μετά να τς αφήσουμε ελεύθερες, να βγούμε στο μπαλκόνι μας να ποτίσουμε τα λουλούδια, να βγάλουμε βόλτα τον σκύλο μας, να κάνουμε παζλ....<br />και ένα σωρό άλλα πράγματα που μπορεί να κάνει κάποιος για να τον γεμίσουν και να νιώσει καλά με τον εαυτό του, και να μην σκέφτεται το Εγώ του...<br /><br />Και κάτι ακόμα τελευταίο, όταν όλα γύρω μας είναι σε ισορροπία μια φυσική ροπή θα μας πάρει και θα μας βάλει και εμάς να είμαστε σε ισορροπία και έτσι θα νιώθουμε όμορφα, ευτυχισμένα...<br />Καλή προσπάθεια!<br /><br />Φιλικά<br />Άντη<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25483372-1638445508159084224?l=anti13.blogspot.com' alt='' /></div>Antinoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-25483372.post-92154568004613484242007-09-25T01:34:00.000+03:002007-09-25T01:59:39.821+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/RvhATiH_1uI/AAAAAAAAATs/393m-GbKjl0/s1600-h/The_Laugh_by_cafezero.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/RvhATiH_1uI/AAAAAAAAATs/393m-GbKjl0/s200/The_Laugh_by_cafezero.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5113908081201239778" border="0" /></a><br />Δεν ξέρω για εσάς, στην δική μου καθημερινότητα πάντως υπάρχουν στιγμές που είμαι χαρούμενη χωρίς λόγο.<br />Εντάξει ποτέ δεν είμαι κατσουφιασμένη, αλλά συνήθως δεν έχω κάποια ιδιαίτερη διάθεση...<br />Όμως υπάρχουν στιγμές ανεξήγητες που νιώθεις πάρα πολύ καλά, που θες να γελάσεις και που καταλαβαίνεις ότι η ζωή στην πραγματικότητα είναι ένα αστείο!<br />Το γέλιο στην καθημερινότητα μας, μας κάνει πολύ καλό, μας ανανεώνει, γινόμαστε θετικοί και χαλαρώνουμε!<br />Επίσης και το χαμόγελο βοηθάει την διάθεση μας αλλά και την υγεία μας...<br />Γινόμαστε καλύτεροι άνθρωποι χωρίς να προσπαθούμε και πολύ...<br /><br />Δοκιμάστε το, γελάστε με τα λάθη σας, γελάστε με τα αστεία που δεν είναι αστεία, γελάστε με τα χαζά που λέτε και όμως τα λέτε στα σοβαρά.<br />Θα δείτε ότι έχει πολύ πλάκα...<br /><br />δοκιμάστε το και πείτε μου την γνώμη σας....<br /><br />Φιλικά<br />Άντη<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25483372-9215456800461348424?l=anti13.blogspot.com' alt='' /></div>Antinoreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-25483372.post-36781848539298202062007-09-19T03:43:00.000+03:002007-11-16T19:16:55.530+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.visionantics.co.uk/images/amberlotus/WPW_frt08.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 302px; height: 302px;" src="http://www.visionantics.co.uk/images/amberlotus/WPW_frt08.jpg" alt="" border="0" /></a><br />peaceful warrior<br />σελ. 98<br /><br />Εκείνη την στιγμή, μπήκε στο γκαράζ ξεφυσώντας ένα παλιό Φολκσβάγκεν, βαμμένο άσπρο, με ένα ουράνιο τόξο ζωγραφισμένο στο ένα πλευρό. Μέσα υπήρχαν έξι άτομα. Ήταν δύσκολο να ξεχωρίσεις τον έναν από τον άλλον. Τους πλησιάσαμε και είδαμε ότι ήταν δυο γυναίκες και τέσσερις άντρες, ντυμένοι όλοι απ' την κορφή ως τα νύχια με τα ίδια μπλε ρούχα. Τους αναγνώρισα, ήταν μέλη μιας από τις πολλές πνευματικές ομάδες που υπήρχαν στην περιοχή του Κόλπου. Αυτοί ειδικά, απέφευγαν να μας δώσουν σημασία σαν να κινδύνευαν να μολυνθούν από τον υλισμό μας.<br /> Ο Σωκράτης φυσικά, χωρίς να χάσει την ευκαιρία, έκανε ότι κουτσαίνει και πως ψευδίζει. Αυτό, μαζί με το υπερβολικό του ξύσιμο, τον έκανε έναν τέλειο Κουασιμόδο. "Ε, Τζακ" είπε στον οδηγό, ο οποίος είχε την μακρύτερη γενιάδα που είχα δει ποτέ μου, " Θες μπενζίνα, ή τιπ' τις άλλο;"<br /> "Ναι, θέλουμε βενζίνη" είπε ο άντρας. Η φωνή του ήταν υπερβολικά μελιστάάχτη.<br /> Ο Σωκράτης κοίταξε λάγνα τις δυο γυναίκες που καθόταν στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου και, βάζοντας το κεφάλι του μέσα απ' το παράθυρο, ψιθύρισε δυνατά, "Εϊ κάν' τε διαλογισμό;" Το είπε σαν να αναφερόταν σ' ένα ιδιόμορφο είδος σεξουαλικής εκτόνωσης.<br /> "Ναι διαλογιζόμαστε" είπε ο οδηγός, με φωνή γεμάτη κοσμική ανωτερότητα. "θα βάλεις τώρα βενζίνη;".<br /> Ο Σωκράτης μου έγνεψε να γεμίσω το ντεπόζιτο, ενώ εκείνος συνέχισε να πειράζει τον οδηγό. "Ε, ξερς, μοιάζεις λιγουλάκι με κοπελιά μ' αυτό το φουστάν', παιδί μ' - μη με παρεξηγείς, είναι πολύ ωραίο. Και γιατί δεν ξυρίζεσαι, γιατί κρυβεσ' κατ' απ' ούλο αυτό το χνούδι;".<br /> Ενώ εγώ τους εξυπηρετούσα, εκείνος πήγε απ' το κακό στο χειρότερο, "Εϊ" είπε σε μια από τις γυναίκες, "Είναι αυτός ο φιλαράκος σου; Πες μου" είπε στον άλλον άντρα, στο μπροστινό κάθισμα, "Το κάνετε ποτέ, ή σας έχει φάει η αγαμία όπως διάβασα στο Νάσιοναλ Ινκουάϊερ;"<br /> Αυτό ήταν. Μέχρι να μετρήσει ο Σωκράτης τα ρέστα τους - με απελπιστική βραδυπορεία (συνέχεια έχανε το μέτρημα και άρχιζε πάλι) - ήμουν έτοιμος να σκάσω στα γέλια, και οι άνθρωποι στο φορτηγάκι έτρεμαν από θυμό. Ο οδηγός άρπαξε τα ρέστα του και έβαλε μπρος το αυτοκίνητο με καθόλου "άγιο" τρόπο. Καθώς το φορτηγό έφευγε, ο Σωκράτης φώναξε " Ο διαλογισμός κάνει καλό. συνεχίστε την εξάσκηση!"<br /> Δεν είχαμε ακόμη γυρίσει στο γραφείο, όταν ήρθε μια μεγάλη Σεβρολέτ. Ακούστηκε το κουδούνι του βενζινάδικου και ένα ανυπόμονο κορνάρισμα από μουσική κόρνα. Βγήκα έξω με τον Σωκράτη για να βοηθήσω.<br /> Στο τιμόνι καθόταν ένας "νεαρός" σαράντα χρόνων, ντυμένος με φανταχτερά σατινένια ρούχα και ένα καπέλο σαφάρι με φτερά. Ήταν πολύ νευρικός και συνέχεια χτυπούσε τα δάχτυλα του στο τιμόνι. Δίπλα του καθόταν μια γυναίκα απροσδιόριστης ηλικίας, που ανοιγόκλεινε τα βλέφαρά της στο καθρεφτάκι του αυτοκινήτου βάζοντας πούδρα.<br /> Για κάποιο λόγο με ενόχλησαν. Φαινόνταν ηλίθιοι. Ήθελα να τους πω, "Γιατί δεν αποδέχεστε την ηλικία σας;" αλλά συνέχισα να παρατηρώ και να περιμένω.<br /> "Κύριος, έχεις τσιγάρα δω πέρα;" είπε ο υπερκινητικός οδηγός.<br /> Ο Σωκράτης σταμάτησε αυτό που έκανε, και μ' ένα ζεστό χαμόγελο απάντησε " Όχι κύριε, αλλά υπάρχει ένα σούπερ μάρκετ που μένει ανοιχτό όλη μέρα, εδώ παρακάτω". Μετά ξανάρχισε να ελέγχει τα λάδια, συγκεντρωμένος σ' αυτό που έκανε. Τους έδωσε τα ρέστα σαν να σερβίριζε τσάι στον αυτοκράτορα.<br /> Μείναμε δίπλα στην αντλία αφού έφυγαν, μυρίζοντας τον νυχτερινό αέρα. "Φέρθηκες τόσο ευγενικά σ' αυτούς τους ανθρώπους ενώ ήσουν απαίσιος με τους άλλους, αν και φανερά ήταν υψηλότερου επιπέδου. Γιατί;"<br /> Για πρώτη φορά, μου έδωσε μια απλή, άμεση απάντηση. "Τα μόνα επίπεδα που πρέπει να σε απασχολούν, είναι το δικό μου και το δικό σου" είπε χαμογελώντας. "αυτοί οι άνθρωποι χρειάζονταν καλοσύνη. Οι αναζητητές του πνεύματος χρειάζονταν κάτι διαφορετικό, που θα τους έκανε να σκεφτούν".<br />"Εγώ τι χρειάζομαι;" του ξεφούρνισα.<br />"Περισσότερη εξάσκηση" μου απάντησε γρήγορα. "Ο διαλογισμός που έκανες την προηγούμενη εβδομάδα δεν σε βοήθησε να μείνεις ήρεμος όταν σου όρμησα με το σπαθί, ούτε βοήθησε τους φίλους μας με τις μπλε ρόμπες όταν τους έκανα πλάκα."....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25483372-3678184853929820206?l=anti13.blogspot.com' alt='' /></div>Antinoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-25483372.post-34880080250756795142007-09-15T01:12:00.001+03:002009-03-15T01:02:42.089+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/Sbw3gU2ZsGI/AAAAAAAABFM/eSDSC1wwSmY/s1600-h/getphoto.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 252px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Xtg-S0_J37Q/Sbw3gU2ZsGI/AAAAAAAABFM/eSDSC1wwSmY/s400/getphoto.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5313182688882569314" border="0" /></a><br />Στα μέσα του 9 μ.Χ. αιώνα, όταν αυτοκράτορας του Βυζαντίου ήταν ο εικονομάχος Θεόφιλος και σύζυγός του η εικονολάτρισσα Θεοδώρα, όταν η περίοδος της Εικονομαχίας, που για περισσότερο από 100 χρόνια ταλάνισε την αυτοκρατορία, βρισκόταν στην τελευταία φάση της, στην Καππαδοκία της Μικράς Ασίας, γενέτειρα πολλών αγίων της Εκκλησίας μας, γεννήθηκε και έζησε την πρώτη της νεότητα η Αγία Ειρήνη η Χρυσοβαλάντου, μία από τις πολλές χαριτόβρυτες και θαυματουργές αγίες της Ορθοδοξίας. Επιλέχθηκε ως υποψήφια σύζυγος του ανήλικου αυτοκράτορα Μιχαήλ Γ΄ (που έμελλε από τους σφετεριστές του θρόνου του να επονομαστεί «μέθυσος») αλλά ο Θεός της υπέδειξε το δρόμο του μοναχισμού· και εκείνη ολοπρόθυμα τον ακολούθησε και διέπρεψε, πάντα με τη βοήθεια της Θείας Χάρης. Από μία περίεργη σύμπτωση, απόρροια της Θείας Πρόνοιας, ο αυτοκράτορας Θεόφιλος απέρριψε την υποψήφια σύζυγό του και έτσι η Εκκλησία κέρδισε μία εμπνευσμένη υμνογράφο, την Κασσιανή. Ο γιος του Θεόφιλου, ο Μιχαήλ ο Γ΄, στα χρόνια του οποίου η Εικονομαχία (726-843) έλαβε τέλος, απέρριψε την υποψήφια σύζυγό του και η Eκκλησία στολίστηκε με μία αγία, την Ειρήνη, Ηγουμένη της μονής Χρυσοβαλάντου. <p>Πατέρας της αγίας ήταν ο πατρίκιος Φιλάρετος ο Καππαδόκης. Ήταν από την Καισαρεία της Καππαδοκίας, ευνοούμενος του αυτοκράτορα Θεόφιλου και έμπιστος της συζύγου του Θεοδώρας. Ήταν ο στρατιωτικός διοικητής του εξαιρετικής σημασίας θέματος της Καππαδοκίας. Μητέρα της η πατρικία Ζωή, γυναίκα όμορφη και σεβαστή σε όλη την Καισαρεία για τον ενάρετο βίο της. Το ανδρόγυνο είχε αποκτήσει δυο κόρες, την Καλλινίκη και την Ειρήνη.</p> <p>Η Καλλινίκη γεννήθηκε το 825. Οφείλει το όμορφο όνομά της στις θριαμβευτικές νίκες που πέτυχε ο πατέρας της εναντίον των Σαρακηνών τη χρονιά που γεννήθηκε. Τρία χρόνια αργότερα, το 828, γεννήθηκε η Ειρήνη. Ο Φιλάρετος όμως έχασε τη γυναίκα του, όταν εκείνη ήταν ακόμη πολύ νέα. Έτσι, η ανατροφή των δύο κορών τους ανατέθηκε στην πατρικία Σοφία, τη μεγαλύτερη αδερφή του στρατηγού.</p> <p>Η Σοφία ήταν μορφωμένη γυναίκα, βαθύτατα θρησκευόμενη και επιθυμούσε να εισαχθεί στις ισάγγελες τάξεις των μοναζουσών. Όμως, η πρόωρη χηρεία του αδερφού της την απέτρεψε από τα σχέδια της και την ώθησε να αφιερωθεί στις δυο ορφανές ανιψιές της. Αγάπησε τα κοριτσάκια σαν δικά της παιδιά και τους μετέδωσε όλη την αγάπη της για το Χριστό και τη βαθύτατη πίστη της σε Αυτόν. Άλλωστε, ο αδερφός της συχνά αναγκαζόταν να αφήνει μόνο στα χέρια της τις κόρες του, καθώς τα δικά του καθήκοντα τον καλούσαν συχνά σε πολέμους και εκστρατείες.</p> <p>Όμως, ο πατρίκιος Φιλάρετος, ο οποίος λάτρευε τις δύο θυγατέρες του, τις ανέθρεψε με τρόπο ζηλευτό. Η Καλλινίκη και η Ειρήνη έλαβαν μεγάλη μόρφωση από τους σημαντικότερους δασκάλους της Καισαρείας. Οι φιλότιμες προσπάθειες της θείας τους και του πατέρα τους δεν απέβησαν μάταιες. Οι δυο αδερφές, πραγματικές καλλονές, μεγαλώνοντας ήταν πρότυπα αρετής και αρχοντιάς και η φήμη τους, ενισχυμένη από το μεγάλο όνομα της οικογένειάς τους και τη δόξα του πατέρα τους, είχε φτάσει ως την Κωνσταντινούπολη.</p> <p>Η Καλλινίκη και η Ειρήνη, αν και πολύ αγαπημένες, ήταν χαρακτήρες εκ διαμέτρου αντίθετοι και ο Κύριος ευδόκησε, ώστε να ζήσουν ανάλογο βίο. Η Καλλινίκη ήταν έξυπνη, ζωηρή, πολύ ευχάριστη στη συντροφιά της και πανέμορφη. Είχε απόλυτη συναίσθηση της ομορφιάς της και επιθυμούσε να αρέσει. Πρόσεχε την εμφάνιση της, παρακολουθούσε τη μόδα, λάτρευε τα πλούσια φορέματα και τα ακριβά κοσμήματα., τα οποία ο αγαπημένος της πατέρας δε φειδόταν να χαρίζει στην πρωτότοκη κόρη του.</p> <p>Την άνοιξη του 839, ο Φιλάρετος φιλοξένησε στο ανάκτορό του το νεαρό Βάρδα (κατοπινός Καίσαρας), αδερφό της Αυγούστας Θεοδώρας, ο οποίος είχε μεταβεί στην Καισαρεία για κρατική υπόθεση, απεσταλμένος του αυτοκράτορα Θεόφιλου. Εκεί γνώρισε τη δεκατετράχρονη Καλλινίκη, γοητεύτηκε από την καλλονή της και τη ζήτησε σε γάμο. Λίγους μήνες αργότερα, ολόκληρη η Καππαδοκία παρέστη στους υπέρλαμπρους γάμους της Καλλινίκης και του Βάρδα, όπου ο ίδιος ο αυτοκράτορας Θεόφιλος συμμετείχε ως παραγαμπρός του γυναικαδερφού του. Αμέσως μετά, το νεαρό ζευγάρι έφυγε για τα ανάκτορα της Κωνσταντινουπολεως. Η Καλλινίκη μοιράστηκε τη ζωή της με τον Καίσαρα Βάρδα και απόκτησε μαζί του δύο γιους και δύο κόρες. Έζησε με τον κοσμικό και πολυτελή τρόπο που επιθυμούσε, όμως αληθινά ευτυχισμένη μάλλον δεν υπήρξε ποτέ δίπλα στο φιλόδοξο και ισχυρό Καίσαρα, μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες του Βυζαντίου κατά τον 9ο αιώνα, με τον πολυτάραχο βίο και το άδοξο τέλος.</p> <p>Η Ειρήνη ήταν επίσης πεντάμορφη και πανέξυπνη, όμως δεν επιθυμούσε να στολίζει την ομορφιά της ούτε πολύ περισσότερο να την επιδεικνύει. Φρόντιζε με ταπεινότητα να καλύπτει τα πολλά της χαρίσματα, σωματικά και ψυχικά. Ήσυχη και αποτραβηγμένη από τα κοινωνικά δρώμενα, χρησιμοποιούσε τα αποθέματα κοινωνικότητας, με τα οποία κάθε άνθρωπος έχει προικισθεί, σε έργα φιλανθρωπίας και συμπαράστασης στον ανθρώπινο πόνο. Μοναδικό της στολίδι ήταν ο χρυσός σταυρός που κρέμονταν στο στήθος της, ενώ τα πανάκριβα κοσμήματα που της χάριζε ο πατέρας της τα διέθετε για αλτρουιστικούς σκοπούς. Λάτρευε με μεγάλη αφοσίωση το Χριστό και προσπαθούσε να εναρμονίζει το βίο της με τις εντολές Του. Πνευματικός της ήταν ο Γέροντας Συνέσιος στη μονή των αγίων Τεσσαράκοντα Μαρτύρων. Τη μονή αυτή είχε ιδρύσει ο Μέγας Βασίλειος και την εποχή εκείνη ήταν σε μεγάλη ακμή. Ο Γέροντας Συνέσιος θαύμαζε τις προόδους της πνευματικής του θυγατέρας και η Ειρήνη, που εξέπεμπε μέσα στην απλότητά της μια μεγαλοπρέπεια, η οποία μαγνήτιζε όσους την αντίκριζαν, άφηνε να εννοηθεί ότι θα ασπαστεί το μοναχικό βίο.</p> <p>Το χειμώνα του 843, η αυτοκράτειρα Θεοδώρα, χήρα πια και επίτροπος του γιου της Μιχαήλ Γ΄, κάλεσε τον πατρίκιο Φιλάρετο στην Κωνσταντινούπολη. Είχε αποφασίσει να θέσει οριστικό τέλος στην Εικονομαχία και γι’ αυτό το εγχείρημα χρειαζόταν τη βοήθεια και του στρατού και των ιερέων. Εμπιστεύτηκε λοιπόν το Φιλάρετο και τον Ομολογητή Μάξιμο (μετέπειτα Πατριάρχη). Όταν επιτεύχθηκε ο σκοπός της και οι ιερές εικόνες αναστηλώθηκαν (19 Φεβρουαρίου 843 μ.Χ.), ζήτησε από το Φιλάρετο να φέρει στην Κωνσταντινούπολη την όμορφη θυγατέρα του, προκειμένου να την παντρέψει με το γιο της Μιχαήλ. Έψαχνε κατάλληλη νύφη, η οποία θα συνέτιζε το νεαρό αυτοκράτορα από τα ξέφρενα γλέντια και θεωρούσε ότι η φημισμένη για την ενάρετη ζωή της καλλονή θα εξυπηρετούσε το σκοπό της.</p> <p>Ο Φιλάρετος μήνυσε αμέσως στην αδερφή του να στείλει την Ειρήνη, που τότε ήταν 15 χρονών, στη Βασιλεύουσα με τη συνοδεία του πατρικίου στρατηγού Νικηφόρου, αδερφού της μακαρίτισσας συζύγου του. Τα νέα ότι η Ειρήνη θα παντρευόταν τον αυτοκράτορα και θα φορούσε το στέμμα της αυτοκρατορίας διαδόθηκαν σαν αστραπή σε όλη την Καππαδοκία. Όλοι μακάριζαν τον πατρίκιο για την ευτυχία που του επιφύλαξε ο Θεός, να στολίσει τα αυτοκρατορικά ανάκτορα με τις δύο πανέμορφες κόρες του. Ο στρατηγός Νικηφόρος διέταξε να αρχίσουν αμέσως οι ετοιμασίες για το ταξίδι της μικρής ανιψιάς του υπό την αυστηρή επίβλεψη και ακούραστη φροντίδα της πατρικίας Σοφίας.</p> <p>Η μόνη που έμεινε παγερά αδιάφορη σε όλη αυτήν την αναστάτωση ήταν και η άμεσα ενδιαφερόμενη: η Ειρήνη. Από πολύ νωρίς είχε ποθήσει το μοναχικό βίο και ως Νυμφίο της είχε επιλέξει τον ίδιο τον Κύριο, προς τον οποίο απηύθυνε αδιάκοπες και ολόθερμες προσευχές. Οι λόγοι που δέχτηκε με χαρά αυτό το ταξίδι προς τη Βασιλεύουσα απείχαν πολύ από αυτό που όλοι νόμιζαν: Ταξίδευε στην Πόλη για να αποχαιρετήσει την πολυαγαπημένη της αδερφή, την οποία δεν είχε ξαναδεί από την ημέρα των λαμπρών γάμων της (είχαν περάσει τέσσερα χρόνια από τότε) και για να αποσπάσει την ευχή του πατέρα της, ώστε να αποσυρθεί στη μονή που τόσο διακαώς ποθούσε.</p> <p>Αυτές τις μύχιες σκέψεις της η Ειρήνη τις εμπιστεύτηκε στο μοναδικό άνθρωπο που θεωρούσε ότι ήταν σε θέση να τις καταλάβει: στη θεία της. Η πατρικία Σοφία είχε απογοητευθεί από το γάμο της Καλλινίκης. Βαθύτατα θρησκευόμενη, επιθυμούσε οι ανιψιές της να διάγουν βίο απλό και χριστιανικό. Βέβαια, ποτέ δε θεώρησε ότι η Καλλινίκη ήταν πλασμένη και προορισμένη για την ασκητική ζωή, αλλά ήταν σίγουρη ότι ο γάμος με το Βάρδα, που την τοποθετούσε μέσα στο γεμάτο μηχανορραφίες περιβάλλον της Αυλής, θα καθιστούσε δυστυχισμένη την ανιψιά της. Της έμενε όμως η Ειρήνη να πραγματοποιήσει τα όνειρά της, ώσπου έλαβε το μήνυμα του αδερφού της και πίστεψε ότι για άλλη μια φορά οι ελπίδες τις αποδεικνύονταν φρούδες. Όταν όμως άκουσε τα σχέδια της Ειρήνης, η οποία μιλούσε με μοναδική αποφασιστικότητα, αγαλλίασε και ευχαρίστησε τον Κύριο, που η μικρή της ανιψιά δε θα θυσιαζόταν στο βωμό της ματαιοδοξίας.</p> <p>Όλα ήταν πια έτοιμα για το μακρύ ταξίδι προς την Πόλη. Η Ειρήνη, πριν αναχωρήσει οριστικά από τη γενέτειρά της, επισκέφθηκε τον πνευματικό της πατέρα. Ο γέροντας Συνέσιος την ευλόγησε και την συμβούλεψε να σταθμεύσει στο όρος Όλυμπος της Βιθυνίας, μεγάλο ασκητικό κέντρο της εποχής, και να λάβει την ευλογία από το μεγάλο ασκητή Ιωαννίκιο. Ύστερα, η Ειρήνη αποχαιρέτησε για πάντα την πολυαγαπημένη της θεία που γι’ αυτήν ήταν και μητέρα. Μετά την αναχώρηση της ανιψιάς της, η πατρικία Σοφία μόνασε στον ιερό παρθενώνα της Υπαπαντής, πραγματοποιώντας μια επιθυμία την οποία ανέβαλε για 15 ολόκληρα χρόνια για αγάπη του αδερφού της. Τις ανιψιές της δεν τις ξαναείδε ποτέ.</p> <p>Η Ειρήνη επιβιβάστηκε στην άμαξά της με τις δυο θεραπαινίδες της, την Φιλικητάτη και την Αρετή, που αργότερα μπήκαν στη μοναστική της συνοδεία. Θα την συνόδευε στρατιωτικό άγημα 40 ανδρών, επικεφαλής του οποίου ήταν ο θείος της, πατρίκιος Νικηφόρος. Οι στιγμές ήταν εξαιρετικά συγκινητικές, διότι η κόρη γνώριζε πολύ καλά ότι δε θα ξανάβλεπε το πατρικό της σπίτι. Έτσι, ξεκίνησε το ταξίδι της μέλλουσας αυτοκράτειρας, όπως όλοι νόμιζαν.</p> <p>Μετά από πολυήμερη και κοπιαστική διαδρομή, οι ταξιδιώτες έφτασαν στο όρος του Ολύμπου. Εκεί, η Ειρήνη και ο θείος της φιλοξενήθηκαν για τέσσερις μέρες στη μονή των Αγαύρων και στη συνέχεια, ο Ηγούμενος της μονής συνόδευσε τους επισκέπτες του στο μέρος όπου ασκήτευε ο όσιος Ιωαννίκιος. Έπειτα από επίπονη και κοπιαστική ανάβαση, είδαν τον ηλικιωμένο άγιο να κάθεται έξω από τη σπηλιά του. Τους κοίταζε με καλοσυνάτο και γαλήνιο χαμόγελο, σαν να τους περίμενε. Την εποχή αυτή δε δεχόταν προσκυνητές, διότι γνώριζε πως πλησίαζε η κοίμησή του και ήθελε απόλυτη ησυχία για να προετοιμαστεί. Αυτή τη φορά όμως σηκώθηκε και ακουμπώντας στο ραβδί του πλησίασε τους προσκυνητές. Η Ειρήνη ετοιμάστηκε να βάλει μετάνοια μπροστά στον όσιο, όταν κατάπληκτη βλέπει τον άγιο να γονατίζει εκείνος μπροστά της και αφού σηκώθηκε να της λέει: «Καλώς ήλθες δούλη του Θεού Ειρήνη. Ύπαγε μετά χαράς στη Βασιλεύουσα. Η μονή του Χρυσοβαλάντου εσένα περιμένει να ποιμάνεις τας παρθένους της». Το περιστατικό αυτό το διηγιόταν με βαθύτατη συγκίνηση χρόνια μετά η ίδια η αγία, όντας πια Ηγουμένη της μονής Χρυσοβαλάντου.</p> <p>Η μνήμη του όσιου Ιωαννικίου τιμάται από την Εκκλησία μας στις 4 Νοεμβρίου.</p> <p>Η Ειρήνη και οι συνταξιδιώτες της έφτασαν επιτέλους στην Κωνσταντινούπολη ένα ανοιξιάτικο πρωινό, για να πληροφορηθούν εκεί ότι μόλις πριν λίγες μέρες είχαν τελεστεί οι γάμοι του αυτοκράτορα με την Ευδοκία τη Δεκαπολίτισσα. Ο πατέρας της, η αδερφή της, ο θείος της με δυσκολία έκρυβαν την απογοήτευσή τους. Η Ειρήνη αντίθετα αισθανόταν μια αγαλλίαση για την τροπή των γεγονότων, που φαινόταν περίεργη στους οικείους της και ανησυχούσε το στρατηγό Νικηφόρο, ύστερα από την προφητεία που είχε ακούσει.</p> <p>Παρά τη ματαίωση των αυτοκρατορικών της γάμων, η Ειρήνη δεν μπόρεσε να επισπεύσει την είσοδό της στις τάξεις των μοναζουσών. Καταρχήν, η Αυγούστα Θεοδώρα και οι κόρες της ήθελαν να γνωρίσουν την υποψήφια νύφη τους. Η αυτοκράτειρα ήδη εκτιμούσε ιδιαίτερα την Καλλινίκη, στην οποία είχε απονείμει τον τίτλο της «ευγενεστάτης ζωστής πατρικίας» και ήθελε να γνωρίσει την αδερφή της, για την οποία όλοι μιλούσαν με τα καλύτερα λόγια. Άλλωστε, δεν έκρυβε τη θλίψη της για το γάμο του γιου της: Η Ευδοκία (που από πολλούς ιστορικούς έχει χαρακτηρισθεί ως η πιο άχαρη αυτοκράτειρα του Βυζαντίου) με την ασήμαντη εμφάνισή της και τα ελάχιστα ψυχικά της χαρίσματα πολύ γρήγορα υποσκελίστηκε από την ερωμένη του Μιχαήλ Γ΄, Ευδοκία Ιγερινή και καθόλου δεν μπόρεσε να επιβληθεί στο σύζυγό της. Άλλωστε, η Αυγούστα γνώριζε πολύ καλά ότι τον πολυπόθητο γάμο ανάμεσα στην Ειρήνη και το γιο της, ματαίωσε με διάφορες ενέργειες ο αδερφός της και γαμπρός της Ειρήνης, ο Καίσαρας Βάρδας: ο Βάρδας δεν ήθελε η γυναικαδερφή του να ανέβει στο βυζαντινό θρόνο, διότι σε αυτήν την περίπτωση θα ενισχυόταν η επιρροή του πεθερού του στο Παλάτι και θα ήταν επικίνδυνο εμπόδιο στην εκπλήρωση των φιλόδοξων σχεδίων του.</p> <p>Η Ειρήνη, ξένη από όλο αυτό τον κόσμο των συνωμοσιών, συνάντησε την Αυγούστα και τις κόρες της. Μια βαθιά εκτίμηση αναπτύχθηκε αμέσως ανάμεσα στην αυτοκράτειρα και το κορίτσι, ενώ στενή φιλία έδεσε την Ειρήνη και την πρωτότοκη κόρη της Θεοδώρας, τη Θέκλα. Όλες οι ζωστές θαύμασαν το ήθος και την ομορφιά της Ειρήνης και η Καλλινίκη ήταν ιδιαίτερα υπερήφανη για τη μικρή της αδερφή, που η απλότητά της ανεδείκνυε ακόμη περισσότερο τόσο τη σωματική μα κυρίως την ψυχική της ομορφιά. Κατά το επίσημο γεύμα που ακολούθησε, η Θεοδώρα δώρισε στην Ειρήνη μία χρυσή κασετίνα γεμάτη κοσμήματα αμύθητης αξίας: η κασετίνα αυτή θα ήταν το δώρο της Αυγούστας στους γάμους του γιου της με την Ειρήνη. Αφού γνώρισε το κορίτσι, η αυτοκράτειρα και οι κόρες της απογοητεύτηκαν ακόμη περισσότερο για το γάμο που σύναψε ο Μιχαήλ Γ΄ και για να δείξει την εκτίμησή της στην Ειρήνη, η Θεοδώρα της χάρισε αυτό που προοριζόταν για γαμήλιο δώρο της. Από εκείνη την ημέρα, η Ειρήνη ελεύθερα μπαινόβγαινε στα ιδιαίτερα διαμερίσματα της Αυγούστας και των κορών της.</p> <p>Όπως καταλαβαίνει ο αναγνώστης, μέσα στη μυθώδη πολυτέλεια των βυζαντινών ανακτόρων, η Ειρήνη επιβλήθηκε με τη μεγάλη της καλλονή και το εξαιρετικό της ήθος. Έτσι κι αλλιώς, απολάμβανε ιδιαίτερης εκτίμησης και δόξας: ήταν η ευνοούμενη της αυτοκράτειρας Θεοδώρας και στενότατη φίλη της πριγκίπισσας Θέκλας, ήταν η κόρη του στρατιωτικού διοικητή της Καππαδοκίας Φιλάρετου και ανιψιά του ένδοξου στρατηγού Νικηφόρου, ήταν η αδερφή της πρώτης τη τάξει ζωστής Καλλινίκης και γυναικαδερφή του Καίσαρα Βάρδα, του ανθρώπου που ουσιαστικά κυβερνούσε πίσω από τον αυτοκράτορα. Όλες οι κυρίες της ανώτατης αριστοκρατίας επιθυμούσαν να την γνωρίσουν και να συνδεθούν φιλικά μαζί της. Δεχόταν αμέτρητες προσκλήσεις για επίσημα γεύματα και χορούς, τις οποίες έπρεπε οπωσδήποτε να δεχτεί και να ανταποδώσει, σύμφωνα με τις συμβουλές της πάντα κοινωνικής πολυαγαπημένης της αδερφής.</p> <p>Και η Ειρήνη; Πώς αντιδρούσε σε όλα αυτά τα μεγαλεία; Η Ειρήνη, όσο μεγαλύτερων τιμών απολάμβανε, τόσο περισσότερο αδημονούσε να έρθει η στιγμή που θα εγκατέλειπε για πάντα τα εγκόσμια. Είχε κάθε λόγο, που θα προερχόταν από το νέο τρόπο ζωής της, να αλλάξει γνώμη και να ακολουθήσει εντελώς διαφορετική πορεία από εκείνη που είχε στο μυαλό της, όταν άφησε την πατρίδα της και ήρθε στην Πόλη ως νύφη του αυτοκράτορα· όμως, εκείνη τόσο πιο βέβαιη αισθανόταν για την εκλογή της. Επιδιδόταν σε θερμή προσευχή και αυστηρή νηστεία, καθώς θεωρούσε δεδομένο ότι η ώρα που θα ελάμβανε το αγγελικό σχήμα πλησίαζε.</p> <p>Μάλιστα, σε μια από τις βόλτες της με την πριγκίπισσα, επισκέφθηκαν την Ι. Μονή των Παμμεγίστων Ταξιαρχών Μιχαήλ &amp; Γαβριήλ του Χρυσοβαλάντου, η οποία βρισκόταν στα περίχωρα της Βασιλεύουσας. Η Ειρήνη με πολύ μεγάλη συγκίνηση, έχοντας στο μυαλό της τα λόγια του μεγάλου Ιωαννικίου, προσκύνησε στο μοναστήρι και συνομίλησε ώρες με την Ηγουμένη Άννα. Τόσο αγάπησε την ευταξία της μονής και τη Θεία Χάρη που απέπνεε, την ψυχική γαλήνη που απλόχερα πρόσφερε ο ιερός τούτος χώρος στους προσκυνητές, την ευλάβεια που ξυπνούσε στις ψυχές, ώστε αποφάσισε να μονάσει εκεί. Από εκείνη την ημέρα, περίμενε την κατάλληλη ευκαιρία να μιλήσει του πατέρα της και να πάρει την ευχή του, καθώς δεν ήθελε να τον λυπήσει με κρυφή της αναχώρηση.</p> <p>Η ευκαιρία δεν άργησε να παρουσιαστεί. </p> <p>Ο πατρίκιος Φιλάρετος μετά τη ματαίωση των αυτοκρατορικών γάμων της κόρης του είχε μια επιθυμία: να αποκαταστήσει τη μικρή του θυγατέρα με ένα συνοικέσιο αντάξιό της και στη συνέχεια, απογοητευμένος από το διεφθαρμένο περιβάλλον της Αυλής, να υποβάλλει την παραίτησή του και να αποτραβηχτεί στο παλάτι του στην Καισαρεία. Άλλωστε, μετά την αρχική του πικρία και παρά την προσβολή που έγινε στην οικογένειά του, ένιωθε ικανοποιημένος που η Ειρήνη του δεν παντρεύτηκε τον αυτοκράτορα: Ήταν βέβαιος ότι δε θα ήταν ποτέ ευτυχισμένη δίπλα στον άσωτο Μιχαήλ Γ΄. Με τα σχέδια του ήταν σύμφωνος ο γυναικαδερφός του Νικηφόρος.</p> <p>Ο Φιλάρετος λοιπόν γνώρισε σε μια αποστολή του στην Αδριανούπολη το γιο του Έπαρχου της πόλης Νικήτα, πατρίκιο Φωτεινό. Ήταν εξαιρετικός νέος, μορφωμένος, προικισμένος με έμφυτη αρετή, γενναίος και μοναδικός κληρονόμος μιας μεγάλης περιουσίας. Ο Φιλάρετος θεώρησε ότι ήταν ο πιο κατάλληλος για να ευτυχίσει στο πλευρό του η Ειρήνη και αμέσως μίλησε στον πατέρα του νέου. Ο Έπαρχος Νικήτας θεώρησε μεγάλη τιμή να συγγενέψει με την ένδοξη οικογένεια του Φιλάρετου, που είχε τόσο στενούς δεσμούς με την αυτοκρατορική οικογένεια· οι δύο πατεράδες έδωσαν λόγο να αρραβωνιάσουν τα παιδιά τους, πολύφερνα και τα δυο τους από τις μεγαλύτερες οικογένειες της αυτοκρατορίας για γαμπρός και νύφη. Στο Φωτεινό δεν είπαν τίποτα, πριν γνωριστεί με την Ειρήνη.</p> <p>Γι’ αυτό το σκοπό, επιστρέφοντας ο Φιλάρετος στην Πόλη, πήρε με κάποια πρόφαση το νέο μαζί του. Ένα βράδυ, τον κάλεσε σε επίσημο δείπνο στα ιδιαίτερα διαμερίσματα του Καίσαρα Βάρδα, όπου φιλοξενούνταν ο πατρίκιος και η Ειρήνη από την κόρη του και το γαμπρό του. Εκεί ο Φωτεινός γνώρισε την πεντάμορφη Ειρήνη, η οποία έλαμπε με όλη της την περιλάλητη πια απλότητα και τη χλομάδα, αποτέλεσμα της πολυήμερης αυστηρής νηστείας. Μετά από αυτή τη συνάντηση, ο Φιλάρετος αποφάσισε να ανακοινώσει στην κόρη του την απόφαση του, το επόμενο κιόλας πρωί.</p> <p>Κατά τη συζήτηση που ακολούθησε, ο πατρίκιος έκπληκτος πληροφορήθηκε από την ίδια του την κόρη την αμετάκλητη απόφασή της, να λάβει το αγγελικό σχήμα. Ο πατέρας όμως δε συμμεριζόταν τα σχέδια της θυγατέρας του. Σκεφτόταν την ατίμωση που θα συνεπαγόταν προς το πρόσωπό του, η αναίρεση του λόγου που είχε δώσει στον Έπαρχο Νικήτα. Επιπλέον, δεν μπορούσε να αποδεχτεί την ιδέα ότι η εξαίσια κόρη του, που γι’ αυτήν μιλούσαν ολόκληρα τα ανάκτορα και οι μεγαλύτερες οικογένειες της αυτοκρατορίας την ήθελαν για νύφη τους, θα θαβόταν στην αφάνεια του μοναστηριού. Τρομερά οργισμένος, έτσι όπως η αγαπημένη του Ειρήνη δεν τον είχε δει ποτέ μέχρι τότε, της έδωσε αμετάκλητο τελεσίγραφο: Ή θα δεχόταν να παντρευτεί το Φωτεινό ή την επόμενη κιόλας μέρα θα έφευγε για την Καισαρεία, όπου θα παρέμενε φυλακισμένη στο πατρικό της αρχοντικό για όλη της τη ζωή.</p> <p>Η επακόλουθη συναισθηματική φόρτιση της Ειρήνης είχε ως αποτέλεσμα η ευαίσθητη κοπέλα να αρρωστήσει τόσο βαριά, ώστε να φτάσει στο κατώφλι του θανάτου. Για τρεις ολόκληρες μέρες έδωσε πραγματική μάχη για τη ζωή της. Ο προσωπικός γιατρός της αυτοκράτειρας δεν έφυγε στιγμή από το πλευρό της. Η Καλλινίκη προσευχήθηκε ολόψυχα στην Παναγία και έταξε ότι αν η αδερφή της γιατρευτεί, θα τελέσει σαρανταλείτουργο στην Παναγία των Βλαχερνών, ενώ στη θαυματουργή εικόνα της Βλαχερνιώτισσας θα κρεμάσει το πολύτιμο μαργαριταρένιο περιδέραιό της, το γαμήλιο δώρο του Καίσαρα Βάρδα προς τη γυναίκα του. Η πιο τραγική μορφή όμως ήταν ο πατρίκιος Φιλάρετος. Πίστευε ότι η αρρώστια της κόρης του, που την έφερε τόσο κοντά στο θάνατο, ήταν τιμωρία για την ολιγοπιστία του και την οργή του. Παρακαλούσε με όλη του τη δύναμη τον Κύριο να τον σπλαχνιστεί, ό,τι είπε ήταν τα λόγια ενός πονεμένου πατέρα που καταλαβαίνει ότι χάνει για πάντα την κόρη του. Έταξε ότι αν η Ειρήνη γιατρευτεί θα την οδηγούσε ο ίδιος στη μονή Χρυσοβαλάντου, όσο κι αν του στοίχιζε αυτό.</p> <p>Οι προσευχές τόσων αγαπημένων προσώπων εισακούστηκαν και η Ειρήνη σιγά-σιγά ανάνηψε. Η αδερφή της άρχισε κιόλας καθημερινά τις σαράντα λειτουργίες, ενώ από την πρώτη μέρα κρέμασε στην εικόνα της Βλαχερνιώτισσας το ανεκτίμητης αξίας κόσμημά της. Η Ειρήνη παρακολούθησε με κατάνυξη ανελλιπώς και τις σαράντα λειτουργίες και επιδόθηκε σε θερμότατη προσευχή ενώπιον της ιερής εικόνας της Παναγίας Βλαχερνιώτισσας. Η Αυγούστα επισκέφθηκε την Ειρήνη και της χάρισε μια εικόνα της Θεοτόκου, μοναδικής βυζαντινής τέχνης. Η Ειρήνη φύλαξε σε όλη της τη ζωή το αυτοκρατορικό δώρο της ασθένειάς της και μετά την οσιακή της κοίμηση, το εικόνισμα παρέμεινε στο καθολικό της μονής Χρυσοβαλάντου.</p> <p>Με τις συμβουλές του γιατρού μεταφέρθηκε στα ανάκτορα των Βλαχερνών, καθώς η εξοχή θα συνέβαλε στη γρήγορη ανάρρωσή της. Από εκεί, η Ειρήνη μπορούσε να βλέπει τη μονή Χρυσοβαλάντου. Μέσα στην εξαιρετική περιποίηση που είχε, προετοιμαζόταν ακόμη περισσότερο για το δρόμο της άσκησης και την πορεία του αγγελικού βίου. Κάθε δεσμός με οτιδήποτε κοσμικό είχε οριστικά κοπεί. Ακόμη κι όταν στο παλάτι έφτασε η βασιλική οικογένεια με ένα πλήθος επισήμων ακολούθων, η Ειρήνη κατόρθωσε να ζει απομονωμένα με μόνη συντροφιά της την αδιάλειπτη προσευχή. Η ευτυχία της μεγάλωνε όσο πλησίαζε η ώρα να εγκλειστεί στη μονή και ακτινοβολούσε μία ουράνια γαλήνη. Για όλα αυτά, είχε κερδίσει τον αμέριστο θαυμασμό της πριγκίπισσας Θέκλας, που ήδη την έβλεπε σαν αγία.</p> <p>Εδώ πρέπει ίσως να προσθέσουμε ότι η Ειρήνη έστειλε με κάθε μυστικότητα τα αμύθητης αξίας κοσμήματά της, το αυτοκρατορικό δώρο των ματαιωμένων γάμων της, στο ορφανοτροφείο των Υψωμαθείων. Το ορφανοτροφείο αυτό το συντηρούσαν οι μοναχές της μονής Χρυσοβαλάντου, όπως την είχε ενημερώσει η Ηγουμένη κατά το πρώτο της προσκύνημα στο μοναστήρι.</p> <p>Όταν η Ειρήνη γιατρεύτηκε και δυνάμωσε εντελώς από την ασθένειά της, είχε περάσει η γιορτή του Τιμίου Σταυρού και όλοι πια ήξεραν ότι έφτασε η ώρα να αποχαιρετήσουν την αγαπημένη τους. Η Ειρήνη αποχαιρέτησε το θείο της πατρίκιο Νικηφόρο, ο οποίος ήταν αυτήκοος μάρτυρας της προφητείας του οσίου Ιωαννικίου. Ύστερα ήρθε η σειρά της αδερφής της. Η Καλλινίκη έκλαιγε απαρηγόρητα για τον παντοτινό της χωρισμό από την πολυαγαπημένη της αδερφή. Τα γλυκά λόγια της Ειρήνης δεν την καθυσήχαζαν· το μόνο που ηρεμούσε κάπως τη μεγάλη της πίκρα ήταν η σκέψη ότι η Ειρήνη δεν πήγαινε πολύ μακριά και πως θα μπορούσε, όσο επιτρεπόταν από τους κανόνες της μονής, να την επισκέπτεται. Στις συγκινητικές αυτές στιγμές, παρών ήταν και ο Καίσαρας Βάρδας. Οι βιογράφοι της αγίας αλλά και του Καίσαρα, καθώς και σύγχρονοί τους ιστορικοί και χρονογράφοι, γράφουν ότι ήταν η πρώτη και η τελευταία φόρα, που τα συγγενικά του πρόσωπα είδαν συγκινημένο τον υπέρμετρα φιλόδοξο, αγέρωχο και στερούμενο οποιουδήποτε ηθικού φραγμού Βάρδα.</p> <p>Ο πατρίκιος Φιλάρετος οδήγησε τη μικρή του κόρη στην ιερά μονή των Παμμεγίστων Ταξιαρχών Μιχαήλ &amp; Γαβριήλ του Χρυσοβαλάντου, πραγματοποιώντας το τάμα του, παρόλη την πίκρα του. Στη μονή, στο εξωτερικό παρεκκλήσι του Αγίου Θεοδώρου, η Ειρήνη ντύθηκε το ταπεινό ασκητικό ράσο της δόκιμης μοναχής και σκέπασε τα όμορφα μαλλιά της με το παραδοσιακό μαύρο κάλυμμα. Μάλιστα, η καλλονή της, αντί να χαθεί κάτω από το μαύρο ένδυμα και την καλύπτρα του κεφαλιού, αναδείχθηκε ακόμη περισσότερο. Η Ηγουμένη και οι αδερφές το παρατήρησαν και συναισθάνθηκαν πως στη μονή τους είχε εισέλθει μια πραγματική αγία. Μετά από τις καθιερωμένες ευχές προς τη Θεοτόκο, ο Φιλάρετος με δάκρυα ευχήθηκε στο παιδί του να «ευαρεστήση Θεώ και ανθρώποις» και πήρε μόνος του το δρόμο του γυρισμού στη Βασιλεύουσα.</p> <p>Η Ειρήνη μαζί με τις μοναχές και την Ηγουμένη εισήλθε στη μονή και οδηγήθηκε στο κελί της, που βρισκόταν ακριβώς απέναντι από το καθολικό της μονής και το οποίο διατήρησε για όλη της τη ζωή. Από τα 15 της χρόνια, που εισήλθε στο μοναχικό βίο, μέχρι τα 104 που παρέδωσε το πνεύμα της στο Νυμφίο της, από το μοναστήρι βγήκε μόνο μια φορά: προκειμένου να προσευχηθεί στο ναό της Βλαχερνιώτισσας για μια πνευματικά άρρωστη αδελφή.</p> <p>Ως κοσμική, με το εξαιρετικό της ήθος και την ταπεινοφροσύνη της έκαμψε το φρόνημα και συγκίνησε υπερήφανους αριστοκράτες. Ως μοναχή, με τη μοναδική της πίστη και τη φλογερή της αγάπη προς το Θεό, προσέλκυσε τη Θεία Χάρη και αξιώθηκε πλήθος θαυμάτων, διάγοντας βίο ενδοξότερο από αυτό που θα ζούσε στα διεφθαρμένα ανάκτορα, ενδεδυμένη δόξα Θεού, χωρίς καθόλου να θαφτεί στην αφάνεια, όπως νόμιζαν οι δικοί της.</p> <p>Η δόκιμος μοναχή Ειρήνη με πολύ μεγάλη ευτυχία και υπέρμετρο ζήλο προσαρμόστηκε στους αυστηρούς κανονισμούς της κοινοβιακής μονής. Έχοντας λησμονήσει εντελώς το μέχρι τότε τρόπο ζωής της, επιτελούσε ολοπρόθυμα ακόμη και τα πιο ταπεινά διακονίματα· είχε ενταχθεί στις ομάδες εργασίας πρώτα του εργόχειρου και αργότερα της εξαιρετικά δύσκολης καλλιγραφίας. Επιπλέον, ζήτησε και πήρε την ευλογία της Ηγουμένης να φροντίζει δυο υπερήλικες μοναχές, οι οποίες δεν ήταν πια σε θέση να αυτοπεριποιούνται. Μια μέρα, η ηγουμένη Άννα υπήρξε αυτόπτης μάρτυρας του εξής περιστατικού, που δείχνει ότι με το πολύ δύσκολο διακόνιμα της φροντίδας ηλικιωμένων, η Ειρήνη είχε ελκύσει τη Θεία Χάρη και Ευλογία: καθώς η λεπτοκαμωμένη Ειρήνη στήριζε με πολύ κόπο μία από τις γριούλες, προκείμενου να την οδηγήσει στο Καθολικό για την Ακολουθία, η οσιωτάτη Άννα, που ήταν πίσω τους, είδε ένα λαμπερό φωτοστέφανο στο κεφάλι της Ειρήνης.</p> <p>Μέσα στην ιερά μονή του Χρυσοβαλάντου, η Ειρήνη άσκησε και ανέπτυξε σε υπέρμετρο βαθμό την αρετή που την ακολουθούσε σε όλη της τη ζωή, τόσο ως κοσμική όσο και ως μοναχή: την αρετή της ταπείνωσης. Ποτέ η μέχρι πριν από λίγες μέρες πατρικία Ειρήνη δεν μίλησε στις άλλες μοναχές για την πανίσχυρη οικογένειά της, τις νίκες του στρατηγού πατέρα της, τους τίτλους ευγενείας που έφερε, τους δεσμούς της με την αυτοκρατορική οικογένεια. Όλα αυτά τα θεωρούσε μάταια και ασήμαντα μπροστά στην Ουράνια Βασιλεία. Μα ποτέ δεν καυχήθηκε και για τα πολλά φυσικά της χαρίσματα, τη μεγάλη της ομορφιά, την ευφυΐα της, την ισχυρή θέληση, τη μόρφωσή της. Αποτελούσε βαθύτατα ριζωμένη πεποίθηση της Ειρήνης ότι τα επίκτητα αγαθά ήταν ανάξια, ενώ τα φυσικά ήταν δώρα του Θεού, ο οποίος ανάλογες δωρεές δίνει στο κάθε πλάσμα Του, γι’ αυτό η δόκιμη μοναχή πίστευε ακράδαντα ότι δεν είχε κανένα λόγο να υπερηφανεύεται.</p> <p>Με αυτές τις απόψεις της, η Ειρήνη επιδείκνυε απόλυτη υπακοή όχι μόνο στην Ηγουμένη, αλλά και τις άλλες αδερφές, τόσο τις μεγαλύτερες όσο και αυτές που ήταν νεώτερες από εκείνη στην ηλικία. Η οσιοτάτη Άννα, έχοντας από την πρώτη στιγμή διακρίνει τη μεγάλη αρετή της Ειρήνης, συχνά την επέπληττε με αυστηρό τρόπο μπροστά σε όλη την αδελφότητα, ώστε όλες οι μοναχές να διδάσκονται στην αρετή της ταπείνωσης. Όμως, η νέα δεχόταν τις επιπλήξεις από την Ηγουμένη και από άλλες μοναχές χωρίς κανένα παράπονο και μάλιστα προσπαθούσε να τις ανταποδίδει με προσωπικές εκδουλεύσεις. Έτσι, ασκούνταν στην άλλη μεγάλη αρετή, της αγάπης.</p> <p>Κάθε βράδυ, γονάτιζε μπροστά στην Ηγουμένη της και δακρυσμένη ομολογούσε όλες τις σκέψεις, τις επιθυμίες και τις πράξεις της ημέρας, που θεωρούσε ατελείς. Με τον καθημερινό αυτοέλεγχο ελάφρυνε τη συνείδησή της και πλησίαζε την πνευματική τελειότητα. Ήρθε κάποια στιγμή όμως που δοκίμασε δυνατό πόλεμο από τον εχθρό του καλού: Στη διάρκεια της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, την πρώτη που ζούσε εντός της μονής ως υποψήφια μοναχή, θέλοντας να μιμηθεί τις αδελφές της μοναχές, η Ειρήνη πήρε ευλογία από την Ηγουμένη να επιδοθεί σε αυστηρή άσκηση: έτρωγε μόνο μια φορά την ημέρα ωμά λάχανα και κοιμόταν ελάχιστα καθισμένη σε ένα σκαμνί, χωρίς να πλαγιάζει στο ταπεινό της στρώμα. Αμέσως, η σάρκα της άπειρης ακόμη σε τόσο αυστηρή άσκηση δόκιμης επαναστάτησε: στο μυαλό της Ειρήνης αδιάκοπα ερχόντουσαν αναμνήσεις από το πρόσφατο παρελθόν: την πολυτέλεια που άφησε πίσω της, την καλοπέραση, τις μεγάλες τιμές που απολάμβανε. Όμως, δεν επέτρεψε στον πειρασμό να την βγάλει από το δρόμο της. Χωρίς η ντροπή να σταθεί εμπόδιο, η Ειρήνη αμέσως μίλησε στην Ηγουμένη. Έμπειρη η οσιοτάτη Άννα ελάφρυνε την άσκηση της νέας, γνωρίζοντας ότι η υπερβολική άσκηση, καθώς και η υπερβολική τρυφή, εγείρει τις άλογες επιθυμίες της σάρκας. Έτσι, η Ειρήνη ξεπέρασε αυτή τη δύσκολη δοκιμασία με την πνευματική καθοδήγηση της προεστώσας της και το πανίσχυρο όπλο που την συνόδευε σε όλη της τη ζωή: την προσευχή.</p> <p>Στο τέλος της Τεσσαρακοστής, η πνευματική διοίκηση της μονής Χρυσοβαλάντου, με την ευλογία του πνευματικού της, έλαβε τη σημαντική απόφαση να προβιβάσει την Ειρήνη στην τάξη των μοναχών. Η προεστώσα συνέστησε ολοπρόθυμα τη νεαρή δόκιμη, την οποία κρυφά καμάρωνε και στην οποία ήδη διέκρινε την υπεράξια διάδοχό της. Οι υπόλοιπες μοναχές με πολύ χαρά δέχτηκαν την είδηση, ενώ η ίδια η Ειρήνη κατέφυγε στην προσευχή, νιώθοντας βαρύτατη ευθύνη για τις ιερές υποσχέσεις που καλούνταν να δώσει ενώπιον Θεού και ανθρώπων. Ανησυχούσε πολύ μήπως φανεί ανάξια των όρκων της, καθώς θεωρούσε τον εαυτό της απροετοίμαστο να επωμιστεί από τόσο νωρίς αυτή την εξαιρετική χάρη, που όμως συνεπαγόταν και μεγάλο φορτίο. Πειθάρχησε όμως όπως πάντα στις επιθυμίες των ανωτέρων της, ελπίζοντας στη χάρη της προσευχής και στην καθοδήγηση των πνευματικών της. Υπήρχε ακόμη ένας λόγος που ώθησε την Ειρήνη να μη προβάλλει αντιρρήσεις, όσο ανέτοιμη κι αν αισθανόταν: ο πατέρας της της είχε μηνύσει ότι πολύ γρήγορα θα φύγει για πάντα από την Πόλη, όμως θα ήθελε να παρευρεθεί στην τελετή κουράς της κόρης του. Η Ειρήνη θεωρούσε καθήκον της να σεβαστεί την επιθυμία του πατέρα της, αν αυτή γλύκαινε τη στενοχώρια του για το αποχωρισμό της αγαπημένης θυγατέρας του. Έτσι, η τελετή ορίστηκε για την Τρίτη του Πάσχα.</p> <p>Την παραμονή η αδελφότητα τέλεσε ιερή αγρυπνία στο Καθολικό των Αρχαγγέλων έχοντας ανάμεσά τους τη νύμφη του Χριστού. Όλες οι μοναχές προσευχόντουσαν θερμά, ώστε η νέα μοναχή να λάβει τη χάρη να ευαρεστήσει το Νυμφίο της. Η ίδια η Ειρήνη σωματικά μόνο βρισκόταν στη γη· πνευματικά είχε φτάσει το θρόνο του Κυρίου και εκεί μπροστά προσευχόταν με θεία έξαρση. Έβλεπε τον Κύριο μπροστά της και Του πρόσφερε την καρδιά της πλημμυρισμένη από θείο Έρωτα. Από εκείνη τη νύχτα και ως το τέλος της επίγειας ζωής της, η Ειρήνη αισθανόταν βαθύτατα την ένωση με το Χριστό και μπορούσε να ψιθυρίζει τα λόγια του αποστόλου Παύλου, που τώρα κατανοούσε πλήρως το νόημά τους: «Ζω δε ουκέτι εγώ, ζη δε εν εμοί Χριστός».</p> <p>Η τελετή της κουράς διεξήχθη στο εξωτερικό παρεκκλήσι των Αγίων Θεοδώρων, όπως συνέβαινε πάντα, όταν παρευρίσκονταν άρρενες συγγενείς των αδελφών, καθώς στη μονή δεν επιτρεπόταν είσοδος των ανδρών. Εκεί παρευρέθηκαν ο πατρίκιος Φιλάρετος, ο στρατηγός Νικηφόρος, η Καλλινίκη και ο Καίσαρας Βάρδας, η Αυγούστα Θεοδώρα και η πριγκίπισσα Θέκλα. Αφού όλοι πήραν τις θέσεις τους, δυο αδελφές οδήγησαν στο ναό τη νύμφη: η Ειρήνη ήταν ντυμένη με έναν κατάλευκο χιτώνα και είχε ξέπλεκα τα κατάξανθα μακριά μαλλιά της. Η περιλάλητη ομορφιά της, αντί να την εγκαταλείψει έπειτα από τόση άσκηση, νηστεία και κοπιαστικές εργασίες, είχε αποκτήσει κάτι το αιθέριο και υπερκόσμιο και αυτό δεν έλαθε της προσοχής κανενός από τους καλεσμένους.</p> <p>Με πολύ μεγάλη συγκίνηση και βεβαιότητα απαντούσε στις ερωτήσεις του πνευματικού της και έδωσε ιερή υπόσχεση να τηρήσει μέχρι θανάτου τις τρεις αρετές: αγνότητα, ακτημοσύνη, υπακοή. Στη συνέχεια, με σταθερό χέρι πήρε το ψαλίδι πάνω από το ιερό Ευαγγέλιο και το πρόσφερε στον ιερέα, ο οποίος της έκοψε τα υπέροχα μαλλιά της και ντύθηκε το τραχύ τρίχινο ράσο, το σύνηθες ένδυμα των μοναχών εκείνων των χρόνων. Το ράσο αυτό δεν το έβγαζε ποτέ από πάνω της, ούτε για να το πλύνει. Μόνο στη γιορτή του Πάσχα φορούσε ένα καινούριο και το παλιό το έδινε σε κάποιον φτωχό περαστικό. Όμως, το παλιό αυτό ράσο έλαμπε από καθαριότητα και ανάβλυζε μια γλυκιά ευωδιά. Γι’ αυτό οι αδελφές που το είχαν συνειδητοποιήσει, κρυφά κράταγαν το ράσο της αδελφής και αργότερα ηγουμένης τους, το έσκιζαν και μοιραζόντουσαν τα κομμάτια του. Μετά το θάνατο της αγίας Ειρήνης, έβαζαν τα κομμάτια του ράσου της πάνω σε αρρώστους και θαυματουργικά εκείνοι θεραπευόντουσαν.</p> <p>Αφού ολοκληρώθηκε η τελετή της κουράς και η Ειρήνη έλαβε το αγγελικό σχήμα, άρχισε η θεία λειτουργία και στο τέλος κοινώνησαν οι αδελφές και όλοι οι καλεσμένοι. Μετά από αυτές τις κατανυκτικές στιγμές, ο στρατηγός Φιλάρετος, ο οποίος ακόμη δεν είχε συμφιλιωθεί με την ιδέα ότι η κόρη του είχε εισέλθει στις τάξεις των μοναχών και η μεγάλη του στενοχώρια τον είχε φανερά καταβάλει, κάτι που δε διέφυγε από την προσοχή της Ειρήνης, η οποία πάντα νοιαζόταν την οικογένειά της και προσευχόταν καθημερινά για τα αγαπημένα της πρόσωπα, αποχαιρέτησε οριστικά τις κόρες του, υπέβαλε την παραίτησή του στον αυτοκράτορα και εγκαταστάθηκε για πάντα στην Καισαρεία. Εκεί, έζησε σαν ερημίτης ασχολούμενος με την κηπουρική και με τις θρησκευτικές μελέτες. Πέθανε ολομόναχος ύστερα από λίγα χρόνια και θεωρώντας τις κόρες του εξασφαλισμένες, κάθε μια βέβαια με διαφορετικό τρόπο, άφησε την τεράστια περιουσία του σε φιλανθρωπικά ιδρύματα της γενέτειράς του.</p> <p>Ως μοναχή η Ειρήνη, αφοσιώθηκε ολόψυχα στο Θεό και συνέχιζε τις μεγάλες και αδιαμφισβήτητες πνευματικές προόδους. Βέβαια, κανείς δε θα πρέπει να πιστέψει ότι αυτή η πορεία προς τη θέωση και την τελείωση ήταν για την Ειρήνη μία ανώδυνη και ξεκούραστη πορεία. Ο πόνος χάραζε στην ψυχή της το έργο της αγιότητας. Οι θλίψεις που την καταλάμβαναν προέρχονταν τόσο από τον ορθόδοξο μοναχικό αγώνα της όσο και από ζητήματα κοσμικά.</p> <p>Έπρεπε να παλεύει με τα πονηρά πνεύματα που την έβαζαν σε πειρασμούς, συχνά σκέπαζε την καρδιά της ψυχική ξηρασία, με την οποία ο Κύριος φρόντιζε να καλύπτει την ολόθερμη αγάπη της δούλης Του προς το πρόσωπό Του, για να μην περιπέσει η άπειρη μοναχή στο αμάρτημα της υπερηφάνειας.<br /> Επιπλέον, ο θάνατος του πατέρα της καταλύπησε την ευαίσθητη Ειρήνη, καθώς ο στρατηγός Φιλάρετος πέθανε ολομόναχος, μακριά από όλα τα αγαπημένα του πρόσωπα (θυμίζουμε ότι η θεία της Ειρήνης, πατρικία Σοφία, είχε αποσυρθεί στον παρθενώνα της Υπαπαντής). Ακόμη, την έθλιβαν τα προβλήματα που αντιμετώπιζε η αδερφή της η Καλλινίκη στην οικογενειακή της ζωή. Πολλές φορές, κουρασμένη η πατρικία από τη ζωή στα ανάκτορα ερχόταν στο μοναστήρι, όπου μόναζε η αδερφή της, να βρει ψυχική ανάπαυση και παρηγοριά· και βέβαια, δε διέφευγε της προσοχής της Ειρήνης ότι η Καλλινίκη, πάντα πανέμορφη και υπέρκομψη, είχε μόνιμη θλίψη στα μάτια της και είχε χάσει για πάντα την ανεμελιά της ευτυχισμένης κοπέλας.</p> <p>Σε όλα αυτά, ήλθε να προστεθεί η πολύχρονη και βασανιστική αρρώστια της πριγκίπισσας Θέκλας (προσβλήθηκε από γενική παράλυση). Η Ειρήνη φλεγόταν από επιθυμία να βρίσκεται στο πλευρό της αγαπημένης της φίλης, να της προσφέρει παρηγοριά και να προσεύχονται μαζί. Όμως, σεβόμενη τους κανόνες του μοναστηριού, δε ζήτησε άδεια να φύγει για λίγο καιρό, αν και ήταν βέβαιη ότι η Ηγουμένη θα προέβαινε σε κάποια εξαίρεση για χάρη της πριγκίπισσας.. Για την Ειρήνη, η σιωπή που τήρησε στο θέμα αυτό ήταν μια μεγάλη θυσία, την οποία μόνο ο Θεός ήξερε· σε πολλούς άφησε την αλγεινή εντύπωση ότι αδιαφόρησε για την αγαπημένη της φίλη.</p> <p>Τον καιρό που συνέβαιναν όλα αυτά τα περιστατικά, η οσιοτάτη Άννα, σε πολύ βαθιά γεράματα και έχοντας αγωνιστεί «τον αγώνα τον καλόν», κατέπεσε στο κρεβάτι. Στις τελευταίες αυτές στιγμές της, ανέλαβε να της συμπαρασταθεί η Ειρήνη, η οποία επιτελούσε το διακόνιμα αυτό με εξαιρετική ευαισθησία. Μια μέρα, πολύ κοντά πια στο τέλος, η Ηγουμένη διέταξε την Ειρήνη να αναπαυθεί, διότι ξαγρυπνούσε διαρκώς στο πλευρό της. Τότε συγκέντρωσε την υπόλοιπη αδελφότητα και αφού την παρηγόρησε για την επικείμενη κοίμηση της πνευματικής της μητέρας, υπέδειξε στις μοναχές ως νέα Ηγουμένη της μονής Χρυσοβαλάντου την Ειρήνη (τότε η Ειρήνη συμπλήρωνε έξι χρόνια μοναχικού βίου και πρέπει να ήταν περίπου 21 χρονών). Όλες βρέθηκαν σύμφωνες και με μεγάλη χαρά υπάκουσαν στην τελευταία ευχή της αγαπημένης τους Ηγουμένης. Όμως, δεν αποκάλυψαν στην Ειρήνη τη νέα της αποστολή, καθώς γνώριζαν τη γνήσια και ανυπόκριτη ταπεινοφροσύνη της και φοβήθηκαν ότι μπορεί να έφευγε κρυφά από το μοναστήρι.</p> <p>Η οσιακή κοίμηση της Ηγουμένης Άννας συγκέντρωσε στη μονή σύσσωμη την Κωνσταντινούπολη, όπου ήταν πολύ αγαπητή. Μετά την κήδευσή της και αφού αποδόθηκαν όλες οι πρέπουσες τιμές, ο Πατριάρχης Μεθόδιος ο Ομολογητής, ο οποίος χοροστάτησε στη νεκρώσιμη ακολουθία και εκφώνησε εγκωμιαστικό λόγο προς τη μακαριστή Άννα, συγκέντρωσε στο Καθολικό της μονής την αδελφότητα, προκειμένου να επιλέξουν τη νέα τους πνευματική μητέρα. Η μόνη που δεν παρευρέθηκε στη σύναξη ήταν η Ειρήνη. Εξακολουθούσε να αγνοεί την τελευταία εντολή της Ηγουμένης της και έτοιμη να υπακούσει στη θέληση της υπόλοιπης αδελφότητας θεώρησε περιττό να πάρει μέρος στην εκλογή. Έτσι, παρέμεινε προσευχόμενη στον τάφο της οσιοτάτης Άννας. Όταν οι υπόλοιπες αδελφές την εντόπισαν χρειάστηκε να μεταχειριστούν βία για να την μετακινήσουν και να την φέρουν στον ιερό ναό των Αρχαγγέλων.</p> <p>Τότε, ο όσιος Μεθόδιος, αφού προσευχήθηκε από τον αρχιερατικό θρόνο για τις μοναχές, τις ρώτησε ποια προτείνουν για προεστώσα. Οι μοναχές, γνωρίζοντας το προορατικό χάρισμα του Πατριάρχη, ζήτησαν να υποδείξει εκείνος ποια είναι η κατάλληλη να επωμιστεί τη βαριά ευθύνη της πνευματικής καθοδήγησης του κοινοβίου. Ο άγιος Μεθόδιος τότε απάντησε πως γνωρίζει τόσο την επιθυμία της μακαριστής Ηγουμένης όσο και των υπολοίπων μοναζουσών και υπέδειξε την Ειρήνη. Η αδελφότητα δόξασε τον Κύριο, όταν άκουσε τα λόγια του Πατριάρχη, ενώ ο ίδιος ο όσιος χειροτόνησε την Ειρήνη Διακόνισσα της Μεγάλης Εκκλησίας και την ανακήρυξε Ηγουμένη της Μονής Χρυσοβαλάντου.</p> <p>Η Ειρήνη, αντιλαμβανόμενη πάντα τη σοβαρότητα των περιστάσεων και τις ευθύνες που αυτές προκαλούσαν, έκλαιγε με πικρά δάκρυα, θεωρώντας τον εαυτό της ανάξιο για μια τόσο μεγάλη θέση. Μοναδικό της όπλο ήταν η προσευχή και όταν έμεινε μόνη στο Καθολικό αναδύθηκε σε ολόθερμη και κατανυκτική προσευχή ζητώντας δύναμη και βοήθεια από το Δεσπότη Χριστό. Συναισθανόταν το φορτίο να καθοδηγήσει στη σωτηρία τόσες ψυχές για τις οποίες σταυρώθηκε ο Κύριος της και πίστευε ότι μεγάλη τιμωρία την περίμενε, αν άφηνε να χαθεί έστω και μία από αυτές τις ψυχές. Αποφάσισε ότι έπρεπε να πολλαπλασιάσει τις νηστείες και τις προσευχές, μήπως ο Κύριος την ελεήσει και τη βοηθήσει στο δύσκολο έργο της. Οι μοναχές, γνωρίζοντας τα χαρίσματά της και την ταπεινοφροσύνη της, προσπαθούσαν να την παρηγορήσουν και της υποσχέθηκαν ότι πάντοτε θα την υπακούουν, ώστε να ελαφρύνουν το βάρος. Η αγιοσύνη της Ειρήνης και η πραγματική υποταγή της αδελφότητας στην υπεράξια πνευματική τους μητέρα έλκυσαν τη Θεία Χάρη και πλήθος θαυμάτων έλαβαν χώρα στο ευλογημένο κοινόβιο, καθώς θα δούμε παρακάτω.</p> <p>Έτσι, έξι χρόνια μετά από την άφιξή της στην Πόλη, πραγματώθηκε η προφητεία του όσιου Ιωαννίκιου και η Ειρήνη ποίμαινε τις παρθένες της μονής Χρυσοβαλάντου. Μάλιστα, επειδή η νέα Ηγουμένη ήταν πολύ νέα σε ηλικία, με διάθεση για δημιουργικότητα και εργασία και προπάντων ανώτερη σε αγιότητα από την προηγούμενη, κατόρθωσε και αναβάθμισε την πνευματική στάθμη της μονής δίνοντας καινούρια πνοή στους ασκητικούς αγώνες της αδελφότητας, στους οποίους ευνόητο είναι ότι πρωτοστατούσε. Είναι χαρακτηριστικό ότι όταν ανέλαβε την ηγουμενία της ιεράς μονής, οι μοναχές ήταν τριάντα. Επί των ημερών της Ειρήνης, η φήμη της για τα θαύματά της και τις αρετές της προσέλκυσε στο αγγελικό σχήμα πολλές νέες και έτσι η αδελφότητα αριθμούσε πάνω από 100 μέλη.</p> <p>Δίδασκε καθημερινά τις μοναχές πάνω σε θεολογικά θέματα και η διδασκαλία της είχε βάθος και νόημα χάρη στις πλούσιες Γραφικές της γνώσεις. Ευγενής και λεπτή στους τρόπους της, ήρεμη και επιεικής με ισχυρή θέληση και προσωπικότητα, προικισμένη με φωτισμένη διάκριση που της επέτρεπε να τιμωρεί δίκαια και να συγχωρεί μεγαλόψυχα, αγαπούσε ανεξαιρέτως όλες τις αδελφές της ιερής κοινότητας, χωρίς να αφήνει τον εαυτό της να παρασυρθεί από τα προσωπικά μειονεκτήματα και τα προβλήματα, τα οποία αναπόφευκτα προκαλούνται σε ένα κοινόβιο. Όλα αυτά τα πλεονεκτήματα της Ειρήνης δημιούργησαν στο μοναστήρι ατμόσφαιρα αγάπης και καλοσύνης, η οποία ωφελούσε τις αδελφές και τους κοσμικούς, οι οποίοι επισκέπτονταν τη μονή και την ανέδειξαν σε ιδανική πνευματική Μητέρα. Η Ορθόδοξη Εκκλησία έχει να παρουσιάσει πολλές πνευματικές Μητέρες, όμως η οσία Ειρήνη, ηγουμένη της Μονής Χρυσοβαλάντου, προβάλλεται ως το κορυφαίο πρότυπο για όσες (και όσους) αναλαμβάνουν να οδηγήσουν ψυχές στο δρόμο του Κυρίου.</p> <p>Εκτός από την καθημερινή διδασκαλία της Αγίας Γραφής, η οσία έδινε πολλή μεγάλη σημασία στην εξομολόγηση, καθώς ξεκουράζει τις συνειδήσεις και τις εξαγνίσει από τα πάθη. Κάθε πρωί προσκαλούσε τις αδελφές στον ιερό ναό των Αρχαγγέλων, τις εξομολογούσε και με τις συμβουλές της τις οδηγούσε πίσω στο δρόμο του Χριστού. Πολλές φορές πήγαιναν και λαϊκοί να την επισκεφθούν και να αναπαύσουν τις ψυχές τους με τη σοφή καθοδήγησή της. Η Ειρήνη είδε τόση καρποφορία των ψυχών χάριν στην εξομολόγηση, που τόλμησε να ζητήσει από τον Κύριο το διορατικό χάρισμα, για να γνωρίζει τι κρύβει ο εξομολογούμενος στην καρδιά του και έτσι ευκολότερα να τον καθοδηγεί στην αυτογνωσία.</p> <p>Ο Κύριος γνωρίζοντας την αγαθή προαίρεση της καρδιάς της και πως ό,τι ζητούσε η πιστή Του δούλη ήταν για όφελος των άλλων την αξίωσε όχι μόνο διορατικού χαρίσματος αλλά και προορατικού, να προλέγει δηλαδή τα μέλλοντα να συμβούν. Ένα πρωί λοιπόν, όταν η Ειρήνη έμπαινε στο ναό για να προσκυνήσει και να αρχίσει το σωτήριο έργο της, βλέπει μπροστά της έναν άγγελο και τον ακούει να της απευθύνει τον εξής χαιρετισμό: «Χαίρε δούλη του Υψίστου, Ειρήνη. Εκείνος μ’ έστειλε να σε διακονώ χάρις εκείνων που μέλλουν δια μέσου εσού να σωθούν. Έχω διαταγή, σύμφωνα με την αίτησή σου, να βρίσκομαι πάντα πλησίον σου και να σου αποκαλύπτω τα μυστικά που κρύβουν οι ανθρώπινες καρδιές». Η Ειρήνη δεν ταράχθηκε ούτε φοβήθηκε από τη θεία οπτασία. Γονάτισε και με ευλάβεια ασπάστηκε το σημείο, όπου πάτησε ο άγγελος και με πολύ μεγάλη συγκίνηση ευχαρίστησε τον Κύριο της για την εξαιρετική αυτή χάρη. Από εκείνη τη στιγμή ο άγγελος ήταν πάντα πλάι της και της φανέρωνε μύχιες σκέψεις των ανθρώπων που κατέφευγαν στη συμβουλή της. Μάλιστα, με τόση λεπτότητα διόρθωνε τα σφάλματα και συμβούλευε, που όλοι, μοναχές και λαϊκοί, από όλες τις κοινωνικές τάξεις της Πόλης, την αποζητούσαν διακαώς, ώστε να διδαχθούν και να διορθωθούν.</p> <p>Όλα τα εξαιρετικά χαρίσματα με τα οποία ο ουράνιος Πατέρας στόλισε εκ γεννησιμιού τη δούλη Του, όσα της χάρισε στη συνέχεια χάρη στη συνεχή άσκηση και αδιάλειπτη προσευχή, η αγιότητα του βίου της, προπάντων η επιστροφή στη διδασκαλία του Χριστού τόσων ψυχών κίνησαν κατά της Ειρήνης το μίσος και τον πόλεμο του μισόκαλλου διαβόλου. Σκοπός του ήταν να την αποσπά από την προσευχή, γι’ αυτό τα βράδια, όταν η Ειρήνη γονυπετής στο κελί της προσευχόταν με κατάνυξη, δημιουργούσε τρομερό θόρυβο, σαν να γκρεμιζόταν συθέμελα το οικοδόμημα. Άλλοτε πάλι εμφανιζόταν μπροστά της σε ανατριχιαστικά οράματα και της έλεγε: «Ειρήνη ξύλινη, που σε βαστούν ξύλινα ποδάρια, ως πότε θα με βασανίζεις με τις προσευχές σου»; Όμως, η Ειρήνη δεν ήταν πια άπειρη στις επιθέσεις του Πονηρού, όπως τον πρώτο καιρό που εισήλθε στις τάξεις των μοναζουσών και την βασάνιζε με τις αναμνήσεις από την πολυτέλεια και τις κοινωνικές τιμές του παρελθόντος. Τώρα τον περιφρονούσε ως ανάξιο οποιασδήποτε προσοχής και όσο ισχυρότερες ήταν οι επιθέσεις του Διαβόλου, τόσο πιο πολύ δινόταν σε ολόθερμη προσευχή.</p> <p>Μια νύχτα, η οσία Μητέρα προσευχόταν στο κελί της γονατισμένη και με υψωμένα τα χέρια. Ο Διάβολος, ανήμπορος να την αποσπάσει από τη θεία έξαρση στην οποία ολοκληρωτικά είχε παραδοθεί, πήρε φωτιά από την καντήλα κι έκαψε την καλύπτρα της. Σε λίγο, η Ειρήνη ήταν μέσα στη φωτιά, η οποία είχε κατακάψει τα ράσα της κι άρχιζε να καίει και τις σάρκες της. Η ίδια όμως παράμενε ξένη σε οτιδήποτε συνέβαινε γύρω της κι εξακολουθούσε την προσευχή. Είναι σίγουρο πέραν πάσης αμφιβολίας ότι εκείνο το βράδυ η οσία θα καιγόταν ζωντανή, αν κάποια καλόγρια που αγρυπνούσε στο δικό της κελί δε μύριζε την οσμή καμένου υφάσματος και σάρκας. Έτρεξε τότε στο κελί της Ηγουμένης της και έντρομη είδε την Ειρήνη να προσεύχεται μέσα στις φλόγες. Με απεγνωσμένες προσπάθειες κατάφερε να την σβήσει και κούνησε λίγο την οσία για να βεβαιωθεί ότι ήταν ζωντανή. Τότε μόνο η Ειρήνη επανήλθε στον επίγειο κόσμο και κοιτώντας απορημένη την αδελφή τής είπε σιγά-σιγά με παράπονο: «Ω, να ήξερες, τέκνο μου πόσο μεγάλο κακό μου προξένησες και από πόσα αγαθά με στέρησες! Δεν πρέπει να φρονούμε τα των ανθρώπων αλλά τα του Θεού. Ως αυτή τη στιγμή παραστεκόταν εδώ κοντά μου θείος Άγγελος πλέκοντάς μου στεφάνι από υπερκόσμια άνθη. Καθώς άπλωσε το χέρι του να το βάλει στην κεφαλή μου, ήλθες εσύ να με περιποιηθείς και βλέποντάς σε εκείνος έφυγε. Ω, πόση λύπη και ζημία μου έδωσες»!</p> <p>Η αδελφή, κλαίγοντας, ακούγοντας την εκπληκτική εκείνη μαρτυρία, περιποιήθηκε την καταπληγωμένη πνευματική της Μητέρα, φροντίζοντας τις καμένες σάρκες της και δίνοντάς της να φορέσει ένα δικό της ράσο (καθώς έχει προαναφερθεί, η οσία Ειρήνη ποτέ δεν απόκτησε δεύτερο ράσο, ούτε και όταν χειροτονήθηκε Ηγουμένη). Από το τραυματισμένο σώμα της Ειρήνης αναδινόταν μία μοναδική ευωδιά, την οποία για μέρες αισθάνονταν οι αδελφές και θαύμαζαν. Έτσι, ο διάβολος για άλλα μα φορά νικήθηκε από την Ειρήνη. Όμως, δεν άφησε ήσυχο το ευλογημένο κοινόβιο και προκαλούσε θλίψεις και ανησυχίες στην αγία Ηγουμένη του.</p> <p>Περίπου ένα χρόνο πριν από το περιστατικό αυτό, είχε εισέλθει στην ιερά μονή η κόρη μιας αριστοκρατικής οικογένειας από την Καισαρεία. Η Ειρήνη με ιδιαίτερη χαρά δέχτηκε την κοπέλα στο ποίμνιό της, καθώς ήταν η πρώτη συμπατριώτισσά της που εισερχόταν στο κοινόβιο, μετά τις δυο θεραπαινίδες της Φιλικητάτη και Αρετή. Η Θεοφανώ, όπως λεγόταν η νεαρή αριστοκράτισσα, ήταν ορφανή από γονείς και οι συγγενείς της την αρραβώνιασαν παρά τη θέλησή της με κάποιο πλούσιο άρχοντα, ο οποίος όμως ήταν σκληρός και φερόταν στην αρραβωνιαστικιά του βάναυσα. Η Θεοφανώ έφυγε κρυφά από την πατρίδα της, για να απαλλαγεί από τη βία του αρραβωνιαστικού της και των συγγενών της και έφτασε στην Κωνσταντινούπολη, όπου βρήκε καταφύγιο στη μονή Χρυσοβαλάντου. Η φήμη της Ηγουμένης Ειρήνης είχε φτάσει ως την Καισαρεία και οι συμπατριώτες της ήταν πολύ περήφανοι γι’ αυτήν, ίσως περισσότερο κι από την ημέρα που την αποχαιρετούσαν ως μέλλουσα αυτοκράτειρά τους.</p> <p>Όμως, ο αρραβωνιαστικός της Θεοφανώς οργίστηκε από τη φυγή της μνηστής του και νιώθοντας πληγωμένο τον ανδρικό του εγωισμό άρχισε να την ψάχνει με μανία. Πέρασαν μήνες και δεν μπορούσε να εντοπίσει κάποιο ίχνος της ούτε κάποιον που θα γνώριζε να τον πληροφορήσει για το πού θα μπορούσε να καταφύγει η κοπέλα. Παρολαυτά, το πάθος του και η οργή του δεν κατευνάζονταν και κατέφυγε σε ένα διάσημο μάγο της Καισαρείας, προκειμένου να του φέρει πίσω τη Θεοφανώ.</p> <p>Ο μάγος κατέφυγε στις μαγγανείες του και στη βοήθεια του διαβόλου και ένα πρωί η Θεοφανώ ξύπνησε βγάζοντας άναρθρες κραυγές, ξεσκίζοντας τα ράσα της και ουρλιάζοντας το όνομα του μνηστήρα της. Οι αδελφές αναστατώθηκαν και η Ειρήνη, που χάρη στο διορατικό της χάρισμα γνώριζε γιατί η κοπέλα είχε περιέλθει σε αυτή την κατάσταση, κλαίγοντας πικρά κατηγορούσε τον εαυτό της ότι από δική της αμέλεια και ολιγωρία ο διάβολος κατέβαλε τη Θεοφανώ. Έχοντας όμως σταθερή και μεγάλη πίστη στο Θεό, οπλίστηκε για την καινούρια μάχη με το Σατανά, την οποία καταλάβαινε ότι θα είναι σκληρότερη από τις προηγούμενες.</p> <p>Συγκέντρωσε τις αδελφές στο Καθολικό και αφού τις συμβούλεψε να φυλάγονται από τις παγίδες του Διαβόλου, τις διέταξε να νηστεύσουν για μια βδομάδα και κάθε μέρα να κάνουν χίλιες μετάνοιες η καθεμιά τους στα κελιά τους για την άρρωστη αδελφή τους, για να την ελεήσει ο πολυεύσπλαχνος Κύριος. Οι μοναχές με προθυμία πραγματοποίησαν την επιθυμία της, ενώ η ίδια η αγία παρέμεινε ένα ολόκληρο τριήμερο στο ναό, απέχοντας από οποιαδήποτε τροφή, γονατιστή μπροστά στις εικόνες του μεγάλου Βασιλείου και της αγίας Αναστασίας της μάρτυρος (στους άγιους αυτούς έτρεφε ιδιαίτερη ευλάβεια, επειδή ήταν συμπατριώτες της).</p> <p>Ιδιαίτερα μπροστά στο εικόνισμα του Μ. Βασιλείου, η οσία παραπονιόταν κι έλεγε πώς επιτρέπει ο άγιος να συμβαίνουν τέτοια έκτροπα στην πατρίδα τους, καθώς η Καππαδοκία ήταν περίφημο κέντρο των διαφόρων μάγων της εποχής. Την τρίτη νύχτα, η Ειρήνη, ενώ επαναλάμβανε τα ίδια, βλέπει μπροστά της το μεγάλο Καππαδόκη πατέρα της Εκκλησίας και τον ακούσει να της λέει: «Γιατί μου παραπονείσαι Ειρήνη; Κι εγώ λυπούμαι για την παρανομία των ασεβών ανθρώπων. Το πρωί μόλις ξημερώσει οδήγησε την πάσχουσα στο ναό των Βλαχερνών, κι έρχεται εκεί, στον Οίκο της, η Μητέρα του Δεσπότου Χριστού που μόνη έχει δύναμη και εξουσία να την θεραπεύσει».</p> <p>Κατασυγκινημένη η αγία Ειρήνη, θυμούμενη την ευλάβεια που έτρεφε στη Βλαχερνιώτισσα Παναγία, συνδεδεμένη στενά με τον κοσμικό της βίο, πήρε την άρρωστη αδελφή και δύο από τις παλαιότερες μοναχές και πήγαν στο ναό. Ήταν η πρώτη φορά που η Ειρήνη έβγαινε από τη μονή του Χρυσοβαλάντου, ύστερα από τη χειροτονία της, πριν τόσα χρόνια, μόνο για αγάπη της άρρωστης κοπέλας.</p> <p>Στις Βλαχέρνες, ενώ η άρρωστη βασανιζόταν από το ακάθαρτο πνεύμα, η Ειρήνη και οι δύο αδελφές προσευχόντουσαν γονατιστές μπροστά στη θαυματουργό εικόνα της Παναγίας μέχρι αργά το βράδυ. Κατά τα μεσάνυχτα, η οσία κουρασμένη από την ταλαιπωρία και τη θλίψη των ημερών, ακούμπησε στο μαρμάρινο προσκυνητάρι της πάνσεπτης εικόνας και αποκοιμήθηκε. Τότε είδε στο όνειρό της ένα αμέτρητο πλήθος κόσμου να συνωστίζεται μέσα στο ναό και σε λίγο μπήκε με στρατιωτική τάξη ένα τάγμα από χρυσοφορεμένους νέους, οι οποίοι ετοίμαζαν δρόμο μέσα στο πλήθος. Στη συνέχεια, ένα άλλο τάγμα διακόνων με λευκές στολές και χρυσά οράρια θυμιάτιζαν και έραναν με άνθη το δρόμο. Η οσία έβλέπε όλες αυτές τις θαυμάσιες ετοιμασίες και ρώτησε με απορία έναν διάκονο για ποιον είναι όλη αυτή η υποδοχή. «Η Μητέρα του Θεού επισκέπτεται τον Οίκο της, ετοιμάσου να την προσκυνήσεις», απάντησε ο διάκονος.</p> <p>Εκείνη τη στιγμή, κατέφθασε η Παναγία συνοδευόμενη από πλήθος αγγέλων και αγίων. Το πρόσωπό της ακτινοβολούσε τόσο πολύ από τη θεϊκή αίγλη, που κανείς δεν μπορούσε να την αντικρίσει. Η Παντάνασσα, αφού εξέτασε και βοήθησε όλους όσους είχαν καταφύγει στο ναό της, έφτασε και στη μαθήτριά της Ειρήνης. Τότε η οσία έπεσε στα πόδια της Παναγίας να την προσκυνήσει, όταν άκουσε τη Δέσποινα να απευθύνεται στον άγιο Βασίλειο και να τον ρωτάει για την περίπτωσή της. Όταν έμαθε για τι προσευχόταν η Ειρήνη, στράφηκε και στην αγία Αναστασία και είπε: «Υπάγετε στην Καισάρεια και εξετάσατε με επιμέλεια την υπόθεση αυτής της κόρης. Σ’ εσάς τους δυο εδόθη η χάρις να την θεραπεύσετε». Στη συνέχεια, η Παναγία ανέβηκε πάλι στους ουρανούς, ενώ φωνή από αόρατο στόμα διέταξε την Ειρήνη: «Πήγαινε στο μοναστήρι σου κι εκεί θ’ αξιωθείς του ποθουμένου».</p> <p>Εκείνη τη στιγμή, η οσία ξύπνησε κι έκθαμβη διηγήθηκε το όνειρό της στις δύο άλλες αδελφές, που εξακολουθούσαν να προσεύχονται. Όταν ξημέρωσε, επέστρεψαν στο μοναστήρι τους γεμάτες πίστη κι ελπίδα. Ήταν η ώρα της μεσημεριανής προσευχής κι όλες οι μοναχές ήταν μαζεμένες στο Καθολικό, περιμένοντας με αγωνία την επιστροφή της Ηγουμένης τους. Η οσία διηγήθηκε ξανά το όραμά της και τις πρόσταξε με υψωμένα χέρια να φωνάζουν όλες μαζί κατανυκτικά «Κύριε ελέησον». Η πανίσχυρη εκείνη προσευχή είχε αποτέλεσμα: Σε ένα ακόμη όραμα που είδαν όλες οι αδελφές, ψηλά στον αέρα εμφανίστηκαν ο άγιος Βασίλειος και η αγία Αναστασία λέγοντας στην Ειρήνη: «Άπλωσε τα χέρια σου , Ειρήνη και δέξου αυτά και μη μας ονειδίζεις πλέον γιατί αναλάβαμε να διώξουμε τους μάγους από την Καισαρεία».</p> <p>Η οπτασία χάθηκε και στα χέρια της Ειρήνης έπεσε ένα δέμα το οποίο αποτελούνταν από αντικείμενα χρηστικά σε μάγους, όπως τρίχες, βελόνες, καρφιά, χαρτιά με ονόματα δαιμόνων και δύο μολυβένια ομοιώματα του νέου που προκάλεσε όλο αυτό το κακό και της άρρωστης κοπέλα.</p> <p>Όλη την υπόλοιπη ημέρα και τη νύχτα, η Ειρήνη με τη συνοδεία της έμεινα στο ναό και ευχαριστούσαν τους Αρχαγγέλους, τους Καππαδόκες αγίους και την Παναγία για όλα τα θαυμαστά που αξιώθηκαν να δουν και να ζήσουν. Το επόμενο πρωί, η οσία έστειλε πάλι την άρρωστη κόρη με δύο ακόμη αδελφές στο ναό της Βλαχερνιώτισας, με λάδι, νάμα και προσφορές να λειτουργήσει ο προσμονάριος (=εφημερεύων ιερέας) και το δέμα με τις μαγείες.</p> <p>Με τη θεία Λειτουργία, έχρισε ο ιερέας την άρρωστη με λάδι από την καντήλα της θαυματουργού εικόνας της Παναγίας και έριξε στη φωτιά τα διαβολικά αντικείμενα. Καθώς αυτά καιγόντουσαν, η κοπέλα ξανάβρισκε την ισορροπία του λογικού της, ενώ από τα μολυβένια αγαλματίδια, που έλιωναν, ακουγόντουσαν αποτρόπαιες κραυγές. Η Θεοφανώ, επέστρεψε στη μονή εντελώς θεραπευμένη, ευχαριστώντας την Παναγία για το θαύμα της αλλά και τις αδελφές και την πνευματική της μητέρα για την αμέριστη συμπαράσταση και βοήθειά τους.</p> <p>Η οσία Ειρήνη απέκτησε μεγάλη εξουσία πάνω στο Διάβολο, χάρη στη διαρκή πάλη εναντίον του μέσω της διαρκούς άσκησης και προσευχής. Άλλο ένα περιστατικό καταδυκνύει αυτή τη δύναμη της αγίας, η οποία ακόμη και σήμερα μας προστατεύει από τις επιθέσεις του πονηρού.</p> <p>Στα κτήματα της μονής εργαζόταν ένας νέος, ο Νικόλαος, ο οποίος είδε τυχαία κάποια μοναχή και την ερωτεύτηκε παράφορα. Ένα βράδυ, η έξαψη του παράνομου πάθους του έφτασε σε τέτοιο σημείο, που έπεσε καταγής μπροστά στην είσοδο της μονής, έβγαζε αφρούς από το στόμα και ξέσκιζε με τα νύχια του το ίδιο του το σώμα. Σε αυτή την ελεεινή κατάσταση τον βρήκε την επόμενη μέρα η πορτάρισσα, καθώς άνοιξε τη θύρα., η οποία έσπευσε να ειδοποιήσει την Ηγουμένη της.</p> <p>Η αγία Ειρήνη, καταλαβαίνοντας ότι κάποιο αμάρτημα του νέου είχε δώσει την εξουσία στον Πονηρό, ενημέρωσε τους συγγενείς του και τον έστειλε στον ιερό ναό της αγίας Αναστασίας της Φαρμακολύτρας. Όμως, το ίδιο βράδυ, η αγία Αναστασία έρχεται στο όνειρο της Ειρήνης και της λέει: «Για να με δοκιμάσεις μου έστειλες το δαιμονισμένο; Μάθε, αγαπητή μου αδερφή, πως εσύ μόνο έχεις τη δύναμη να τον θεραπεύσεις».</p> <p>Έτσι, η οσία φέρνει πίσω το νέο κι άρχισε τις Λειτουργίες στο παρεκκλήσι των αγίων Θεοδώρων (αφού στη μονή δεν επιτρεπόταν η είσοδος των ανδρών). Κατά τη δέκατη μέρα, ενώ ο Νικόλαος ήταν δεμένος με αλυσίδες, σπάει τα δεσμά του κι επιτίθεται κατά του ιερέα που τελούσε τη θεία Λειτουργία. Η Ειρήνη, χωρίς να χάσει την ψυχραιμία της, πλησιάζει το δαιμονισμένο νέο και τον προστάζει να μείνει ακίνητος. Εκείνος, από μια ακατανόητη δύναμη, υπάκουσε στο πρόσταγμα της αγίας. Μετά το πέρας της Λειτουργίας, η αγία Ηγουμένη έμεινε μόνη με το Νικόλαο και εξέταζε το ακάθαρτο πνεύμα για ποιο λόγο κατέλαβε το νέο και εκείνο, μην μπορώντας να αντιπαλέψει τη θεία χάρη της αγίας Ειρήνης, ομολόγησε όλη την αλήθεια.</p> <p>Η οσία προσευχήθηκε θερμά προς τον Κύριο για το δυστυχισμένο νέο, έπειτα πρόσταξε το πονηρό πνεύμα να βγει και να αφήσει ήσυχο το Νικόλαο. Εκείνο, αφού σπάραξε πρώτα το νεαρό άνδρα, έφυγε αφήνοντάς τον σαν νεκρό. Η Ειρήνη τον βοήθησε να σηκωθεί και τον συμβούλευσε πνευματικά να αποφεύγει τις καταχρήσεις, καθώς διεγείρουν τα κατώτερα ένστικτα του ανθρώπου.</p> <p>Ο Νικόλαος, έπειτα από αυτήν την περιπέτεια, η οποία απείλησε την ψυχή και το σώμα του, επέστρεψε στο σπίτι του σωφρονισμένος και μια φορά το χρόνο λειτουργούσε στο παρεκκλήσι της μονής, ευχαριστώντας για τη σωτηρία του το Θεό και τη θαυματουργό αγία.</p> <p>Όλα αυτά τα θαυμάσια εξάπλωσαν τη φήμη της οσίας Ειρήνης σε όλη την Κωνσταντινούπολη και πλήθος κόσμου, από όλες τις κοινωνικές τάξεις, επισκέπτονταν τη μονή Χρυσοβαλάντου, προκειμένου να συμβουλευτούν και να ευλογηθούν από την Ηγουμένη του. Άνθρωποι που ταλανίζονταν από σωματικές και ψυχικές ασθένειες, πίστευαν ακράδαντα ότι εκεί, στην ηγιασμένη μονή, θα έβρισκαν τη θεραπεία τους.</p> <p>Η αγία Ειρήνη διενεργούσε τα θαύματα αυτά με τη χάρη του αγίου Πνεύματος, αφού μέσα από τη συνεχή και αδιάκοπη άσκηση είχε αποκτήσει τους δύο μέγιστους θησαυρούς: θερμότατη πίστη και «ενεργούμενη» ζωντανή προσευχή. Χάρη στη μεγάλη της πίστη, η οσία Ειρήνη είχε μια ξεχωριστή επικοινωνία και επαφή με τα θεία και ουράνια. Όταν ο ιερέας τελούσε την αναίμακτη θυσία κατά τη Θεία Λειτουργία, η Ειρήνη έκλαιγε με δάκρυα πολλά στη σκέψη ότι ο Δημιουργός κατέβηκε στη γη με τη μορφή του δημιουργήματός Του, έπαθε, σταυρώθηκε και πέθανε ακριβώς για να αναζωογονήσει το πλάσμα Του και από τότε το τίμιο αίμα Του προσφέρεται στον αμαρτωλό άνθρωπο για να σωθεί και για να τραφεί πνευματικά.</p> <p>Η προσευχή τόσο πολύ εξύψωνε την αγία πάνω από τα εγκόσμια, που εκείνη κατέβαλε προσπάθεια για να επιστρέψει στον επίγειο κόσμο. Μέρες ολόκληρες προσευχόταν γονυπετής με τα χέρια υψωμένα και τότε οι αδελφές της συνοδείας της την βοηθούσαν να τα κατεβάσει και οι αρμοί της προκαλούσαν τόσο θόρυβο, που ολόκληρο το κοινόβιο θαύμαζε και απορούσε.</p> <p>Τις έναστρες νύχτες, η οσία Ειρήνη στεκόταν έξω από το κελί της (αυτό το ίδιο στο οποίο πριν τόσα χρόνια, μόλις 15 χρονών, οδηγήθηκε ως δόκιμη μοναχή), μαγευόταν από την ομορφιά της φύσης και έστελνε διάπυρες προσευχές προς τον Πλάστη. Μία από τις βραδιές αυτές, κάποια αδελφή αγρυπνούσε έξω από το κελί της και είδε το εξής παράδοξο: Τα δύο πανύψηλα κυπαρίσσια, τα οποία ορθώνονταν αριστερά και δεξιά στην είσοδο του Καθολικού, λύγιζαν μπροστά στην προσευχόμενη αγία σαν να την προσκυνούσαν και η ίδια η Ειρήνη δεν πάταγε στη γη αλλά αιωρούνταν περίπου περίπου ένα μέτρο πάνω από το έδαφος. Όταν η οσία ολοκλήρωσε την προσευχή της, σταύρωσε τα δυο κυπαρίσσια και εκείνα επανήλθαν στη φυσιολογική τους θέση. Η μοναχή κατάπληκτη, με ανάμειχτα συναισθήματα φόβου και θαυμασμού, συγκρατήθηκε και δεν είπε τίποτα στην υπόλοιπη αδελφότητα. Το επόμενο βράδυ παραφύλαξε πάλι έξω από το κελί της και το ίδιο παράδοξο γεγονός επαναλήφθηκε· και ξανά το ίδιο, το τρίτο κατά σειρά βράδυ. Την επόμενη νύχτα, η μοναχή, χωρίς να την αντιληφθεί η Ηγουμένη της, έτρεξε στα λυγισμένα κυπαρίσσια, έδεσε από ένα λευκό μαντήλι στις κορυφές τους και επέστρεψε στο κελί της.<br /> Το επόμενο πρωί, η ήρεμη ατμόσφαιρα του ευλογημένου κοινοβίου αναστατώθηκε, όταν οι μοναχές είδαν τα δεμένα μαντήλια και κατάπληκτες ρωτούσαν η μια την άλλη ποιος ήταν αυτός που έδεσε τόσο ψηλά δέντρα, για ποιο λόγο το έπραξε και προπάντων με ποιο τρόπο. Η αδελφή που υπήρξε μάρτυρας στα θαυμάσια αυτά περιστατικά αποκάλυψε όλη την αλήθεια και τότε όλες έκλαιγαν από χαρά και συγκίνηση και παραπονιόντουσαν γιατί δεν τις ξύπνησε να δουν και εκείνες το φρικτό θαύμα της Ηγουμένης τους. Πάνω στην ώρα κατέφθασε και η Ειρήνη. Όταν κατάλαβε τι συνέβη και πώς μαθεύτηκε ένα μυστικό που εκείνη κρατούσε επτασφράγιστο για χρόνια ολόκληρα, επέπληξε αυστηρά την αδελφή που το μαρτύρησε με τα παρακάτω λόγια: «Αν με έβλεπες να αμαρτάνω σαν άνθρωπος, θα εφανέρωνες την αμαρτία μου»; Έθεσε λοιπόν βαρύ επιτίμιο για όποια τολμούσε να φανερώσει οτιδήποτε παράδοξο έβλεπε, όσο ήταν η ίδια εν ζωή. Έτσι, πολλά από τα θαύματα της αγίας εξαφανίστηκαν στη σιωπή της συνοδείας της, αλλά οι μοναχές πολλαπλασίασαν την ευλάβεια και εμπιστοσύνη στο πρόσωπο της Ηγουμένης τους.</p> <p>Η αγία Ειρήνη, όπως προαναφέρθηκε, εκτός από το διορατικό χάρισμα, είχε λάβει από τον Κύριο και το προορατικό, το χάρισμα δηλαδή της προφητείας. Προφήτεψε μεγάλες πολιτικές αλλαγές της εποχής της. Έτσι, στη διάρκεια μιας επίσκεψης της αδερφής της, η Ειρήνη εμπιστεύτηκε στην Καλλινίκη ότι ο Καίσαρας Βάρδας θα δολοφονηθεί από τους αντιπάλους του με τη σύμφωνη γνώμη του αυτοκράτορος Μιχαήλ και η ίδια θα αναγκαστεί να εγκαταλείψει οριστικά τη Βασιλεύουσα, εξαιτίας των σκανδάλων που θα ξεσπάσουν. Της είπε ακόμη ότι μετά το φόνο του Βάρδα, σύντομα και ο ίδιος ο Μιχαήλ θα δολοφονηθεί από το σφετεριστή του θρόνου του, όμως κανένα μέλος της οικογένειάς τους να μην εναντιωθεί στο νέο αυτοκράτορα, διότι είναι αίτιος φόνου, αλλά ο Θεός τον προορίζει να κυβερνήσει την αυτοκρατορία. Η Ειρήνη συμβούλεψε ακόμη την αδελφή της να μην αποκαλύψει τίποτα από όσα της εμπιστεύτηκε, απλά να είναι προετοιμασμένη για τις συνταρακτικές αλλαγές στη ζωή της.</p> <p>Η Καλλινίκη όμως δεν μπόρεσε να κρατήσει μυστικές τις προφητείες της Ειρήνης και μίλησε στο Βάρδα. Ο Καίσαρας έστειλε τότε ανθρώπους τους στο μοναστήρι και προσπάθησε να αποσπάσει από την Ηγουμένη γυναικαδελφή του λεπτομέρειες για την εις βάρος του συνωμοσία. Η Ειρήνη όμως δεν αποκάλυψε τίποτα περισσότερο. Πολύ σύντομα όμως, οι προφητείες της αγίας πραγματοποιήθηκαν. Τον Απρίλιο του 866 και ενώ ο Βάρδας ηγούνταν εκστρατείας κατά των Σαρακηνών στην Κρήτη, δολοφονήθηκε μπροστά στον αυτοκράτορα κατά τη διάρκεια της επίσημης αναφοράς από ομάδα συνωμοτών. Αρχηγός τους ήταν ο γαμπρός του Βάρδα Συμβάτιος, ο οποίος για να δικαιολογήσει τη βάρβαρη και άνανδρη δολοφονία του πεθερού του, υποστήριξε ότι τον εκδικήθηκε για τις σχέσεις που διατηρούσε με τη νύφη του.</p> <p>Η Ιστορία φαίνεται ότι δε διατήρησε το τέλος της Καλλινίκης μετά από την τραγική χηρεία της και είναι πράγματι εντυπωσιακή η φαινομενική αντίφαση: Η Ειρήνη, η οποία από τα δεκαπέντε της χρόνια και μέχρι το τέλος της ζωής της έζησε σε ένα μοναστήρι με διαρκή νηστεία, ταπείνωση, προσευχή και αυστηρή άσκηση, δοξάζεται και τιμάται μέχρι τις μέρες μας και πλήθος κόσμου την επικαλείται και καταφεύγει στη θαυματουργό χάρη της. Η Καλλινίκη, αν και έζησε μέσα σε μυθική πολυτέλεια και χλιδή και γνώρισε μεγάλες τιμές και δόξες στα βυζαντινά ανάκτορα, λησμονήθηκε αμέσως μετά τη δολοφονία του συζύγου της και το όνομά της διασώθηκε ως υποσημείωση χάρη στον αγιασμένο βίο της αδελφής της.</p> <p>Ένα χρόνο μετά τη συνωμοσία εις βάρος του Καίσαρα Βάρδα, ο αυτοκράτορας Μιχαήλ Γ΄ δολοφονήθηκε από τον ευνοούμενό, του Βασίλειο το Μακεδόνα, ο οποίος ανέβηκε στο θρόνο του Βυζαντίου ως Βασίλειος ο Α΄ και ίδρυσε τη Μακεδονική Δυναστεία. Ο Βασίλειος ήταν τυπικός εκπρόσωπος των σκληρών χρόνων στους οποίους έζησε, συγκεντρώνοντας όλα τα αντιφατικά στοιχεία στην προσωπικότητά του. Άνθρωπος σκληρός, δε δίσταζε, όπως είδαμε, να καταφύγει και στο φόνο προκειμένου να εκπληρώσει το στόχο του, στερούνταν οποιουδήποτε ηθικού φραγμού (είχε συνάψει λευκό γάμο με την ερωμένη του Μιχαήλ Ευδοκία Ιγερινή κατά παραχώρηση του δολοφονηθέντος αυτοκράτορος, ενώ διατηρούσε ερωτικές σχέσεις με την αδελφή του Μιχαήλ και στενή φίλη της Ειρήνης πριγκίπισσα Θέκλα, με το θάνατο του Μιχαήλ, έδιωξε τη Θέκλα και παρουσίασε επίσημα ως σύζυγό του την Ευδοκία) και ταυτόχρονα ήταν πολύ...ευσεβής και θεοφοβούμενος αλλά και αφάνταστα προληπτικός, λόγω παντελούς έλλειψης μόρφωσης.</p> <p>Κάποιο περιστατικό συνέβη ανάμεσα στο νέο αυτοκράτορα και την οσία Ειρήνη, όταν ο Βασίλειος φυλάκισε έναν ιλλούστριο (=ανώτατος αξιωματούχος της βυζαντινής αυλής), συγγενή της Ειρήνης, ο οποίος είχε συκοφαντηθεί για συνωμοσία. Ο Βασίλειος, που όπως κάθε σφετεριστής φοβόταν την αντεκδίκηση, ήταν υπέρ των... συνοπτικών διαδικασιών και φυλάκισε τον αξιωματούχο του διατάζοντας την εκτέλεσή του χωρίς να εξετάσει περαιτέρω τις κατηγορίες. Οι γυναίκα και τα παιδιά του άτυχου ανθρώπου, απογοητευμένοι από την ανθρώπινη βοήθεια που δε φαινόταν πουθενά, κατέφυγαν στη μονή Χρυσοβαλάντου ελπίζοντας στη θεία παρέμβαση. Η οσία Ειρήνη στήριξε με λόγο πνευματικό τη δυστυχισμένη οικογένεια και αποσύρθηκε στο Καθολικό των Αρχαγγέλων, όπου προσευχόταν για όλη την υπόλοιπη νύχτα.</p> <p>Το ίδιο εκείνο βράδυ, ο αυτοκράτορας είδε στο όνειρό του ότι κάποια μοναχή με επιβλητικό παρουσιαστικό άνοιξε την πόρτα του αυτοκρατορικού κοιτώνα, τον πλησίασε και με οργισμένο ύφος τον πρόσταξε να ελευθερώσει τον άδικα φυλακισμένο αξιωματικό του, διαφορετικά ο Θεός θα του έστελνε μεγάλες συμφορές. Στην ερώτηση του αυτοκράτορα για το ποια είναι, εκείνη απάντησε: «Είμαι η Ειρήνη, Ηγουμένη του Χρυσοβαλάντου!» Ο Βασίλειος τρομαγμένος ξύπνησε και ρώταγε τη φρουρά του αν επέτρεψαν σε κάποια καλόγρια να περάσει στο διαμέρισμά του. Όμως, οι φρουροί τον διαβεβαίωσαν ότι κανένας δεν πέρασε στο δωμάτιό του.</p> <p>Το επόμενο πρωί, ο Βασίλειος έστειλε απεσταλμένους του στο μοναστήρι των Αρχαγγέλων μαζί με κάποιο ικανό ζωγράφο, ώστε να ζωγραφίσει το πρόσωπο της Ηγουμένης και έτσι να διαπιστώσει το θεόσταλτο του ονείρου του. Η αγία Ειρήνη, που το Άγιο Πνεύμα της είχε αποκαλύψει την άφιξη των αυτοκρατορικών απεσταλμένων, προετοίμασε τις αδελφές του κοινοβίου, ώστε να μην αναστατωθούν και τρομάξουν και τους υποδέχτηκε στο παρεκκλήσι του αγίου Θεοδώρου, καθώς δεν υποχωρούσε και δεν εξαιρούσε κανέναν από τους κανόνες τις ιεράς μονής (υπενθυμίζουμε ότι απαγορευόταν η είσοδος των ανδρών στο χώρο του μοναστηριού). Οι αξιωματούχοι άρχισαν να συζητούν με την οσία, προσποιούμενοι θεολογικό ενδιαφέρον, μέχρι να ολοκληρώσει το έργο του ο ζωγράφος. Δεν μπορούσαν όμως να μη θαυμάζουν και να μην απορούν, καθώς όση ώρα η αγία Ειρήνη απαντούσε στις ερωτήσεις τους, μια δυνατή λάμψη αναδυόταν από το πρόσωπό της! Η Ειρήνη ήξερε για ποιο λόγο την καθυστερούσαν και περίμενε μέχρι να τελειώσει η ζωγραφική αποτύπωση του προσώπου της. Τότε σηκώθηκε και απευθύνθηκε στους απεσταλμένους με τα εξής λόγια: «Να αναγγείλετε παρακαλώ στο δύσπιστο βασιλιά σας, πως είναι αληθινά όσα του είπα στον ύπνο του. Ο άνθρωπος είναι αθώος και να τον αφήσει αμέσως ελεύθερο, διαφορετικά θα πραγματοποιηθούν όλα όσα προφήτεψα». Οι αξιωματούχοι, αληθινά κατάπληκτοι από όσα βίωσαν και άκουσαν, ξεκίνησαν για τα ανάκτορα.</p> <p>Την ίδια ώρα, ο Βασίλειος ανάκρινε ξανά τον ιλουστράριο, θεωρώντας ότι είχε χρησιμοποιήσει μαγεία για να στείλει την καλόγρια στο όνειρό του. Ο άνθρωπος αρνήθηκε και τις καινούργιες κατηγορίες και διαβεβαίωνε τον αυτοκράτορα για την αθωότητά του. Ο Βασίλειος τον ρώτησε αν έχει κάποια σχέση με την Ηγουμένη της μονής Χρυσοβαλάντου και εκείνος απάντησε ότι είναι συγγενής του. Ο αυτοκράτορας ξαναέστειλε τον αξιωματικό στη φυλακή, διέταξε όμως να μην εκτελεστεί ακόμη.</p> <p>Λίγο αργότερα, έφτασαν και οι έμπιστοί του με την προσωπογραφία της αγίας. Ο Βασίλειος αναγνώρισε τη μοναχή που τόσο πολύ τον συγκλόνισε και τον οδήγησε ακόμη και σε επανεξέταση της αρχικής απόφασής του (κάτι που σπανιότατα το έπραττε ο Βασίλειος σε όλη τη διάρκεια της αυτοκρατορικής του πορείας). Ελευθέρωσε τον άρχοντα από τη φυλακή, τον αποκατάστησε στα ανάκτορα και με επιστολή του ειδοποίησε την Ειρήνη για την απελευθέρωση του συγγενή της. Ακόμη, την προσκαλούσε στα ανάκτορα, για να ευλογήσει τον ίδιο και τη βασίλισσα Ευδοκία Ιγερινή (αξίζει ίσως να θυμήσουμε ότι πρόκειται για τη γυναίκα από την οποία η αυγούστα Θεοδώρα ήθελε να αποσπάσει το γιο της Μιχαήλ, γι’ αυτό και προώθησε το προξενιό ανάμεσα στην Ειρήνη και το δολοφονημένο αυτοκράτορα). Εάν πάλι, η Ειρήνη δεν ήθελε να βγει από τη μονή της, ο αυτοκράτορας έγραφε ότι θα πήγαιναν εκείνοι στην οσία.</p> <p>Η αγία όμως, αποφεύγοντας πάντα τη ματαιοδοξία και τις εγκόσμιες τιμές, απάντησε με αυτή την ταπεινή επιστολή: «Βασιλεύ, ούτε η Βασιλεία σου είναι πρ